Rainbow After The Storm Novels & Stories

Life isn’t just like the rainbow after the rain. There's always the aftermath of what we meant to be failed. Let’s just say that after what happened last night, I have to pay for the aftermath. I didn’t choose it; it just meant to happen because the universe chose to give me the cruelest destiny, like I had been his brave soldier that armor with mental anguish, instead of writing me a happy ending where I could rest and make money.

As sunsets make way to new dawns, sorrows pave the path to happiness. Life is a beautiful melody, with high notes and low. The tempo always changes just enjoy the rhythm. Remember, even the darkest clouds will eventually clear, the hardest rock eventually succumbs to the passage of time. The heavy rain will eventually stop and after the storms come the rainbows of life. Rain isn't here to bring sadness. It is here to bring a later promise of sun, new day and hope. A promise of a brighter tomorrow. Thank you everyone, for being with us in this heartbreaking but amazing journey of love with my baby Boo. My new ray of hope, my comfort and my shield.

naalala ko si Justine, napaluha ako dahil para sakanya ang kantang iyon kaya ko nagawang isulat. Pagkatapos ng kantang iyon. Nagpalakpakan ang mga tao. Nag 15mins break bago ulit sila tumugtog. This time.. Sweet song na. Love song para sa mga taong in love.. Created by me ulit. Kaya sumikat iyon dahil halos sinulat ko ang kinakanta nila. "Rainbow after the Rain" Intro: I born without anything Only my name I start struggling on my own

mahabang litanya ni Cain habang umaagos ang kanyang luha, nagsimula na ding umiyak ang bunsong anak nina Jewel at Thunder na animo'y naiintindihan ang nangyayari. At ang huling lumapit ay ang panganay nilang anak na si Storm na kakikitaan ng labis na hinagpis at kalungkutan. Nagtatangis ang mga luha sa mga mata nito, alam nilang nakuha nito ang mukha at ugali ng ama sa ganitong sitwasyon ay kitang kita nila ang pag breakdown ng isang batang Thunder.

Pagdating ni Robin sa Tremont estate sakay ng taxi, natapos na ni Mark ang kanyang hapunan at isinama niya si Smore sa itaas. Nasa sala si Arianne at pinag-uusapan ang trabaho kasama si Robin. Lumakas na ang ulan nang makaalis na si Robin. Ang hangin ay napuno ng kasariwaan na nagmumula pagkatapos ng ulan na may bahagyang mahalumigmig na amoy mula sa rain water.

This time, someone stepped in. At ang taong iyon… ay walang iba kundi si Storm. “Did I miss the fireworks?” bungad ni Storm habang papasok na bitbit pa ang towel sa leeg. Medyo pawisan pero mukhang hindi pa rin nababawasan ang appeal nito. Naiwan naman sa labas ang kanyang bodyguard pero sapat na ang presensya ni Storm para maramdaman ng lahat ang tensyon sa hangin.

Napalitan na ito ng rainbow na umiilaw sa maliwanag at malinaw na kalangitan. Ngumiti si Maisie at pinagaan ang loob ni Pearl. “Magaling ang ginawa mo.” Agad na namula ang mata ni Pearl. Sa wakas ay makakapag paalam na siya sa kaniyang nakaraan at hindi na niya kailangan mamuhay sa dilim. … Madalas umulan pag mainit ang panahon. Lalo na pag tapos ng malalang init, lagi talagang may malakas na ulan na kasunod.

tinignan siya ng seryoso ni Hunter. Napalingon siya sa sinabi ng lalaki dahil hindi niya alam kung bakit tila nahimigan niya iyon ng lungkot. Hindi naman sa hindi niya ito gusto, ayaw lang niyang i-associate ang sarili sa binata. He took Storm away from his brother before and then dumped her after, tapos ang asawa ni Thunder ngayon na si Rain ay tinangkang agawin din nito. Hindi niya alam kung sadyang inggitero ba ito o psychotic.

"I'm always here for you." As Ruan drive me home, the rain continued to pour down, washing away the remnants of our shared evening, leaving behind a lingering sense of warmth and a bittersweet memory of a connection that was both profound and impossible. When we reached the front of my house, I immediately went down. I watched as Ruan drive away, his car disappearing into the rain-soaked night. I stood on my porch, the rain washing over me, a silent testament to the storm that had raged within my heart.

Sa ilalim ng makukulay na paputok at malamig na simoy ng hangin. Ang tanging naramdaman niya ay ang kakaibang saya ng makasama ang isang taong unti-unti nang nagiging espesyal sa kaniyang puso. Nagtagal pa ng ilang minuto ang fireworks display. Isa-isang sumabog sa kalangitan ang iba't ibang kulay, gold, blue, viole, at red na wari'y mga bulaklak na namukadkad sa gitna ng madilim na gabi. Sa bawat pagsabog ay mas lalo lamang napapalawak ang ngiti ni Lorraine.