Rabid Novels & Stories

Hindi naman nagtagal ay kapwa namin narating ang finish line ng kasarapan. Akmang babangon na sana ako para kargahin ang anak nang pigilan ako ng aking asawa. "Please, pahinga ka muna saglit. Let him be, ang pag-iyak ay nakabubuti rin para sa bata huwag lang masobrahan. Ang mali ay 'yong hinayaan mo siyang umiyak ng umiyak. Paglaki niya may tendency that an overactive adrenaline system and so the child will display increased aggression, 'pag laki niya may puruhan na lumaki siyang bayolente."

Mura nya habang sinasalag ang batok sa kanya. " t*ngna mo jin. Kahit kaylan wala kang kwenta!" sabi nina raven na di pa rin tumitigil sa pagbatok " argh! T*ngnang yan. Tigilan nyo ko! F*ck!" Inis na nitong sabi kaya nagsitigil na yung iba. Sina L, chad , raven, cross at zyke na pinaka nagenjoy sa pagbatok ay tawa lang ng tawa habang si jin ang inis na hinihimas ang batok nya.

Hinawakan niya ang kamay nitong may hawak ng baril ng matumba ito. Naging mabilis ang kilos niya,sa isang iglap siya na ngayon ang may hawak ng baril. Itinutok niya ito sa lalaki,napataas naman ang kamay nito. “ You ‘ve messed with the wrong person!” Umiiling na sabi niya dito,napahawak siya sa tainga ng magsalita ulit ang kapatid. “ Brandon is wounded, Romanov is okay . He captured the sniper,and back up is already dispatch. Are you okay?”

Para siyang sanggol na sabik na sabik na s******p doon. Napaliyad si Raven, dahilan upang mas mapadikdik pa ang pagkababae nito sa kaniyang pagkalalaki na mas nagpalagablab sa apoy na lumalamon sa buong sistema niya. Parang gusto niyang mahibang, mawala sa sarili dahil sa abot-langit na pananabik kay Raven. Mas naging mapusok siya at agresibo sa mga bawat pagkilos niya.

CHAPTER THREE SUBSOB siya sa pagbabasa ng reports ng may magpop-up na message sa email niya. Nang mapagsino ang sender ay mabilis niya inopen at binasa. Galing kay Red ang mensahe. Red ang pinangalan niya sapagkat hindi niya alam kung sino ito. Lagi kasing red color ang ginagamit nito sa pag-email sa kanya.

madamdaming saad nito. Dahil sa ginawang aksiyon ni Lolo Marcus, ay nag-umpisa na namang nanalaytay ang kakaibang init sa katawan ni Alexa. Parang tinatambol na naman ang dibdib niya, sa simpleng pag dantay ng mga palad nila ni Lucas ay naghatid na naman iyon ng kakaibang sensasyon sa kanya. Ramdam niya ang pag-init ng mga pisngi, sigurado siyang, namumula na naman siya. Napayuko siya, para itago ang mukha niya.

Subalit pagkaupo niya. Narinig niya ang malamig na boses sa tabi niya. "You can relax. Hindi ako nangangagat." Pero hindi siya tumingin sa lalaki nang sumagot. "Don't worry. Kahit nangangagat ka pa, may anti-rabies vaccine ako.” "Good. Same here,” sagot naman nito. Lihim na lang na napabuntong-hininga si Marikit. Dahil hindi pa man nakakaalis, nagsisimula na yata siyang ma-stress dahil sa damuhong lalaking katabi niya...

Kapag kahinala hinala ang iyong awra ay walang pasabi na sasakmalin ka ng mga ito katulad ng Great Dane, Alaskan Malamute, Doberman Pinscher, Australlian Cattle dog, Rottweiler, American Pit Bull Terrier, Siberian Husky, at Pembroke Welsh Corgi.

kinuha na ni Mario ang pagkakataong ito para ituloy ang unang plano at bago pa niya muling kalabitin ang gatilyo, sunod-sunod na pagputok ng baril ang narinig galing sa kaniyang likuran, at namalayan na lang niya ang sarili na nakadapa na sa lapag habang naglalabasan ang mga dugo sa bibig at sa mga tama ng baril sa kaniyang katawan. " P*ta, sa wakas nagawa ko rin! " tuwang-tuwang wika ni Rodney na naglalakad palapit sa kaniya habang naglalagay ulit ng bala sa baril na ginamit. Hindi niya magawang lingunin ito kaya inangat na lamang niya ang tingin sa dalawang tao na nasa kaniyang harapan. Gusto niyang magsalita pero hindi niya magawa dahil sa panghihina. Nagtama ang mata nila ni Rostam na hi

Napapangiti ako, ngunit panandaliang napapawi ito sa bigat ng lihim ko. Lumapit siya, halos magdikit ang noo sa akin. Ang mga mata niya’y puno ng damdamin, pero may halo ding pangamba—parang alam niya ang panganib na dala namin. Huminga ako nang malalim, pilit kontrolin ang damdamin. Sa kabila ng init ng gabi, ramdam ko ang lamig ng takot sa dibdib ko. “Lucien…” bulong ko, parang nagtatakip sa buong mundo. “Hindi ko pa kayang sabihin.”