Novel & Cerita Quotes On Past Life

tanong niya. Nanlaki ang mga mata nito at napatingin ulit sa kanya. "What? Ano bang ginawa mo sa past life mo at napapaligiran ka ng mga gwapong lalaki." Natawa siya. Gusto niyang sabihin na hindi totoo ang past life and such but she respects everyone's beliefs. "Then you're also here. One of my 'gwapo' friends." He acted like he was about to puke. "That's a bit offensive, though," wika nito at natawa. "Pero mukhang palaging na akong bibisita sa bahay ninyo."

Diin na saad ni Tito Damon sa akin. "Kay Quatro, wala. Pero ikaw, of course, sisingilin kita. If payag ka naman na maging manugang ako, libre lang Tito Damon." Kumindat ako rito. Huminga naman ito ng malalim. "Naligaw ka na ng landas, Black Poison." Napatigil ako sa sinabi ni Tito Damon. "May pagkakataon pa na magbagong buhay. Huwag mo sayangin ang buhay mo."

After sometimes. "I'm sorry for your lost, son. And I'm sorry if we are late in extending our sympathy. But as you are, we lose a family member too. And that's the reason why we couldn't come even we want. Alam kong nasabi na nilang lahat ang makapanumbalik sa isipan mo sa dating ikaw. Kaya't iba ang nais kong sabihin. Don't let those sorrows defeats you. Instead use them as your armour to conquer your fears. Your past will never be forgotten because you don't have present if you don't have past. You will never have a future if you will not face your present. Ang asawa mo ang nawala ibig sabihin ay iisa lang samantalang buong pamilya mo ay buhay na buhay. Get up, son. Step by step you will b

mariin niyang sabi na tila may bigat ng lahat ng alaala sa bawat salita. “Regret changes nothing,” malamig na sagot ni Taki. “No,” tugon ni Quatro habang tumititig kay Taki. “It doesn’t… but neither does hatred.” Muling bumigat ang katahimikan sa buong silid. “She spent the rest of her life trying to fix what she broke,” mahinang sabi ni Quatro. “You can’t fix dead people,” malamig na sagot ni Taki. “I know,” tugon niya, bahagyang pumikit. “I know better than anyone.”

Sa puntong ito, hindi mapigilan ni Charlie na bumuntong hininga, “Sa kasamaang palad, natapos pa rin ang buhay ng isang kahanga-hangang senior pagkatapos ng isang libong taon na buhay. Mukhang hindi madali ang paglaban sa kapalaran at ang pagbabago sa tadhana.” Tumango si Vera at sinabi, “Mahigit sampung libong taon ding nabuhay ang Mother of Pu’er Tea bago ito nabigo sa kalamidad. Ayon sa aking ama, kahit na nabuhay ng isang libong taon si Master Marcius Stark, sa huli, naabot niya ang limitasyon niya at pumanaw nang payapa. Mukhang ayon sa Diyos, kahit na mabuhay siya ng isang libong taon, malayo pa rin siya sa taas kung saan kaya niyang lampasan ang kalamidad.”

“Mahirap umibig sa iba kapag hindi ka pa nahuhulog sa dati mong katipan , nagkibit-balikat siya. Napalunok si Elara. Naririnig niya ang mga bagay tungkol kay Nathan Anderson na sinasabing abala lamang siya sa sarili niyang negosyo na wala na sa linya ng kanyang pamilya. “You don't need to fall out of love with your past para magsimulang muli sa iba. You just need to move forward, Elara stated. Ilang sandali silang nag-lock ng mga tingin. Yan ang ginagawa ko para maka-move on. Siguro ang pag-ibig na ito ay hindi kailanman naging atin, Nathan. Tayo ay sinadya lamang na magbanggaan, magbahagi ng mga landas, ngunit hindi kailanman magkakaugnay. Ang buhay na ito ay hindi atin. Pero sana, may mga

Wow, I didn't expect a response from him after a moment of silence. Tumango ako. "Bukod kasi sa pagkakatulog ko ng mahabang panahon, wala akong kahit isang alaala paggising ko." I sighed and lifted my head to look up the sky. "It's really hard and painful...to loose something as valuable as your life. Your memories..." Yes. It felt like I'm dead even though I'm still healthy and living on earth. A moment later.... "It's in the past, Maxine."

Ilang sandali pa ay natagpuan na lang niya ang kanyang sarili sa loob ng kotse. “Paano mo muling makukuha ang tiwala ko niyan kung ganyan ka? At pwede ba? Anong pinagsasabi mong nagustuhan ko? The past is like age, it can't be returned, Atticus. Huwag mo ng lingunin iyon, please lang. Dadalhin kita ng hospital!”

paliwanag nito. “Kung gano’n, maalala ko pa ang parents ko?” may himig ng pagkasabit niyang tanong. “Yes, pero since hindi maganda ang nangyari sa kanila, siguro mas mainam na huwag mo nang piliting maalala ang buong pangyayari. Pero kung gusto mong gumaling ka, dapat hindi mo babalewalain ang nalalabing alaala mo. Kailangan mo itong ma-recover at gamutin. You should heal your past before exploring the future. Kasi ito ang nagpapahirap sa atin, ang humihilang sugat ng kahapon.”

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.