Novel & Cerita Quotes About Past Memories

“Kagagaling ko lang sa ospital, so I have no idea what you’re talking about.” "Just ask your lover, he might say it again to you. With your memory loss or not!" Galit na usal ni Eli. "Why would I go ask him if you can do it?" "Because he has to say it. Come on girl,. just go ask him about his last lover. Ask him!" Pamimilit nito perp hindi pa rin ako kumbinsido. "It was his past, and nothing more. What's in the past, will stay in the past." I said.

" Anong nangyayari?" " I installed a paralysis humidifier sa loob. I'm glad I took the antidote for it or else dalawa tayong magiging lantang gulay dito." " Hindi nawala ang memorya mo?" " How can someone lose memory if she has unfinished businesses. " " Pero naalala mo ang past life mo!" " The chips restrained the memories of my past and alter them. Pero Nung natanggal na. My memories were restored to normal. But that doesn't mean I lost the current ones."

Kung may award sa pag-lunok ng laway, baka Hall of Famer na ako. Sure, nag-usap kami dati—pormal pa nga—na we’d let the past stay in the past. Pero excuse me, s’ya kaya ang una’ng nag-reminisce! Ako ba? Wala! I was minding my own business, pretending my life was trauma-free and emotionally stable!

Sa nakalipas na taon, marami akong natutuklasan sa mga past ng mga kaibigan ko. Mahirap pag nakakalimutan ang dapat tandaan, pero mas mahirap pag lagi mong natatandaan ang dapat kalimutan. "Walang karapatan ang ibang taong humusga sa pagkakamali mo, tandaan mo, kwento lang ang alam nila at hindi ang nararamdaman mo," sabi ng asawa ko sa mga kaibigan ko nakarinig kami ng tumutugtog napapikit kaming lahat sa ganda ng naririnig namin katabi ko sila.

"But I doubt it. Like I said, their purpose for taking your memories is just for you. Kaya kung ikaw naman ang may gusto na makuha pabalik ang ala-ala mo, I bet you will have it back. I'm sure you know by now that your past is not good kaya nila kinuha iyon." Kahit paano ay nawala ang kaba sa aking dibdib dahil sa kanyang huling sinabi. Buo ang desisyon ko. Kahit natatakot ako na baka hindi maganda ang nakaraan ko, I still want to get it back. I will embrace it all because it's my past. It's a part of me. Tumango ako at huminga ng malalim. Tumingin ako kay Ravus na tahimik na nakikinig lang sa gilid ko. Naabutan ko itong malalim na ang iniisip.

At kapag tinanggihan ko naman yun ay baka sabihin niya pang umiiwas ako sa kanya. Napailing ako. As I say, past is past. Kahit kailan hindi ko gustong iugnay at ibalik ang nakaraan sa kasalukuyan. Pass, just teach me some lesson na magagamit ko para sa future. Pero hindi din naman maiiwasan na maibabalik muli ang nakaraan. Pero kung hindi kana apektado ay walang magiging problema, at masasabi ko namang hindi na ako apektado.

Isa sa mga pinaka ayaw naming subject dahil puro memorization ang aming ginagawa. Grabe nakakadrain kasi 'to ng brains. Matapos ang mahigit apat na oras na klase sa dalawang subject ay nagsiuwian na kami. Hindi ako dumiretso sa bahay. Nagpunta ako sa Green Hills Amusement Park. Isa sa mga lugar na paborito kong puntahan sa tuwing may problema ako. Napakatahimik kasi ng lugar na ito sa mga ganitong oras dahil madalang na ang batang naglalaro.

“You don’t want to talk about the past? Whether Arella or Thrizel, may nasasaktan ka. Waiting for you to remember the past.” Tumalikod na siya at naglakad. Napatingin nalang ako sa kaniyang likuran. Napatitig ako roon habang iniisip ang kaniyang sinabi. Gayunpaman, hindi pa rin ako interesado roon. Tahimik ang aking buhay, ayoko ng magulo.

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

I wished I could tell her everything. Every single detail. Every morning I forced myself out of bed because I couldn't afford to stop living. Because my parents no longer had the chance to. I swallowed those words. Especially because what I was saying wasn't only for myself anymore. It was also for her. "That no matter how bad your past is, you can still move on from it if you're willing to replace it with something better. Sometimes it's good to let go and create new memories that you can cherish in the future."