Quotes Bad Day

'รักเเรกของเธอเกิดขึ้นท่ามกลางสายฝน ทว่าคนที่เธอเเอบรักกลับมีนิสัยเย็นชาไม่เหมือนชายหนุ่มจิตใจดีในคืนนั้นเลย คนที่เธอปักใจรักตั้งเเต่สบสายตากัน' ความรักที่เกิดขึ้นเพียงสบสายตา ย้อนกลับไปวันนั้น วันที่เธอได้บังเอิญเจอกับชายหนุ่มจิตใจดีที่เคยช่วยลูกหมาของเธอเอาไว้ เธอดีใจมากเมื่อรู้ว่าเขาก็เรียนอยู่ที่มหาลัยฯเเห่งนี้เหมือนกัน เเต่คิดว่าเขาคงจำเธอไม่ได้หรอก เพราะคืนนั้นทั้งมืดทั้งฝนตกเเถมเธอยังถือร่มเขาคงมองไม่เห็นหน้าตาของเธอเเบบชัดเจน ทว่าเธอกลับจำเขาได้ไม่เคยลืมเลือน เเละเธอก็ไปรู้มาว่าเขาเรียนอยู่คณะวิศวะ ปี 3 เป็นคนดังของมหาลัยฯที่ผู้หญิงมากมายต่างก็หมายปอง มีอยู่หลายครั้งที่เธอคอยเเอบมองเขาอยู่ห่าง ๆ จำได้วันนั้นที่เขาเเข่งฟุตบอลเธอก็ไปตามเชียร์ เเววตาของเธอมองเขาด้วยความภาคภูมิใจ เธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นเขา คนที่เธอปักใจรักตั้งเเต่สบสายตากัน

เพลิง มาเฟียตระกูลใหญ่ทำธุรกิจบังหน้าแต่เบื้องหลังสีเทา ไม่เคยเกรงกลัวใคร ภายนอกดูเป็นคนเกี้ยวกราดดุร้าย หนุ่มเจ้าสำราญ เบื่อง่าย เปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงเป็นว่าเล่น อยากได้ใครก็ต้องได้….ถ้าไม่ยอมก็แค่ฉุด ‘ครั้งนี้ฉันจะยอมปล่อยเธอไปแต่ถ้าเจอกันอีกเมื่อไหร่เตรียมตัวเอาไว้เพราะฉันจะ….ลากเธอขึ้นเตียง’ ————————- เอิงเอย เด็กสาววัยใส คืนนั้นที่คลับเธอถูกขโมยจูบแรกไป แถมยังตื่นขึ้นมาภายในห้องที่ไม่คุ้นเคย จำแม้แต่หน้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เพราะความเมา โชคดีที่เสื้อผ้าติดอยู่ที่ตัวครบไม่มีชิ้นไหนถูกถอดออกไป ‘ไอ้โรคจิต! ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นโรคจิตที่ชอบลวนลามผู้หญิงไปทั่วแน่ๆ น่าขยะแขยงที่สุด ถ้าเจออีกจะเตะให้คว่ำเลย!!’

"Sign the divorce papers, Nora." I didn't cry. I simply looked at the billionaire husband who had ignored me for three years and made one final demand. "One hundred days, Silas. Move back into my bedroom. Touch me like a man obsessed with his wife. On Day 101, I will sign the papers and walk away." Arrogant and certain, he agreed, assuming it was a desperate plea to use my body to win his heart back. He had no idea what he was walking into. By Day 20, the cold, untouchable CEO is rushing home just to pin me against our bedroom door. By Day 50, he’s pulling me into his lap, whispering breathless, desperate promises in the dark. He is addicted to the friction, using every searing kiss and heavy touch to forcefully brand me as his. He thinks the heated nights we share mean I am finally surrendering. He doesn't know the truth. I’m not using these 100 nights to fall back in love with him. I’m using his counterfeit passion to completely numb my heart. While my body responds to his fire, my soul is freezing over. On Day 100, Silas pours his soul into the most emotionally raw night of my life. He falls asleep holding me tight, entirely convinced his absolute worship has won me back forever. But on Day 101, he wakes up to cold sheets, an empty closet, and a signed contract. His money couldn't buy me. His touch couldn't keep me. Now, the billionaire who thought he was playing a game will burn his empire to the ground to find the wife who gave him her body, but vanished with her soul.

คนอย่างเธอ อยากได้อะไรก็ต้องได้ ยิ่งอะไรที่ได้มายาก ๆ มันยิ่งท้าทาย เหมือนกับที่เธออยากได้ผู้ชายจอมเย็นชาคนนั้นแต่เขาดันมีเจ้าของ

Agatha dipaksa menikah dengan anak dari sahabat ayahnya yang bernama Bima, ia tidak menyukai wanita karena kejadian di masa lalunya. "Gue bukan guy gue cuma benci cewek gara-gara masa lalu gue" Bima. "Kalo gitu biar gue yang buat rasa benci itu hilang" Agatha. Semakin hari mereka semakin dekat sampai salah satu dari mereka memiliki perasaan, namun sayangnya ia bersikap seolah-olah tidak ingin menikah dengan pilihan ayahnya. Suatu kejadian membuat mereka jauh. Di hari kelulusan Agatha orang tuanya memberi tahukan padanya jika ia dan Bima harus memberikan keturunan secepatnya hal itu membuat keduanya merasa stress. Hingga akhirnya Agatha bekerja sebagai sekretaris pribadi Bima, walau hubungan mereka di kantor tidak pernah terlihat seperti pasangan suami istri. Suatu hari ternyata takdir merubah kehidupan mereka.

เพราะอุบัติเหตุทำให้สองพี่น้องต้องมาผูกติดอยู่ด้วยกัน คนพี่ทำงานตัวเป็นเกลียวหาเลี้ยงน้องเพียงลำพัง ในขณะนั้นผู้ช่วยคนสนิทที่มีอายุเท่ากันก็ปรากฏตัวขึ้น อีกทั้งยังมีเพื่อนสนิทที่ไม่คิดเป็นแค่เพื่อน...

The shivering cold sensations make her untouchable. The terrifying harsh mannerisms make her unreachable and the agonizing shattered heart make her undesirable. She is the Ruthless, the nerd, and was falling out of love slowly until she met the bad boy in the club. He should have hated her, despised her because of being so difficult to get. But the thing is, he never even tried. And the consequences slowly pulled him deeper to the ruthless although she has always pushed him so hard. However, her resistance that enlisted from her broken heart slowly fades, She started falling in love with him but in the process of unravelling him, she gets shattered again and it was his true identity and goals that made her feel betrayed all over again. Will he be able to make her believe in him one more time? And if so, will this story even have a happily ever after ending?

'เขาเพียงเข้ามาหลอกให้เธอหลงรักเพราะความเเค้นส่วนตัว สาเเก่ใจเมื่อไหร่ค่อยทิ้งเหมือนขยะชิ้นหนึ่งที่ไร้ค่า' หญิงสาวผู้น่าสงสารต้องกลายมาเป็นเหยื่อในเกมเเก้เเค้นของคนเลว คนที่เป็นดั่งศัตรูกับพี่ชายของเธอโดยที่เธอเองไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังโดนเขาหลอกให้หลงรัก หากเขาสาเเก่ใจเมื่อไหร่ค่อยทิ้งขว้างเธอเหมือนขยะชิ้นหนึ่งที่ไร้ค่า เพียงเพราะอยากทำให้พี่ชายของเธอเจ็บปวดเจียนตาย

When the earthquake struck on what should have been our fourth wedding anniversary, my supposedly devoted and family-oriented husband, Lionel Brooks, abandoned me and our children, who were trapped under the rubble. Despite our children's pleas for help, Lionel left without a second thought, carrying his former flame, Fiona Smith, and her daughter to safety. While Fiona and her daughter escaped with minor injuries, my precious children had their chests pierced by steel beams, leaving this world forever. It was such a twisted fate. What was meant to be a day of celebration turned into an annual day of mourning for my beautiful children. A week later, during my children's funeral, Lionel had the audacity to call and ask which hospital the kids were in. It was laughable—after ensuring Fiona and her child were comfortable and safe, he finally found time to check on his flesh and blood. I could only say, "You finally remembered your children after a whole week? Lionel, I hope you rot in hell."

I had become the Luna of the pack. Mom called it a blessing. She said I'd married up, and that I should bring my sister, Ruby, into the same circles. Ruby was already scheming for a noble match. That was the whole point of her come-of-age celebration. I hated all the schemes. And the lilies on the table made it hard to breathe. My throat began to swell. My chest tightened. I realized I was allergic But I couldn't rest. "Bring Ruby around. Say hello to the wealthy families. You're the Luna. They'll treat you with respect," Mom said. I stayed. The wine she handed me made things worse. And my pampered sister, out of jealousy, forced an handful of allergy medicine down my throat. It was the kind forbidden for pregnant women. And I was six months carrying a wolf pup. In tearing, gut-wrenching pain, my pup left me. Mom cried again and again, begging for forgiveness. I pulled my hand away. Whatever love I had for her was gone.