Quotes Bad Day

Aurora left Raxcer two years ago with nothing, so in revenge, he was back with a cold heart. Raxcer could no longer love Aurora the way he loves her before. Aurora breaks his heart, and now he is back, he will make sure to break Aurora's heart too. Can their love be restored? If the hatred is the only one existed?

Rara, yang hidupnya tidak pernah bisa seperti hidup orang lain. Keluarganya gagal, kisah cintanya tidak pernah berhasil. Lalu apa yang dilakukan Rara setelah itu? Akankah dia dapat melanjutkan hidup dengan baik? Atau dia menyerah begitu saja?

เธอ…คือน้องสาวของอริที่เขาอยากเหยียบให้จมดิน เขา…คือผู้ชายที่มีพร้อมทุกอย่าง ยกเว้นหัวใจ เมื่อเงินคือสิ่งเดียวที่เธอต้องการ และเขาเสนอให้แลกกับจ่าย ‘ร่างกาย’ เป็น ‘ดอกเบี้ย’

ก็ปากร้าย ๆ นี่ไม่ใช่เหรอ ที่มันทำให้เธอ...ขึ้นสวรรค์

“นรกจากฉันกำลังรอเธออยู่” เมื่อเจ้ากรรมนายเวรมาในรูปแบบของแฟนเก่า นิยายเซต Bad Engineer - ล่ามรักร้ายวิศวะหวงรัก (ไฟ | มีอา) - เพื่อนรักร้ายวิศวะหวงรัก ( เพลิง | เฟียร์) - พิษรักร้ายวิศวะหวงรัก ( พายุ | ยุกิ)

'เล่ห์เหลี่ยมของเขาทำให้เธอหลงใหลเผลอเข้าไปเล่นกับไฟโดยที่ไม่รู้ตัวจนสุดท้ายกลับเป็นฝ่ายที่ต้องเจ็บปวดเสียเอง'

ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!

“เธอโกหก ฉันเป็นแฟนคนแรกของเธอ เป็นทุกอย่างของเธอ เธอไม่มีทางจะลืมฉันได้ และเรามีลูกด้วย…!” เพี้ยะ! “คุณกับฉันเราไม่รู้จักกันมาก่อน คุณกับฉันเราไม่เคยเป็นแฟนกัน เราไม่เคยมีสตอรี่ดี ๆ ร่วมกัน คุณไม่ใช่ทุกอย่างของฉัน ฉันไม่จำเป็นต้องลืมคุณ เพราะฉันไม่เคยจำคุณ และคุณกับฉันเราไม่เคยมีลูกด้วยกัน คนที่ฉันรัก คนที่เป็นทุกอย่างของฉัน คนที่ฉันจำไม่เคยลืม คนที่เป็นพ่อของลูก และคนคนเดียวที่ฉันจะรักตลอดไปก็คือพี่ทราย ซึ่งเขาตายไปแล้ว เขาตายไปจากฉันแล้ว เขาเหลือไว้เพียงความทรงจำ คุณอย่าพูดถึงมันอีก ขอร้องอย่ามาจำ อย่าแสดงตัวว่าสงสารฉัน ฉันไม่ต้องการความสงสารจากคนอย่างคุณ ไม่ต้องการคำขอโทษในเรื่องนั้น เพราะคุณคือขุนแผน ขุนแผนที่เลวระยำ คุณมันเป็นคนละคน คุณเทียบพี่ทรายของฉันไม่ได้สักนิด อย่าพูดถึงเขา และอย่าพูดเรื่องของฉันอีก”

เฮียไฟเป็นพี่ชายข้างบ้านของดาว ด้วยความใจดีของเฮียไฟที่มีให้ดาวมาตั้งแต่เด็กทำให้ดาวหลงรักเฮีย แต่เฮียก็ชอบย้ำอยู่ตลอดว่าดาวคือน้องสาว ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป “ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…” “นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม “ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว” “ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…” “อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”

When the earthquake struck on what should have been our fourth wedding anniversary, my supposedly devoted and family-oriented husband, Lionel Brooks, abandoned me and our children, who were trapped under the rubble. Despite our children's pleas for help, Lionel left without a second thought, carrying his former flame, Fiona Smith, and her daughter to safety. While Fiona and her daughter escaped with minor injuries, my precious children had their chests pierced by steel beams, leaving this world forever. It was such a twisted fate. What was meant to be a day of celebration turned into an annual day of mourning for my beautiful children. A week later, during my children's funeral, Lionel had the audacity to call and ask which hospital the kids were in. It was laughable—after ensuring Fiona and her child were comfortable and safe, he finally found time to check on his flesh and blood. I could only say, "You finally remembered your children after a whole week? Lionel, I hope you rot in hell."