Rainbow After The Storm Novels & Stories

Binaba ko ang cellphone at agad akong nagsalin ng tubig dahil pakiramdam ko'y nanuyo ang aking lalamunan. "Happy New Year, Rain!" Muntik na 'kong mabilaukan nang sumigaw si Ate Kim. Nakailang ubo pa 'ko bago ko nilingon si Ate Kim. My eyes widened a fraction. Agad akong napatayo nang makita ko si Rain. Nakasuot siya ng kulay puting sweat shirt at bahagyang magulo ang kanyang buhok. Mukhang wala siya sa mood dahil nakabusangot ang kanyang mukha ngunit nagawa niya pa ring ngumiti at bumati pabalik kay Ate Kim.

[ kindly play, We and Us by; Moira Dela Torre] Rainbow notes up on the wall Dancing children under rainfalls Perfect sunset set to ten Then we begin again Nag sibukasan ang mga makukulay na ilaw ng mag umpisa ang kanta. Para akong wala sa sarili. Hindi ko maintindihan. Ano to?! Pakana ba to ng mga kapatid ko?!.. Habang tinatahak ang red carpet ay tinitignan ko ang paligid. May mga design ito. Nag halo ang kulay pula at puting rosas. There's a ribbon in the sky

Nababakas sa pagmumukha niya ang saya at pagkagalak. Sa wakas, matutupad na rin niya ang mga pangarap niya. Hindi ko maiisip na pagkatapos nang mga nangyaring ito'y magkakaroon ng isang magandang pangyayari. Totoo nga ang sinasabi nilang there is always a rainbow after the storm. Sa kabila nu'ng paghihirap naming lahat ay may darating na mga blessings. Nanatili pa rin ang pagkangiti ko sa kaniya.

It was summer evening and the theme for the show was tropical. Ngumiti si Dona sa kaniya at inayos ang tayo. Agad din namang lumapit sa kaniya ang kaibigang si Solene na siya ring stylist niya. Mabilis itong nag-retouch ng kaniyang make-up at sinigurong maayos ang suot niyang bikini. “Do I have to say “good luck”?” Solene joked when she’s done. Umirap lang sa kaniya ang kaibigan at ibinalik ang tingin sa entrada patungo sa catwalk saka tumawa nang tipid.

"Oo, pag-asa na maging masaya. Kasi makakapaglaro na ulit tayo sa labas. Hinihintay nating matapos ang malakas na ulan tapos kapag sumulpot na ang rainbow, nag-uunahan na tayong makalabas ng bahay at magiging masaya na tayo…" "Siguro sign na rin ‘to." "Sign na ano?" maang na tanong ko. "Sign na may pag-asa pa tayo. May pag-asa pa ko. Nandiyan ang rainbow, oh. Maniwala na lang tayo sa kanya." "Aasa talaga tayo sa bahaghari? Hindi na tayo bata ‘no." "Oo nga pero wala namang masama, ah. Basta ako naniniwala na hindi ako pababayaan ni God. Anumang mangyari, bahala na siya sa akin. Lahat naman may dahilan, eh."

Parang naging maayos na talaga ang lahat. Lumipas ang mga araw at dumating ang kaarawan ni Yssavel. Maaga pa lang nagising na si Skylar. Pagtingin niya sa labas ng bintana, may rainshower habang may rainbow. Napangiti siya habang pinagmamasdan ang labas. Ang sabi nga nila, kapag may ulan habang may bahaghari, swerte. Lalo siyang sumaya dahil sa magandang simula. Hinaplos niya ang tiyan niya at kinausap ang sanggol niya.

Labis na naguguluhan ang lahat sa kung ano ba talaga ang nangyayari at bigla na lang ang malaking pagbabago ng mabait at masunuring si Misaki. “Pak!” Ang lahat ay nagulantang ng isang malakas na sampal ang sumalubong sa mukha ni Storm. Bumaling patagilid ang kanyang mukha dahil sa lakas ng sampal na ibinigay sa kanya ni Misaki. Malakas ang tahip ng dibdib ni Misaki habang patuloy na naglalandas ang masaganang luha sa kanyang mga pisngi. Imbes na magalit ay lumambong ang ekspresyon ng mukha ni Storm at matinding pagkahabag ang nararamdaman niya para sa asawa.

Maya stood by the window, watching the rain pour steadily down, the soft light of the late afternoon filtering through the droplets. There was something peaceful about the rhythm of it, something that calmed her unsettled mind. But today, peace was fleeting. After all the decisions she had made in the past few days, today felt like the calm before the storm.

Hindi ko inaasahan na after the rain, may maganda talagang pangyayari. ///

Biglang umulan at napalingon siya sa paligid. The rain reminds her of some memory she wanted to forget, however the rain brings a richness to each lights, the browns deepen in the pavement the way that soothes her heart, brings a steadiness to her soul. In the front lobby the green and lushed grass becomes glossy, reflecting the light, a new bright shine to their wands, softly waving in the breeze. This rain brings a freshness, and each drop, a heaven-given gift for each part of creation.