Novel & Cerita Quotes On Remembering

Sa paningin ni Athena, ibang babae na ngayon ang dapat kong alagaan. Damn memories! Memories na kailanman ay hindi pinahalagahan ni Athena. Memories na kagaya ko ay tinapon lang niya na parang basahan! But why am I still holding on to that? Why would my mind still want to remember those scenes from the past?

Pagkatapos ng klase, may iniabot na maliit na papel si Liam sa kanya. Isang sketch dalawang kamay na magkadikit, may nakasulat sa ilalim: > “Healing is not forgetting. It’s remembering without pain.” Napangiti si Mia, at tumingin kay Liam na nakangiti rin mula sa malayo. At sa loob niya, marahan ngunit totoo, naramdaman niyang sa wakas nakalaya na siya. Kinagabihan, habang tinatapos niya ang isang bagong painting, tinanong niya ang sarili:

As Douglas chanted those spells in the woods with me that night I left to go back to the Mortimer, he did not just cast a spell - he was returning the memories I gave to them. Domini incantatorum memoriam mihi da eis pro hac nocte mortem oppetendam. Ostende quid videam, ostendis viam hac nocte mori. Et nomino populum meum fidelissimum. It means Lord of the enchantments give them my memory for tonight in which I must die. Show me what I see, and show me the way to die tonight. And I name my most faithful people. And some of the faithful people were Douglas and Leona, and also Athena; the bestfriend I had that I now loathe because of Jake.

Nakatitig ito sa akin. “Nang mabasa ko ang pangalan niyang Rona. Parang may narinig na akong Rona dati. Hindi ko lang alam kung saan. Pero parang pamilyar." sagot ko at napatulala sa kawalan. Muli ay parang may pumitik na naman sa aking noo. Kaya bahagya akong napapikit. “Don't force yourself to think about the things you can't remember, you will hurt even more"

“Hindi ibig sabihin na busy ako, hindi na kita iniisip.” Tumingin si Aaron sa kanya. “Importante ka sa’kin,” dagdag ni Mika. “Ayokong maramdaman mo na nag-iisa ka.” Ilang sandali pa, napangiti si Aaron. “Sige. Basta wag mo lang akong kalimutan.” “Hindi mangyayari ‘yun,” sagot ni Mika. Sa simpleng pag-uusap na iyon, muli nilang naayos ang hindi pagkakaintindihan.

"I want to remember who I am, but everytime I start remembering things my head ache like it's breaking. Parang mabasag ang ulo ko sa sakit, natatakot ako...natatakot ako na baka kapag pinilit ko ang sariling alalahanin ang lahat lalo ko lang pinalala ang sitwasyon ko." Hinayaan ako ni Sir Nathaniel at ni Lola Minda na umiyak. Si Lola ay nakikiiyak din sa akin. Si Sir Nathaniel naman ay tahimik lang na nakikinig pero dama ko ang awa sa mga tingin niya. Nang kumalma na ako saka pa nagsimulang magsalita si Sir Nate. "Don't force yourself to remember things." seryoso niyang turan. "There are things not worth remembering."

Para na siyang malalagutan ng hininga. "Uhm..." Simula nito na animo'y pilit na bumabiyahe sa memory lane nito. Napakamot pa ito sa makapal nitong kilay. At para bang nabingi si Reverie nang tuluyan na itong magsalita. "I think I don't remember her at all." ©MaribelleVerzosa

Hindi ko napigilan ang pagtitig sa kaniya saka ako nagsalitang muli. "But how will I forget about him? Our memories?" Muling nag-unahan sa pagtulo ang mga luha ko na agad ko namang pinunasan gamit ang panyong ibinigay niya. "You don't have to forget about him and your memories with him, Keep it and learn from it. Keep all the memories and create a new memories with someone better." Tinitigan ko siya at kita ko ang pagka seryoso sa mukha niya.

I almost lost myself until my egos saving me. "Ako din pala mananalo e. Pinapatagal mo pa." Pabiro kong wika. Umiling-iling siya sa naging reaksyon ko. Nagkibit balikat na lamang ako. We never keep people we love for good. But we can keep always memories. There is a good chance that we could have a lot of time to build our long lasting memories feels better.

Hindi pa naman sobrang lapit ni Joaquin sa kaniya, pero pakiramdam niya, bibigay na ang mga tuhod niya. “Do you want me to do something for you to remember it, Noah?”