Quotes On Dark Life Mga Nobela at Kwento

I heaved a sigh and continued working. I guess, the past really ends there. Wala na ring dapat ungkatin pa. At lalong wala nang dapat pang ibalik... Mr. Morteo’s just part of my dark past. But now it doesn’t matter anymore. He’s gone now. At hindi naman iyon ang magbibigay ng kahulugan sa buhay natin. A person’s life is not about the darkness they went through. It should not be the highlight of our life at all.

"Madali lang hanapin ang pera kung may diskarte ka sa buhay. Pero ang tunay na pagmamahal, miminsan lang iyan na dumating." Muling binuhay ni Dark ang makina ng sasakyan. "Huwag mong iasa sa ibang tao ang buhay mo, Cassandra." Shit. Bigla na lang na tumulo ang aking mga luha. "Hindi ko iyon sinabi upang saktan ka. Sinabi ko iyon upang maliwanagan ka."

pagpapaliwanag ko. “Unfortunately, I donʼt typically believe on that quote. All my life, I didnʼt felt that I had been in the top. For me, I can definitely define that life is survival. You have to do something to survive in this complicated world. Even you have to do something bad that can harm a personʼs feeling,” pangangatuwiran nito sa akin, saka bumuga ng hangin. “I wish I didnʼt exist on this world. Even if I exist, I wish I have died back then. Iʼm tired on how to deal with my problems. It bring me too much pain thatʼs why sometimes I want to give up.”

Ngunit ayaw siyang bigyan ng chance na makapagpaliwanag. "Walang kapatawaran ang ginawa mo sa isa kong pag aari. Ililibing kita ng buhay upang hindi na pamarisan ng isang tulad mo na demonyo!" Sunod-sunod na suntok sa mukha at sikmura ng lalaki ang ginawa ni Dark. Tinigilan niya lang ito nang mawalan na nang malay.

Habang ginagawa niya ito, hindi niya maiwasang mapansin kung gaano kainit ang katawan ni Dark, kung paano tumataas at bumababa ang kanyang dibdib sa bawat hininga. Nagtagpo ang kanilang mga mata. Sa kabila ng panganib sa labas, may kakaibang katahimikan sa pagitan nila. “Dapat hindi mo na ako iniligtas,” mahina niyang sabi, ngunit puno ng emosyon. “Pwede kang mamatay.” Hinawakan ni Dark ang kamay niya. “At kung nangyari ‘yon? Mas gugustuhin kong mawala habang inililigtas ka… kaysa hayaang mawala ka sa akin.”

Walang emosyon ang makikita sa kanyang mukha, pero sa loob niya, bumubula ang galit at lungkot. "Peace? Carissa, satingin mo ba, hindi ko rin gustong magkaroon ng katahimikan sa buhay natin?" tanong ni Dark, may halong panunumbat ang boses. "But peace never comes to people like us. Ang gulo ang mismong lumalapit sa akin, Carissa, hindi ako ang lumalapit dito."

Samo't saring baho ang naaamoy ko ngayon kaya todo takip ako ng aking ilong para hindi ako masuka. Ano ba 'yan! Ang babaho nila! Nasa peligro na nga ang buhay ko pero nag-iinarte pa ako. Kinuyom ko ang mga palad ko para pigilan ang matinding panginginig. Ito na nga ba ang sinasabi ko. Kaya ayokong mag-krus ang landas namin ni Nadivar dahil baka mapahamak lang kami ni Velo. Masyadong delikado ang buhay niya lalo na't isa itong mafia boss na siyang kinasusuklaman ko. "Maawa po kayo sa akin. Hindi po ako mayaman kaya wala kayong mapapala sa akin."

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Nagpipigil na matawa ito sa sinabi niya, umikot lang din ang mata niya sa lalaki. "Hindi mo ako masisisi, lalaki ako na may nakitang nakahaing masarap na pagkain sa lamesa na dahilan ng pagkabuhay ng dugo ko sa katawan." Diyos ko po, may nalalaman pa siyang ganoon. "So kasalan ko dahil masarap ako kahit tingnan mo pa lang?"