Rage Tagalog Novels & Stories

Yes, I miss that scenario. Naipikit ko ang mga mata ko habang tumutugtog. "Wow! Ang galing mong tumugtog, Ate!" sabi ni Teedy at umupo sa tabi ko. Nasa sala kami habang hawak ko ang gitara na regalo sa akin ni Mama. "Marunong ka bang kumanta, Teedy?" tanong ko. "Oo, Ate. Ako pa! Rain Rain Go Away!" masayang sabi niya.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Agad na sumeryoso ang mukha nito at kinuha ang mga papel sa sofa. "After a series of hacking into the database of dog breeders here and abroad, I finally narrowed them down to three persons who all have Tibetan Mastiff dogs and a travel history here in the Philippines eight years ago. The first individual I identify is Kristine Han but I dropped her off because she only stayed here in the country for a day. Next is Hans Reeves. This one's fishy but I let him slide. He's from the US and only came here to give his puppy to our last person of interest, Lagma Rey." I straightened my back after hearing his name. "Lagma Rey. Lagma Rey. Saan ko ba narinig ang pangalang iyon?"

pagbibigay alam pa ng dalaga. Tumango-tango ang mga magulang ng dalaga pero gayunpaman ay hindi nakaligtas sa paningin ng binata ang mga katanungang nababanaag niya sa mata ng mga ito. Mabuti nalang at mabilis na nagawang ipaliwanag ni Ara ang lahat sa mga ito. “Naku maraming salamat hijo, kung hindi ka dumating baka kung ano nang nangyari sa batang ito,” ang ama ni Ara na ipinakilala sa kaniya ng dalaga sa pangalang Anselmo.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

Napatangu-tango siyang sinabi ang salitang, "Ahh...yun pala iyon. Marunong ka naman pala magtagalog, bakit ka nag-eenglish? Hindi ko tuloy gets." "Ahh... hindi ka marunong mag-english?" tanong nito. Umiling siya at ang sabi nito. "Paktay ka kay Matteo." "Luhh bakit?" Kinabahan siya. Sumagot ito. "Magwawala iyon kapag hindi ka marunong mag-english, 10.5 million ka pa naman, tapos hindi ka pala marunong mag-english, bully pa naman iyon. Kailangan mag-english ka talaga mamaya para ligtas ka, kasi kung hindi ewan ko na lang."

Inis kong tanong sabay turo sa sarili ko. Ba't bigla-bigla nya nalang akong tinatawag na bitch?! Inaano ko ba sya! "What? No! What I mean is do you like beach?" "Do I like bitch? DO I LIKE BITCH?? Abay gagu ka ba? At sino namang baliw ang gusto ng bitch ha!" Pasigaw kong saad sakanya. "Gosh ang bingi nya sobra." "Beach like dagat in tagalog Ms. Vee! Gets mo po ba huh??"

Natigilan naman siya sa ginagawa niya at napakunot na nakatingin sa akin at umayos siya ng upo. Mabuti natakpan ng isang kumot ang ibabang parte ng katawan niya. Pero hd na hd ang katawan niya ngayon na may abs. "What is it?" Napatingin ako sa kanya at napabalik ako sa totoong ulirat. "Nakakaintindi ka naman ng Tagalog ano? Uhmm.. bago mo ako papatayin, pwede bang ma-sure ko talaga na magiging maayos ang negosyo ng mga magulang ko."

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit