Novel & Cerita Quotes On Insecurity

Naisip ni Fabian na p’wede niya gamitin ang pangyayaring ito para mas lalong idiin ang matanda. “You mean to say that the security of this building was lacking. Bakit nakapasok ang isang iyan dito kung mahigpit naman ang security? How can you even guarantee that you can protect the investors' money when you can’t even protect a piece of paper? I mean, this is very pity. A breach in the building’s security is a very pity issue. A billion-dollar company, you say? But what’s this?”

Pero dahil tinamaan ako sa isang bagay na hindi ko inaasahan: Insecurity. Ako ‘yung babaeng galing sa simpleng background. Ako yung muntik nang masira dahil sa nakaraan. Ako yung hindi sanay sa mundo nila—business meetings, manipulative power moves, ruthless competitors. At siya? She looks like she belongs. Ako? Not always. Pero bago pa magtuloy ang spiral sa isip ko, bigla akong hinawakan ni Nathan sa pisngi. Parang natatakot siyang mawala ako sa isip ko.

“Hindi ko rin alam kung anong nagawa ko, kung bakit galit na galit siya sa akin.” Napabuntong-hininga siya, pilit na binabalewala ang masamang nakaraan. Tahimik na nakinig si Rex. Pagkatapos ng ilang hakbang, saka ito nagsalita. “Because you’re beautiful.” Napahinto siya. Bahagyang kumunot ang noo niya, tila hindi agad nag sink in ang sinabi nito. “She’s insecure of what you have,” diretso pang dagdag nito, walang pag-aalinlangan sa tono.

"Walang nananatili." "Lahat umaalis." Biglang sumikip ang dibdib ko. Dahil alam kong totoo iyon. Sa likod ng yaman niya, marami rin siyang sugat. Marami ring insecurities. Marami ring takot. At siguro... Isa iyon sa dahilan kung bakit siya nagiging possessive. Takot siyang mawala ako. Takot siyang maiwan.

Lalo na galing sa mga babaeng hindi naman siya kilala. Nakakalungkot isipin pero iyon ang reyalidad ng buhay na kailangan niyang tanggapin—na kung minsan kahit wala kang ginagawang hindi maganda, hindi ka sapat para magustuhan ng iba. O kaya naman ay sapat kana para kamuhian nila. Well, palagi siyang naniniwalang ang tanging gamot sa insecurity ay pagtanggap. At iyon ang sa tingin niya ang kailangang matutunan ng lahat ng tao.

"I’m not comparing myself to you—" Pinutol ko siya. "Oh, you definitely are. Kasi kung hindi mo kinukumpara sarili mo sa akin, hindi mo ipagsisigawan na mas maganda ang buhay mo. Alam mo kung anong tawag sa ganyan? Insecurity." May narinig akong mahihinang hiyaw mula sa iba naming kaklase. Halatang nagugustuhan nila ang palitan namin.

Si Shelly ay labis na nagulat at labis na naantig. Patuloy si Hayden, "Naiintindihan ko na ang pagkakaiba ng ating pinanggalingan ay maaaring magdulot sa'yo ng insecurity at sensitivity, ngunit ayaw ko na maulit pa ang ganitong mga insidente sa hinaharap. Kung pakiramdam mo ay hindi ka sapat, palaging maaari kang mag-aral at magpatuloy na magbago. Ang pagtakas ay pinakamababang paraan para harapin ang insecurities."

"No. If she saw you with me, baka mas lalolang kayo mag away." "So you really heard everything then." "Yes." "If you won't sit, then can I share something?" "Okay." I said. "Sometimes, it is better to open up with a stranger. They don't know the whole story and they won't judge you. And I promise that I wouldn't share it with everyone." "I'm insecure. To my twin. Ian. He is a doctor. Successful. Will be having a baby. And they compare me with him." Compare? I looked at him and kept quiet. This handsome human being beside me, is insecure?

wika niya na nagpagising sa akin na mukhang nalunod na yata sa kaniyang presensya. “A-ah... g-good morning everyone,” hindi ko napigilang mautal nang batiin sila. Napatingin ako sa mga katrabaho ko na ngayon ay nakangiti na ang lahat at binigyan ako ng motibasyon dahil sa ginawa nilang mga senyas ng kung ano-ano, na nagpapatibay sa ’king loob. “Most people are not satisfied with what they have because of insecurities and being ashamed of what they have, which lowers their confidence, especially in their body,” pagsisimula ko.

Pagkatapos ay dinampian niya ang mga labi nito ng isang simple at banayad na halik. “Alam ko naman iyon eh. Pero hindi mo rin naman maiaalis sa akin ang makaramdam ng ganoon hindi ba? Siguro darating ang panahon ay mawawala rin ang ganitong insecurity sa akin,” aniyang nasa tono ng pananalita ang pag-asam sa sinabi. “I understand. Alam mo namang nandito rin ako para tulungan kang alisin ang sinasabi mong insecurity na nararamdaman mo. Hindi ba?”