Random In Bisaya Novelas e Histórias

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

Isang mataray na boses ang narinig ng binata. Ang babae na nga ang nakabungo sa binata ay parang sinisisi pa nito si Isaac dahil sa nangyari, “excuse me? Ikaw itong nakabungo sakin but you are blaming me right now?” Inis na sagot ng binata. “So, should I call myself stupid for not looking?” May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa.

Tumango tango niyang sambit. "Hapon ka pero mas fluent ka magtagalog kaysa pinsan mo no?" puna ko kasi madalas ang conyo ni Rare. Hindi maaring hindi magsamot ang tagalog at Ingles sa isang sentence. "Yeah, mas laking Pilipinas kasi ako Kumpara kay Rare. Half japanese lang rin naman ako eh. Nga pala dont say this to Rare. Please?"ngumuso siya at nag pauppy eyes.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

"Gagi Sandovag! Ang talino ko sa part na yun ah! Sige na kain na tayo Ate para may lakas ka ulit magmaldita." Sabay kaming natawa sa sinabi niya. Siya lang ang malakas ang loob magsabi sa akin ng ganun. Palibhasa siya lang kasi ang malapit sa akin. Pero tama nga naman siya, kailangan dapat may extrang lakas. Ang hirap kayang magmaldita nang nag-e-ingles. Kahit pa sabihing magaling na akong mag-ingles iba pa rin dahil hindi naman yun ang first language ko. Iba pa rin kung nagtatagalog at nagbibisaya ako, diba? "Ate bakasyon ko next month, sama ka? Siargao tayo? Baka nandun ang forever ko."

sabi ko "Don't call me bobo." inis niyang sabi "Bakit? Bagay naman sayo." kalmadong sabi ko, kita kong namumula na siya sa galit "Let me in." sabi niya, papasok na sana siya nang hinarang ko ang sarili ko sa pinto "Get out of my way." inis niyang sabi "Hindi mo to bahay, wag kang basta bastang pumasok sa hindi mo bahay." sabi ko

Carel Rain "BILISAN MO!" "Sandali lang naman kasi!" pasigaw kong sagot. Hindi pa nga ako tapos maligo ay nagmamadali na ang babaitang ito. Bakit kasi rito pa magbabanyo? Binilisan ko na ang pagligo saka lumabas ng banyo na nakatapis lang.

ani Randy "Kung ganoon Laila, anong gusto mong gawin?" Ngumisi si Randy saka sumagot, She's just my whore. Tsaka paano ko gustong makasama ang babaeng mahilig pang ibenta ang katawan niya sa ibang lalaki." "Baliw ka talaga!"

Parang jinx si Alex. “Sige, para makabawi sa disappointment ng lahat, magpapa-lottery tayo. Anyone here could win,” malakas na anunsyo ni Graham. Ipinaliwanag niya ang mga patakaran sa lahat. Ang bawat bisita ay may kanilang numero ng upuan. Sa ilang sandali, ang screen ay magpapakita ng ilang mga random na numero, at kung sinuman ang numero na lumitaw ay mananalo ng isang premyo.

gaya nito sa malalim na boses ni Hunter. “Pano mo nasabing gusto nya ko eh, he called me inday nga! Bwiset talaga yon!!!” inis na padyak ni Amara sa sahig. “Senyorita, alam mo bang ang inday ay isang salitang bisaya? Ang Inday sa amin ay tawag na may pagmamahal o paggalang sa babae na ang katumbas sa Tagalog ay "Binibini".” paliwanag ni Mina.