Quotes On Comfort Zone Novels & Stories

“Hindi ako sigurado kung alam mo ang mga tungkuling ginagampanan ko para sa tatay mo tuwing gabi. O kaya naman sa Russia.” “Alam ko.” Lumapit ako at hinimas ang dibdib ko sa mabalahibo niyang dibdib, hingal na hingal nang hilahin niya ang balakang ko palapit sa kanya. “Mahal kita kahit ano pa ang propesyon mo. Pero nagpapasalamat ako na may ginawa kang kakaiba sa comfort zone mo. Para sa amin.” “Walang ibang bagay sa labas ng comfort zone ko, Georgina.” Iginalaw niya ang isang malaking balikat. “Maliban na lang siguro sa mga konsiyerto ni Justin Bieber.”

It was relaxing because of the view. "Thank you for bringing me here," I thank him. "It's my pleasure," he smiled. I gave him a small smile. "This is my comfort zone," he simply said while looking at the view. "Kapag hindi ko na maintindihan ang mundo, ito ang aking nagiging sandalan ang magandang tanawin," he said. "Buti ka nga may comfort zone, ako wala. Trabaho lang," I said. "It's okay, atleast nalilibang mo ang sarili mo sa pagta-trabaho samantalang ako wala ito na lang," he said.

He chuckled. Hinawakan ko naman ang kamay niya. Nakakatuwa lang na kahit marami pala siyang kayang ipagmalaki sa sarili niya ay hindi niya iyon ginagawa dahil kuntento na siya sa Comfort Zone na gusto niya. Ibang-iba siya sa lahat ng mga lalakeng nakilala ko. "Kahit ano pa man ang itsura mo ay tanggap pa rin kita bilang kaibigan ko. You saved me from danger before, right? Kaya nagkaroon rin ako ng malaking utang na loob sa'yo, Kenneth. At isa pa-"

A person we can call a safe zone to turn off all of our defenses let our weak side be revealed. *************** A/N: Don't forget to Vote, Comment and Share! ❤

Sambit ko kay Zuck habang naglalakad patungo sa kama at hinubad ko muna ang aking suot na sapatos bago ako lumundag pahiga sa malambot na kama ni Zuck, hindi ko alam pero ito ata ang unang beses kong makapasok sa kwarto ni Zuck o siguro ay nakapasok na ako rito noon pero hindi ko lang matandaan. "Don't get too comfy here, baka masanay ka at hindi mo na kayang mabuhay ng wala ako." Sambit ni Zuck at mahinang natawa, umakto naman akong parang nasusuka sa sinabi niya.

Nakatayo lang ito sa harap ng lamesa at may hawak na papel. Nang sipatin niya ito, nakatingin din pala ito sa kaniya. “Y-Yes. Medyo nahihirapan lang ako mag-adjust,” aniya. “You’re obviously anxious. Please don’t think you’re a stranger here. Just act like you’re at your comfort home,” he said calmly. The word ‘home’ sounds hell for her. Dapat nga ay comfort zone niya ang bahay, a family house, but it’s never been the same as she lived before. Tiniis niya ang bugso ng damdamin at pilit na ngumiti.

biglang saad ni Hannah. Tiningnan ko siya, nakatulala lang siya at bitter na nakangiti. "Alam mo kasi, Hannah, kailangan rin nating lumabas sa comfort zone natin. Soon hindi lang nanay at tatay mo ang makakasama mo kailangan mo ring makihalubiho sa ibang tao at kailangan mong matutunang hindi umiikot sa isang lugar o mga tao lang ang buhay natin kaya dapat itry mo na maging flexible." "Salamat, ate."

“What do you want me to do? I’ll train here until I faint?” “That's the problem with you! You’re not stepping out of your comfort zone.” Pumamewang ito at tiningnan ako nang diretso sa mga mata. The hell is this woman talking about! Hindi ba siya nakakaintdi ng salitang 'pagod na ako'? I just want to rest. Maghapon na kami rito at kanina pa ako napapagod. Am I not even allowed to rest kahit ilang minuto lang?

Hindi na lang siya sumagot kaya naman muli akong sumandal at tumitig sa kisame. “You know what, Sach? Sometimes I think... Paano kung tayo na lang?” Natigilan ako. Muli ko siyang nilingon pero nanatili pa rin itong nakatingala sa kisame. “But then I realized, we won’t work. We are each other’s comfort zone. Being in our comfort zone won’t make us improve.” Dagdag niya. Bumuntong-hininga ako saka muling bumalik sa kisame ang tingin.