Quotes On Insecurity の小説・ストーリー

“I’m just afraid when the night starts to fall.” “Why?” I smiled bitterly and looked at him. “Because that’s when insecurities and doubts will start to visit me.” His forehead knotted. “That’s not good for you and your baby.” “I know,” mahinang saad ko. “Alam na alam ko. Pero anong magagawa ko kung kusa silang bibisita sa ‘kin, ‘di ba? Might as well have them take a seat and have a coffee.” “What are your insecurities about?”

Sa paraan ng tingin nito ay halatang minamaliit siya, kaya naman pinagtaasan niya rin ito ng kilay. "Mapera ako, Miranda. Masyado lang mahalaga ang pera ko para isampal sa mukha mo." Agad na nag-iba ang ekpsresyon ng babae. "Inggata!" "Garapata!" Singhal niya rin sa babae. Umismid ito. "Obvious naman na insecure ka lang sa 'kin, Anastacia." Insecure? Gustong matawa ni Anastacia. Sino kaya ang bigla nalang lumapit?

napatingin ako sa kaniya at pinukulan siya ng masamang tingin na ikinaatras nito. “Baka ikaw ang manginig sa takot kapag sinabi ko sa’yo kung sino ang totoong nagbigay saakin ng kotse na ‘yun at kung sino ang ni-linked mo saakin na negosyante. Nakakahiya ka, akala ko napakadisente mo. Katulad ka lang pala nila—puno ng insecurities sa katawan.”

"Pero iyon nga, I'm worried and scared kaya hindi ko sinabi ang feelings ko for him. Saka hindi ko naman sure kung love itong nararamdaman ko para sa kaniya." Nagtaas sila ng kilay. "Eh, ano pala ang nararamdaman mo? Libog lang, ganoon?" hirit ni Raffa, sabay apir silang dalawa. Inirapan ko ang dalawa. "Bakit hindi mo siya kausapin? Sabihin mo sa kaniya ang worries and insecurities mo—" "Excuse me hindi ako insecure, no!" Makasabi naman na insecure ako. Hindi kaya!

naputol ang sasabihin ko ng bumungad sa akin ang galit na mukha ng secretary ni Matt na si Andrea. "Oras na para lumayas ka na sa lugar na 'to!" Kumunot ang noo ko ng dahil sa sinabi niya. Anong karapatan niyang palayasin ako? At ano bang problema ng babaeng ito sa akin? Insecure? Gosh, it is really true that there is no cure for the insecure! Gaguhin niya na ang lahat ng lasing 'wag lang ako na bagong gising!

He was staring intently at me. "I-I was extremely insecure, Liam. I was drowned by my own insecurity that I thought you would be happier and deserve someone who will be proud of you more than myself..." "What makes you feel that way? Did I make you feel worthless?" "Hindi," iling ko. "But insecurity strikes me so hard. We just started by mistake and I don't know how to make everything right. I am slowly ruining your name, your reputation. My mind was in chaos at that time. I couldn't think right."

“Would it be bad is someone sees this?” “Hindi naman sa ganon. I mean, maraming tao dahil pasukan na. Baka kung anong isipin nila kapag nakita nilang sa tapat mismo ng gate ako sinusundo—" mabilis na paliwanag nito. Ngunit bago pa man ito matapos, agad na niya itong pinutol. “Raia Aquino, am I that shameful?" “…” GUSTO SANA NIYANG itanong kung bakit sobrang insecure nito, ngunit hindi niya kayang banggitin ang mga salitang ‘yon.

“You’re sure about what you said?” Hindi ako nag-atubili. “I don’t say things I’m not sure about.” Pinagmasdan niya ako ng ilang segundo, parang binabasa kung nagsasabi ako ng totoo... pero kilala niya ako. Alam niya. “That means…” mahina niyang sambit, “she’s not just insecure. She’s desperate.” My lips curved slightly. “Exactly.” At iyon ang mas delikado. Lumayo ako sa kanya at umupo sa sofa, sumandal habang nakatingin sa kisame.

Parang parrot, dada ng dada. Hindi dahil sa ayaw niyang marinig galing dito na insecure siya kasi hindi naman talaga siya insecure. Ayaw lang talaga niyang banggitin nito iyon dahil naaalala niya si Gian. “What are you saying? I’m still insecure? Matagal na kong naka-move on, ‘no! Duh!” Inikutan niya ito ng mata at tinanggal ang kamay niya sa pagtatakip sa bibig nito.

And all of this were the consequences of insecurities and failure. "What are you talking about now, hija? Kung magsalita ka ay parang alam na alam mo na ang lahat ng nangyari noon." Maawtoridad na sabat ni Achilles. Tutok na tutok ang mga mata niya sa 'kin kaya hindi ko iyon pinakawalan.