Quotes On Remembering Novels & Stories

Ay mali, insecure pala ang tawag don. Napabuga na lang siya ng hangin at itinuon ang tingin sa kalsada. Saka unti-unti siyang napangiti. "I think that's very you." Napakunot-noo siya. "Anong ibig mong sabihin?" "You preserve memories..." his voice was quiet, "...without needing to be at the center of them." Natahimik siya. Hindi niya naisip iyon. Hindi rin niya napansing ganoon pala ang nakasanayan niya.

“Oo... medyo marami lang talagang pumapasok sa isip ko ngayon. Sobrang naghahalo-halo lang.” Sinalubong ni Ma'am Elena ang tingin ko nang may malambing na pag-unawa. “Huwag mong pilitin ang sarili mo, hija. Memory is a strange thing. Minsan, kapag mas pinipilit mo itong alalahanin, mas lalo itong nagtatago at lumalayo.”

She’s a living reminder that truly, what the mind forgets, the heart remembers. “I love you too, Carlo,” ani Blaire. “Until forever.” --THE END--

"Because remembering is your choice hindi ko pwedeng gamitin ang ability ko para pilitin kang bumalik sa isang past na hindi mo pa kayang harapin. Kahit sabihin mong gusto mong malaman ngayon, kailangan kong siguraduhin na gusto mo talaga ang truth—not just relief from confusion. Magkaiba ang gustong makaalala at handang tanggapin ang lahat ng kasama ng memory." "Even if I'm missing something important? Kahit may taong naghihintay sa akin, kahit may relationship akong iniwan, kahit may bahagi ng buhay ko na hindi ko alam na nawala?" "Especially if it's important, The more important the memory is, the more careful we have to be. Hindi ko gustong ibalik sa'yo ang isang bagay na magiging dahila

And it really helps me a lot, but maybe it's vague to happen again? Malabo ng mangyari ang lahat-lahat na nakasanayan namin noon. Making a good memories is easy but forgetting and moving on to from that memories is really hard, you can't easily forget everything especially when it's special and a treasure for you. Maybe I'll try to move on? But it doesn't mean I'll forget everything we created together. Magmomove-on lang ako pero hindi ko kakalimutan ang mga memories na napagdaanan na namin. I treasure's it all. Hanggang sa muli naming pagkikita.

I asked but he shook his head. "Don't force yourself to remember. Nakakasama iyon sa'yo. Just let your memory go back without forcing it. Dahil kung pilit mo iyong aalalahanin ay malaki ang posibilidad na hinding-hindi na ito babalik. Magpahinga ka na muna. Tell the maids if you need anything," he said. Naiwan ako sa malaking kwarto na pinagdalhan niya sa akin.

Halos limang minuto ba naman nya akong hinalikan ako! “ Once i tasted, i always remember it! Don’t denied it ”

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

Hindi dahil sumuko siya. Kundi dahil biglang sumakit ang ulo niya. Napahawak siya sa sentido. Muling may dumaan sa isip niya. Isang mesa. Isang laptop. Isang kamay. At isang boses. "Never keep it on the main drive." Nagmulat siya. Huminga nang malalim. "What did you remember?" "Someone told me not to keep something in the main drive." "What's the something?"

Si Adrian Ravencrest. Si Lucia Ravencrest. At ang lahat ng taong naging bahagi ng simula. Sa ilalim nito ay nakasulat: "WE REMEMBER NOT TO REPEAT, BUT TO LEARN." Napahinto ako. Dahil iyon ang eksaktong mensaheng matagal naming hinahanap. "Beautiful." Mahinang sabi ni Khaizer. Tumango ako. "Yeah." Sa unang pagkakataon...