Quotes On Sky And Clouds Novels & Stories

Napatingin si Nay Clara sa mga sasakyang puno ng gamit. At doon bahagyang nanlaki ang mata nito. “Iha…” mahinang sambit niya kay Sky. “Ang dami naman nito.” Ngumiti si Sky saka kinamot ang ulo niya nang nahihiya. “Konti lang po ’yan.” Halos mapailing ako sa sinabi niya. Konti? Parang kaya nang buhayin ng isang mini grocery ang laman ng sasakyan.

I replied. As we stood beneath the starry sky, a gentle breeze blew, carrying memories we'd overcome. At that moment, I realized that no matter how bad the weather became, we'd always find our way back to each other. True love not only endures but blooms amid a storm, becoming unshakeable. ***WAKAS***

bulong ni dragon habang tinititigan ang mga larawan. Sky University Parking Lot " Are you trying to protect them cloud do you really think that would be enough" bulong ni Thunder habang pinagmamasdan sina Moon, Sun at Star sa di kalayuan. " A prefect family figure unti unting masisira dahil sa Isang madilim na katotohanan"

Napangiti ako nang maalalang hindi siya nanghinayang na punitin ang kanyang dress para lamang ipangtali ang tela sa sugat ko dahil gusto niyang pahintuin ang pagdurugo nito. “Ang ganda-ganda dito!” narinig kong sambit niya habang nakatingala sa kalangitan. The rain had washed away the dark, gloomy clouds that had covered the horizon earlier. In their place were soft, white clouds drifting lazily across the bright blue sky. Biglang gumanda at parang sumaya ang tanawin ngayon, hindi kagaya kahapon na parang ang lungkot-lungkot.

tugon ni sky " if you need something you can tell me" " everything is under control" sabi ni blue sabay kindat " benj may naaamoy kaba?" tanong ni sky " huh wala naman" sagot ko habang inaamoy ang sarili kong damit. " i can smell the aruma of love" nagtawanan kaming lahat i am so lucky to have them on my side . at least nababawasan ang nararamdaman kong lungkot.

muli nitong sabi at bumalik sa butas kung saan ito lumabas kanina. Hindi na lang niya pinansin ang sinabi ng matanda, pero muli itong nagsalita. “Sa pagtingkad ng kulay sa kalangitan mangyayari ang kasalan. Itinakdang magkabiyak ay lilitaw sa pag-usbong ng kakaibang halaman.”

Hindi siya sumagot at nakinig na lamang. “Some days, sorrows cover our light, and that sorrows were represented by clouds. Natatakpan lang pero hindi ibig sabihin non, the fire isn’t burning anymore. The light is still there, ngunit natatakpan lang. And sunsets represents that not all endings are bad. Sometimes, it’s a beautiful thing too. The sunset is telling us that it’s okay to rest. To take a little nap. To let darkness consume you. Because when you finally find the light, you can rise again and start another day. And another day means a new start. A new beginning.” He was just staring at her. May ngiti sa labi nito at nang tumingin sa kanya ay muli itong nagsalita.

madramang wika ko rito “Hindi kita iiwan Alex at mahal na mahal din kita” sabi niya at kumalas na kami sa yakap. Lumapit sa tabi niya si Claude kaya agad ko itong hinila papalapit sa akin. “Hindi porket tinulungan mo si Sky ay pwede mo na siyang lapitan” sambit ko kay Claude. Tinawanan naman ako nito at napansin kong natawa din si Sky.

A genuine one but deeper and more profound than that. Inangat ko ang tingin sa langit nang naalala ang itsura no'n kanina. The bright, clear blue sky pictures his smile. That sky above us witnessed his different smile. Again. Mas lalong tumingkad ang ngiti ni Jasper para sa akin dahil sa magandang langit na nasa ibabaw namin. "I know, but the thought of you having a crush on my father – oh fuck, never mind. That's gross," saad niya at muling ngumisi.

Napaiwas ako ng tingin at sa malayo tumingin para maghanap ng maisasagot. “By… by nature! Oo, tama. By nature. Ang ganda kasi ng clouds today, ’di ba? Parang ang sarap gawan ng concept para sa roof deck,” palusot ko kahit tirik na tirik ang araw at wala namang masyadong ulap. Nangunot ulit ang noo niya. Tumingala siya sa langit bago muling ibinalik ang tingin sa akin.