Reading Story Books นิยาย & เรื่องราว

Pero imbes na makatulog sila ay mas gaganahan pa silang makinig sa binabasa ng ama. Maganda kasi yung pagkakasalaysay nito sa mga kwento na binabasa niya sa mga Bata. Minsan pa nga with action pa. Kaya tuwang tuwa ang mga bata kapag binabasa ng ama nila ang isang story ay with action pa. "Yes baby, don't be sad, Daddy is going home na just wait until I finished my work schedule. Okay na ba ha?" lambing niya sa anak niya.

Kumibit-balikat lang ito at itinigil ang pagbabasa ng libro. “Ako na ang magbasa,” sabi niya. Kinuha niya ang libro sa kamay ni Midnight. Pansin niya na mapungay na ang mga mata ni Midnight. Inaantok na ito at malamang ay pagod. “Gusto ko ‘yong princess story, Mommy. Mahina lang, ah? Kasi si Daddy parang mumu ang boses, malaki,” ani Samara. Hindi niya napigil ang kaniyang hagikgik. Sinipat niya si Midnight. Ang hirap talaga nitong mapatawa. Hindi na maipinta ang mukha nito.

"Akala talaga ng Daddy mo babasahin mo ang mga iyan. Sa cover pa lang ay tatamarin ka na." Tumikwas ang kilay ko at ngumuso. Sinulyapan ko din ang mga dala niyang libro. It's the same. It's about business and some random uninterested topics. "Baka hindi ko rin basahin iyan, Ma." Totoo naman, kahit magalit pa sila ay hindi ko naman talaga babasahin ang mga iyon. Kahit na fairytale book pa iyon ay baka hindi ko basahin.

Kung pwede lang sana na ganito sila araw-araw eh. Marahan niyang pinisil ang pisngi ni Kira. "Sige. Babasahin ni Papa 'yung kwento ng The Little Prince." Nagsimulang magbasa si Aslan. Ang malalim, buo at malamig nitong boses ay perpektong-perpekto sa pagkukwento. Hindi lang si Kira ang na-hook, kahit si Akiro na hindi naman mahilig sa fairy tales ay nakinig ng seryoso.

Because stories live only when they are read, when they are felt, when they are carried in the hearts of those who believe. To those who have written messages, who have asked when the next chapter would come, who have shared how Rafael and Lia touched their lives—I have heard you. Every word of encouragement, every expression of longing, has been a light guiding me back to this story. You reminded me that stories are not abandoned; they are simply waiting for the right time to bloom again.

Tanong ko habang pumipili ng librong babasahin. "It's up to you mom." Kinuha ko naman ang isang story book na about sa horror. Oo, August is different from other kids. Kung ang ibang bata ay mahilig sa fairy tales of sa mga love story pwes si August ay hilig niya ang horror stories. Exciting daw kasi. Nang makakuha na ng librong babasahin ay lumapit na ko sakanya at umupo sa tabi niya pero inayos na muna namin ang mga librong nakaka- lat sa kama at inilagay yon sa bedside table.

Mas gusto ko pang mag basa na lang ng mga novel at kung ano ano na may kinalaman sa business no. Mas gusto ko na doon nasasayang ang oras ko at least mas nag kaka idea ako about sa business namin at narerelax naman ako kapag nakakabasa ng mga magagandang stories at kung minsan ay nagiging emotional din ako lalo na kung yung fave author ko ay sinasaktan ang fave character ko.

Para na rin sa promotion yun ng Shop ko. Pumunta muna kami sa book store at bumili ng books na gusto nitong e read. Nakita ko naman na parang romance novel ang binili niya. Hindi ko alam na nag ba basa pala ng ganito ang isang ito. Akala ko ay mga about sa business ang bi bilhin namin na books hindi naman pala.

Kasalukuyang nasa veranda si Khealie habang tahimik na nag babasa nang pocket book. Binili niya ito noong nag punta sila nang mall ni Xianel, she really loves reading books specially mga stories iyon. Nakahiligin niya na talaga ang pagbabasang ito mula pa noong high school siya.

she asked the boys. “Yes!” all three replied at once. “You read the girl,” said Summer “And Uncle Struve reads the boy!” She raised the book but didn’t open it yet. Because truly, there's no book for that story, it was her made up story. She just used another book to use for them to believe it's a book story. “Are you ready?” she asked, without looking at Struve. “I’m here aren’t I?” he murmured. That earned him a cold glance, but she let it slide. For the kids. She cleared her throat.