Quotes On Attitude And Personality の小説・ストーリー

“Matagal akong hindi uuwi pakitignan nalang s'ya, marami akong aayusin. Ang babaeng 'yan wala siyang alam gawin kundi maging masaya at hindi ako 'yung tipo ng tao na gusto iyon.” “Aminin mo man o hindi nakikita kong gusto mo ang pagiging kwela n'ya. She has a positive attitude, at isang katangian na 'yon patunay na mabuti siyang tao, at siguro nga tama ka. Mas mabuting malinaw na malaman kong wala kang interest sakaniya. Ayaw kong magaya s'ya sa akin. Iba ang estado ninyo, at aminin mo man sa amin o hindi delikado ang buhay na pinasok mo.”

Pinigil ko ang mapangiti dahil sa narinig. Naks. Sa tono nito ay mukhang satisfied naman pala ito sa trabaho ko. Gusto ko tuloy mag-status sa gamit kong social media account ng hashtag feeling proud. "Pero hindi sapat na magaling lang sa trabaho ang isang empleyado, kasabay dapat ng career growth and development ay nag-i-improve rin ang personality, attitude at behavior." Sus. Dami pang sinasabi, guilty as charged kasi. Sabihin ko kayang pati ang pagiging ma-attitude ko ay rito ko rin natutunan?

“I want to buy a knick-knack and a jelly, but I got only two pennies.” “Looks it is not enough, here’s a penny. Buy your snacks and be happy.” Emily brought her knick-knack and jelly and thanked her teacher, Ms. Nancy. “Thank you, Ms. Nancy, for being a good teacher to me.” “I am doing for everyone, for you to learn because education is important in our society. Knowledge is important, but personality is also a key. Be good to everyone, it will ripple a thousand back, sweetie.” Emily is now happy. She continues to walk and she finds a gentleman standing in the corner. That is a police officer!

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

How pathetic." Maarteng sabi nito sabay abrisyete sa kasama nitong lalaki Nakuyom niya ang kamao. "Baka gusto mong ipadampot kita uli dito? Alam mo, wala talaga sa itsura ang basehan ng personalidad ng tao. Alam mo, dapat lang sayo na naterminate ka sa trabaho dahil dinaig mo pa ang steel wool sa gaspang ng ugali mo. Itry mo kayang ipa-spa ang attitude mo? Baka sakaling

parang batang saad niya rin at inihiga ang ulo sa d****b ni Trick nang hilahin siya nito at niyakap. "She is a little bit moody ho pero makakaya naman i-handle. Dapat intindihan ng mas maayos. Kasi just like what you told me Pa, that man should widden their understanding to their woman. They have strong, weird and hard to understand personality and attitude because they were build to be that way." Napangiti naman siya dahil sa sinabing 'yon ni Trick. He still remember those lesson taught to him kahit pa masyado pa siyang bata noong mga panahong 'yon?

Pareho kaming bahagyang natawa. Sa totoo lang, gustong-gusto ko ang personalidad ni Stanley. Direkta siyang makipag-usap at walang halong kaplastikan. Magaling at matalino siyang negosyante, ngunit hindi siya kagaya ng ibang mga kaedad niyang matataas ang lipad na akala mo ay nabili na nila pati hangin dahil lamang sa dami ng pera at koneksiyon nila. May respeto siya sa mga taong kausap niya.

"I hired you, remember? I can call you by your first name." "But I work for the company, not for your personal entertainment." That earned a low chuckle from him. He sat on the chair across my desk and leaned back like he owned the entire world. Well, technically he does own half of it, kung net worth lang pag-uusapan. "You haven’t changed," he said, eyes trained on me. "Unlike you." "How so?" "You ghosted me. That counts as a major personality flaw, don’t you think?"

“Hehe, pasensya na po talaga sa bibig ng mga kasamahan ko. Talagang hi—” "Ayos lang ‘yon. Alam ko namang may makakasalamuha kayong ganoong klase ng tao. Huwag niyo na lang pansinin. Ang ipinapakita nila sa inyo ay hindi repleksyon ng inyong katayuan o sarili, iyon ay repleksyon ng kababawan ng kanilang katauhan. Maaaring mas mataas ang sinasahod nila sa inyo. Maaaring mas mataas ang kanilang posisyon pero pagdating sa values, doon sila nagkulang. At iyon ang isang bagay na kailanman ay hindi kayang tumbasan o tagpian ng salapi. Ang inyong personalidad ay sumasalamin sa inyong pananaw sa buhay, kung paano kayo pinalaki ng inyong mga magulang at kung paano niyo piniling maging mabuti sa kabila

Ngumisi si Amily at sinabi, “Hoy, bakit ka gumagawa ng mga personal na atake kahit na sinabi ko na basahin mo ang Feng Shui ko? Anong mali sa malalaking mata at manipis na labi ko? Madali ba akong gumawa ng problema dahil dito? Bakit hindi mo sabihin na maganda ako, matangkad, at may magandang katawan, kung gano’n?!” Ngumiti si Charlie at sinabi, “Sasabihin ko pa lang na ang iyong mga nakataas na mata, nakababang hugis ng bibig, at nunal ay mga karaniwang kaakit-akit na hitsura. Hindi ppagmamalabis na sabihin na ikaw ay likas na kaakit-akit, pero ang dahilan kung bakit ikaw ay masaya ay may hindi maiiwasang koneksyon sa iyong likas na halina. Sa madaling salita, tinulungan ka ng sobra ng hit