Quotes About Unique Beauty นิยาย & เรื่องราว

Hindi kumibo si Jascha, pumikit ako at hinayaan ang sarili na mahulog sa antok. "You have your own way of being beautiful." I am not sure if someone talked to my dream.

He admired her more than he could put into words. She was the kind of woman who didn't need to try so hard to be noticed. Mabait, kalmado, may lalim ang isip, at may pusong kayang magmahal ng totoo kahit ilang beses nang nasaktan. She wasn’t flashy or loud, but the more he looked at her, the more he realized how rare her kind of beauty was. Not just physically, but the beauty of someone who endured and kept loving.

kalmado niyang saad. "Oh, uhm well, I was just curious because you're the prettiest woman I have ever met. Your beauty is enticing and you're not like the other women who tried to do their best just to look good or emphasize their beauty to fit in but unlike you, you simply do your own thing without trying to impress others. You're different." "Should I say thank you for that?" gusto niyang matawa sa pagpuri nito dahil sa tingin niya ay hindi niya deserve iyon.

Ngunit sa pagmumukha pa lang ni Vivienne ay muli na akong natatawa. Beauty is nothing without manners. Kahit anong gandang taglay pa ng mukha at katawan mo, kung hindi naman maganda ang ugali ay pangit pa rin. Matatabunan ng ugali ang ganda, hanggang sa wala nang ibang makita ang mga tao kundi ang pagkapangit ng ugali. “And you actually went to me in person just to inform me about this?” I chuckled. “I'm impressed by your effort, Miss Malaria.”

Siguro'y kumukuha ng larawan. Mang-iinis na naman ito panigurado kaya bago pa man ito mabigyan ng tsansa ay magmamartsa na siya palayo. Akmang tatayo siya upang umalis ngunit maagap siya nitong sinenyasan na manatili. "Don't worry inienjoy ko lang ang view and the beauty that nature provides." Nababaliw na yata siya. Pakiwari niya kasi sa kanya patungkol ang 'beauty' na sinasabi nito. Mataman kasi itong nakatitig sa mukha niya habang nagsasalita.

“Don't you bother say a thing-” “-unique?” Halos matigil ang tibok ng puso ko at napayoko na lamang. Naalala ko na lamang bigla kong paano sa simpleng kaibahan nagbago ang lahat. “Unique?” bulong ko na halos magpadilim sa mukha ko. Nagtaas ako nang tingin at napansin ko ang pagkunot ng noo niya, nagtataka sa biglang pagbago ng ekspresyon ko. “It's a curse to be something different from majority. And I understand very well if you find me that way.”

masayang dagdag niya at sinasabayan niya ito ng kaunting tili niya. "Sa lahat ng nagtitinda ng bangus sa pwestohan sa iyo talaga bumili?" Tanong ko ng may naalala. Sa kanya pa talaga inubos ng isang bili lang. Na tyempohan. "Dapat lang, ika nga nila. 'With the true beauty you possessed, no one can insist'." "Kaya bilang maganda, ako ang pinili." mahanging sabi pa nito at di naitagong kinikilig na naman ito.

She’s like a completely different person. ‘Why can’t you be just like her.’ Parang pinipiga ang dibdib ko nang marinig na naman ang boses niya. Mom, you used to told Anastasia and me that we are both beautiful and even though we’re twins we are unique in our own ways.