Rabid Novels & Stories

Hindi ko naman kayang tumakbo at gamitin ang kapangyarihan ko dala ng sobrang panghihina. "Joaquin! Qunioa! Quinoa! Joaquin!" With so many people shouting names, it's impossible for none of them to hear! Why are these wolves so deaf? Is this what I'm saying because they don't like to clean their ears! It's really like a dog! Ilang ulit kong sinigaw ang pangalan ng mga nilalang na iniwan ako sa pamamahay na ito. Kahit mawalan na ako ng boses kakasigaw, basta mailigtas ko lang ang batang nasa sinapupunan ko.

It's a bow and arrow weapon in black, nothing special, but it really attracts her. "That is a bow and arrow designed specifically to kill a werewolf. A hundred years ago, there was a man named Agus who despised normal people like us, but one day a normal girl killed him using this weapon, and no one can use it since it was cursed," Dr. Lopez explained from behind Sabrina. When she looked up at him, he was still staring at the bow and arrow. Sabrina questioned him, "Do you believe that it was cursed?" He grinned as he turned to face her.

“Speaking of which, Shawn… do you think I should get a new winter manicure? Maybe something like… the snake and scorpion little white rabbit design?” Napakunot lalo ang noo ni Shawn. “Snake… scorpion little white rabbit?” Tumawa si Kyline, pilit na kalmado. “Yes. Yong tipong mukhang harmless na rabbit sa labas, pero sa loob… combined na lason ng ahas at alakdan. Cute but deadly.” Mas lalong nagduda si Shawn. “Is there even such a thing?” “Of course meron! I see it every day.” Tumawa si Kyline, halos mabanggit na ang pangalan ni Rhena pero agad napigil.

Few seconds of buffering and a message popped up from the screen. Rallnedia is forbidding access originated from outside it's political teritorry. I was about to hit the exit button when another message popped up on the screen. The system detected an authorized log in from this device. You can now browse informations about Rallnedia. Click here.

Hindi ko alam kung no ba ang purpose ngagpunta namin dito, para lang ba kumain o ano? Habang kumakain ay hindi ko maiwasan mapasulyap sa lalaking katabi ko. He seemed nice pero kapag tititigan mo siya ramdam mo ang itim na awra na nakapalibot sa kanya. Napakaseryoso niya at ni isa ay hindi ko man lang siya nakitang ngumit. May pagkakatulad nga sila ni Mr. Herbert. Napakaseryoso at nakakatakot tignan.

Basta ako, may toblerone na ako. Ang isang toblerone na may tatlong pirasong tatsulok na tira ni pangit ay kinain ko na. Hindi ko na pinansin ang laway ni pangit na dumikit doon. Wala naman sigurong rabies ang pangit na yun. Tsaka mukhang malinis naman si pangit. Mukhang nag-toothbrush naman.

r. Agad naman akong pumasok doon saka ini-lock ang pinto. Sumuka ako ng sumuka, paunti-unti lang ang suka na iyon puro din ito laway. Ano bang nangyayari sa akin? Para akong aso na may rabies! Bakit kasi ako sumusuka ng laway?

Nangangalahati pa lang ng sindi ang tuyong mga kahoy nang mabulabog siya sa ginagawa dahil sa pamilyar na paghalinghing ng isang kabayo. Hindi na niya nalaman kung saan naihagis ang posporo. Agad nabuhay ang dugo niya sa katawan, dahilan para mabilis niyang marating ang labas ng bahay. Sumalubong sa kaniya ang matamis na halimuyak ng mga bulaklak, na siyang pumapalibot sa buong katawan ng kabayo. Nagsilbi itong palamuti kay Macky, habang ang lalaking may karay rito ay may isang palumpon ng mga rosas sa kamay.

I had no idea that a person's back could look very depressing. Naglakad ako sa opposite direction, maghahanap nalang ako ng ibang makakainan. Napatigil ako nang may mga dugong pumapatak sa semento duon ko uli naramdaman yung sakit sa tainga ko. I was hoping na hindi infected ng rabies yung stray dog na kumagat sa akin. Ayokong maging asong ulul or should I say askal. I don’t want to harm others.

Lahat ay puno ng hilakbot nang mag-itim ang paligid ng kumot at kumurbang tila may sukob na nilalang sa loob nito. Pumailang saglit pa ay isang matalim na pula't hugis mata ang dumilat sa sukob at waring inobserba ang kubkob ng kabaka. "Mga lapastangan para tunawin ang akin daan sa pagiging mortal!!!," dumagundong na tinig ng puno ng galit. "Hindi ako titigil hangga't hindi ko naaabot ang mortal na kaanyuan at iisa-isahin ko kayong...." naputol ang mga linyang kanya pa sanang bibigkasin nang biglang bumukas ang pinto at makabig siya nito.