Random In Bisaya Novelas e Histórias

Bakas ang saya sa boses ko at nakangiti naman niyang pinunasan ang luha sa pisngi ko. "Matapos nating mag-usap, lagi na kitang iniisip. Lagi kitang pinapanood rumampa. Nakita ko kung paano mo unti-unting natutupad ang pangarap mo. Kitang-kita ko kung paano ka nila hangaan. Kitang-kita ko kung paano sila ka-proud pero walang tatalo sa akin."

Heartbreak Pumasok ang sasakyan ni Peter sa aming malawak na bakuran, mula sa shotgun seat ay tanaw ko si Mommy at Daddy na excited na naka-abang sa pagdating namin. "Mom! Dad!" Salubong ko sa mga ito nang makababa sa naturang sasakyan. "How are you, hija? I missed you," she mumbled, while hugging me tight. "I'm okay, mom. I missed you too.." Ginantihan ko ito ng mas mahigpit kong yakap.

Napabuntunghininga na lamang siya bago hinawakan ang pintuan ng sasakyan. ********************* “Damn! Bakit pa ba ngayon ako nasiraan kung kailan pabalik na ako sa BISU?” asar at pag-aalalang bulong ni Zanjoe habang pinapalo ng palad ang manibela ng sasakyan. Nilamon ng ulan ang kalsadang binabaybay niya kanina—ngayon ay wala na siyang ibang magawa kundi hintayin ang tulong.

I hissed, giving him a death glare. "And how about you? may alam ka ba sa akin para magsalita ka ng below the belt na katangahan? You don't even know my birthday--" "February 29," nginisian ko siya. Mukhang nagulat siya pero saglit lang, tapos ngumiti siya. "Nice, pero saang lugar ako pinanganak?"

Tawag nya dito " Yeah?" " Anong gusto mong kainin?" Tanong nya dito " Lasagna." Simple nyang sabi at saka umalis na. Hindi na talaga guessing games at fortune telling tong ginagawa ko kundi enumerating the facts for the probabilities. Nung isang araw inubos kaagad ang bagong bili na mangga ni Kuya na sana ay gagawin kong mango float. Kaya ang ending ako ang inutusan ni Kuya para bumili ulit.

sabi ko at sumandal sa upuan "Inamo sama mo ako " "Okay lang yan,maghanap ka nalang ng bagong jowabels mo sa Boracay para dika ma bored"sagot ko at malakas na mura Ang kaniyang pinakawalan kaya mas lalo akong natawa

Yamot kong sambit “Wala naman akong sinabi ah?” nakangiti nitong sambit sabay lapag ng fresh orange juice sa harap ko. Hindi ko naman mapigilan ang mapaismid. “Siya ng apala, siguro bukas ng umaga, makakarating na tayo ng Boracay.” Muli nitong sambit Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa pagkagulat Ang akala ko talaga, buong linggo kami maglalayag pero dadaan pala kami ng Boracay? Hindi ko tuloy mapigilan ang makaramdam ng excitement

Then she rolled her eyes on him, too. "Giatay nimo Chiara! Siya na gyud ang para nimo Kuys. Mao na jud na ang mopitol nimo. Good luck na lang daan!" [Liverspread, Chiara! Joke! (I don't know what's giatay in tagalog. That's bisaya expression. Only bisaya can relate. But I think it's like, what the hell, Chiara!) Siya na talaga ang para sayo Kuys. She's the one who can tame you. Good luck in advance!"

"Copy that, darling. Password?" "myzayndarling" humalik ito sa kanyang pisngi. "Small caps lahat." Saka ito nagtungo sa shower room. Napatanga siya dahil roon. "myzayndarling? What the?!"

BARBARA POV "Charles Villarama, oh my God! This is a very big coincidence? Nandito ka din sa Baguio?” narinig kong wika ng babae habang halata sa boses nito ang galak. Na para bang wala itong pakialam sa mga kasabay namin dito sa loob ng elevator dahil ang boses ay abot yata hangang top floor dahil sa sobrang lakas.