Novelas y relatos de Reading Story Books

Sinabi rin ni Nanay Emilda na kayang makatapos ni Gramps ng dalawang libro sa isang araw lang. "Kahit wala kana Gramps, I can imagine you reading this book". Tumingin sya sa upuan na nasa gitna ng Library. "Siguro noong nabubuhay ka Gramps, jan ka umuupo para mag basa. Kwento sakin ni Nanay Emilda 3 years old ka daw nong nakakapag basa kana at yon ang hilig mo. Sayo siguro nag mana si Cody." Lumapit si Carmela sa isang bookshelf para sana kumuha ng isang libro tungkol sa business ng biglang nakawin ng isang libro ang kanyang tingin.

Hawak ni Steven dulo ng sleeve ko. Agad ko na pinunasan pisngi oo at lumuhod sa harapan nila tinanong bakit gising pa sila. "Hindi kamo makatulog. Gusto namin magpabasa kay mom ng story book." Yakap ni Seven iyong favorite story book nila. Tiningnan nila iyong pinto tapos naririnig iyak ng mom namin. Base sa reaksyon nila mukhang nandito sila kanina pa at hinihintay kumalma mom namin.

Yung pinagkaiba lang ay nakaset yung nasa Fully Book at NBS na may case pa. "Tell me about this story." Untag naman niya sa akin na tila interesado sa kwento na nabasa ko. Hindi ko siya nakikiya dahil nasa likuran ko siya kaya hindi ako sigurado sa kanyang ekspresyon. Kung nakangiti na ito o blanko pa rin. Napataas naman ako ng kilay. Ngayon lang 'ata nagka-interes si Elijah tungkol sa mga librong binabasa ko. Pero ayos na din iyon dahil memoryado ko naman ang kwento.

narinig niyang sabi ng isang boses bakla sa ilalim ng kinaroroonan n'ya. "Oo nga, ang selfish naman ni girl. Mahilig ata manood ng Cinderella type stories itong si gurl. Yung tipong nagpapahabol s'ya sa gwapong prinsipe." dagdag naman ng isa. "Ano ba kayo! Mahilig siguro 'yan magbasa ng mga romance books yung katulad ng mga binabasa ko. Yung mga CEO'S stories, nagpabuntis tapos inilihim kunwari ang anak pero may balak. O di ba! Ang galing ni gurl mga tih! Paano n'ya kaya nakilala si boss. Mapa-sana all nalang tayo rito, haist." sagot naman ng isa.

Kung ang babae ay talagang sinubukang ibenta ang lahat ng kalokohang iyon, siguradong paaalisin niya ito kaagad. Mahirap ang buhay, huh? Hoy, madaming ganyang mga kwento dito sa East Emperor na makakabuo na sila ng mga libro na kayang magpuno sa isang library kung isusulat nila ito as papel. Sino ang may pakialam sa buhay ng taong kanilang nakilala pa lang?

Bumalik s'ya sa taas at kinuha ang kan'yang laptop at tatlong story book. Yes! Tama! May mga story book s'ya sa kan'yang bahay. Hindi naman ibig sabihin na mamamatay tao s'ya hindi na s'ya nagbabasa ng mga story book. Bumaba din agad s'ya na bitbit ang mga kinuha sa taas. Kita n'ya ang kislap sa mga mata ng dalawang bata. Kaya hindi n'ya matitiis ang dalawang ito, masyadong malambing at pareho silang tatlo ng interest.

Siya ang nag-asikaso sa mga bata para patulugin ito, bagay na na-miss niyang gawin. “Mommy, daddy already read that,” saad ni Sean nang kunin niya ang isa sa mga story book na naka-lagay sa sidetable. May ilang mga pambatang booklet doon na ang iba ay nakabalot pa sa plastic, animo’y mga bagong bili. “Binabasahan kayo ng story ng daddy n’yo bago kayo matulog?”

"There's no use of covering it. Orderan mo na lang 'ko. Nagugutom na ako. Hindi pa ako nag-aagahan. At saka kunin mo na rin para sa 'kin 'yung 'It ends with us' na book ni Colleen Hoover." Maraming nagsasabi na sad story daw ang book na 'yon kaya susubukan ko. Mahilig talaga ako sa mga novel na sad ang theme. Siguro dahil malungkot at puro pasakit ang naranasan ko sa buhay ko kaya gano'n rin ang taste ko pagdating sa mga libro. "Right up," tumayo siya saka tinungo ang cashier. Tumingin-tingin naman ako sa paligid habang naghihintay.

"Grabi sa lang, ah? May dalawang libro akong bago, ikaw muna magbasa then after mo ako naman." "Talaga? Genre?" "Paranormal." "Cool. Ibigay mo na mamaya sa'kin." "Oo na po. Kakasabi lang eh." "Excited lang ako." If there's one thing we both loved to do, especially when we were bored, it was reading. Back in our childhood, our mothers often recounted stories about how we did it frequently. I took turns being the storyteller, and he did too.

"But the secrecy is more important than-" "To hell with secrecy. At this age Cayden, do you think people will believe it? Have you read Harry Potter? Twilight? Immortal instruments? Elite? They are a bunched of books about fantasy novels. Do you think, 7 billion people will believe the story? They will be fascinated but will never believe the story." Saad ko rito, dahil yun naman ang totoo. In the 20th century people will not believe such stories. Usong uso nga ito sa w*****d. "Fine, you can keep it." Sumusukong sagot nito. Kaya kinuha ko kaagad ang libro dahil baka magbago ang isip nito bigla at sunugin pa nito ang libro.