Quotes About Night Sky Novels & Stories

Gaya ko, ipinatong din nito ang siko niya sa barandilya at tumingin sa madilim na kalangitan na puno ng mga bituin. " I miss my room," bulong nito at sabay na sumulyap sa akin. " Do still remember? Sabay nating papanoorin ang mga bituin." Ngumiti ako sa kanya at itinaas ang tingin sa langit. I still remember those nights, when we we're in our own room while staring at the night sky waiting for the shooting star to come out. " Yeah." Tipid na wika ko at marahang tumango.

Namula ang pisngi niya ng maalala ang ginawang pagtatapat kay Lucian. “Look at the sky. Kumikinang ang mga bituin. They shine so bright,” aniya. “Your eyes are brighter than all of them.” Napasulyap siya sa katabing nakatitig sa kanya. Agad niyang binawi ang tingin. Nakakatunaw ang titig nito at nakakabaliw isipin na pakiramdam niya ay may pagtingin din ito sa kanya. May biglang dumaang falling star. Namangha siya sa liwanag na gumuhit sa madilim na gabi.

Nang madilim na ang kalangitan ay unti-unti ng lumilitaw ang mga kumikislap na bituin sa langit. ‘’Sa tuwing umuuwi ako dito sa amin nakahiligan kong pumunta dito sa gabi para panoorin ang mga bituin sa langit. ‘’ Wika ni Dianne habang nakatingala sa kalangitan. Puno na ng bituin ang langit sa mga sandaling iyon dahil sakop na ng dilim ang buong paligid. ‘’May bituin man na mahuhulog man o wala humihiling pa rin ako’’ patuloy niya.

*Chuckles* ^____^ mukha ng baliw. "Look at the stars, they are visible in the sky especially at night, it's brilliant." Natigilan ako sa sinabi niya, katulad ko ay Nakatingin na rin siya ngayon sa mga kumikislap na bituin. "Ang Gwapo niya." Isip ko.

What made you think that you will still be around during that time? Pero imbes na iyon ang sabihin ay iba ang lumabas sa mga labi niya, "Do you want to celebrate tonight?' Kung anuman ang itsura ng mga bituing nagkikislapan sa langit tuwing gabi ay iyon ang nakita niya sa mga mata ni Kirsten. Tila ito pinagbuksan ng pinto sa paraiso kung kuminang ang mga mata nito sa galak.

I frowned, naguguluhan ako! "Nevermind." Sabay hinga ko ng malim. We waited here until late at night, there's a lot of grass so we could lay down. It was nice to lay down here while watching the sky. And now we can't do stargazing because there's no star. Clouds means rain, so no visible star = higher probability of rain! "I have something to tell you, tungkol siya sa star, ah!" I ended the silence and talked about stars, though there's no star, while we're both lying down on the ground.

Muli akong nagpokus sa paglubog ng araw dahil mas gumaganda pa ang kulay ng langit habang papalubog ito. Nagmimustulang kahel na langit na ito kaya naman sobrang sarap sa matang panoorin habang tuluyang nawawala na ang araw. 'May every sunrise holds more promise and every sunset holds more peace.'

"NagLQ agad kayo ni Cassandra? Kanina lang ang sweet sweet nyo may paapak apak ka pa sa—" "Shut up Maya." Saway ni Ava sa isa. Tumayo sya sa aking tabi at pareho naming pinagmasdan ang napakagandang paligid na wala sa Maynila. "Sabi nila kapag daw namamatay ang isang tao ay nagiging bituin sila sa langit." "That is creepy." Bulong ko habang sinusuri ko ang bayad na mga bituin sa langit. May maliliit, malalaki. May maliwanag at mapupusyaw. "But it is a great way to console someone who lost their love ones."

"The fireflies only shine at night. Their beauty only see at night. There worth only see at night. Andromeda they are nothing but a small creature." Bumitaw si Andromeda. Lumapit siya sa damuhan. Humiga siya at tiningnan ang kalangitan. "Just like the stars. They only shine at night. They are also small in the eye of a human because of there distance but they didn't cause a heart to be torn. They are small but they cause a heart to be full."

Tahimik silang nagmasid sa paligid, damang-dama ang katahimikan na tila tanging ang mga alon at ihip ng hangin lang ang kanilang mga kasama. Inilinga ni Xavier ang kanyang paningin sa kalangitan, puno ng mga kumikislap na bituin na tila mga mata ng langit na nakamasid sa kanilang pagmamahalan. Dahan-dahan siyang tumingin kay Antonette, na abalang-abala rin sa pagtingin sa mga bituin, ang mga mata nito ay nagliliwanag na parang mga tala. Napangiti si Xavier at pinisil ang kamay ng dalaga, na tila sinasabi, "Nandito lang ako."