Novel & Cerita Real And Make-believe

"I say these kinds of movies are full of shit. Do you know why chicks dig that?" Itinuro nito ang television screen. "Because it's pure fantasy and it doesn't really happen in real life. Siguro minsan ay nangyayari pero madalang na madalang. There are scenes there that impossible to happen in real life." Tumango-tango si Gilliane. "We girls always want to be the one, the special one. The mate of an alpha male. Iyon nga lang, kabaligtaran ang nangyayari sa totoong buhay."

Nilapitan niya ito, "kung mayroon mang fake dito ay ikaw iyon dahil sa kapal ng make-up mo!" "Make-up lang iyan na pwedeng burahin or baguhin, unlike sa fake na ugali ng tao na kahit anong tago mo ay lalabas at lalabas ang tunay na kulay nito. Ang mukha ay kayang itago sa suot na maskara. Pero ang tunay na pagkatao ay hindi." Makahulogang turan ni Jenny. Panandaliang natigagal si Jennelyn dahil na sapol siya sa pang-realtalk ng babae. " Who are you?" Naningkit ang mga mata niya habang mataman na pinagmamasdan ang mukha ng kaharap.

Paalala Sa Mga Mambabasa: Ang akdang iyong mababasa ay hindi makatotohan at pawang kathang-isip lamang. Ang mga pangalan, tauhan, negosyo, lugar, kaganapan, lokal, at insidente ay produkto ng imahinasyon ng may-akda. Ang anumang pagkakahawig sa mga aktwal na tao, buhay o patay, o aktwal na mga kaganapan ay nagkataon lamang.

Sabi niya. Napaiwas ako ng tingin. Naramdaman ko ang mahinang pagtusok ng kung ano sa dibdib ko ng marinig ang magpakatotoo. Totoo naman ako sa sarili ko. Totoo ang pinapakita ko. Totoo ang pagmamahal at kabaitan na pinapakita ko. Pero alam ko sa sarili ko, may parte sa pagkatao ko na nagsisinungaling. Una pa lang, nagsinungaling na ako sa kaniya.

Nagkatinginan kaming dalawa at nakita ko ang ngiti sa mukha niya na para bang natutuwa siya sa mga sinasabi. People got stucked to the idea of fairytale kaya nakakalimutan na nila ang realidad. At alam kong talagang napaka-imposible mangyari ang fairytale na minsan ko nang hinangad, pero wala naman masamang mangarap 'di ba? Baka malay natin isang araw o 'di kaya sa panaginip ay maranasan man lang natin. "Nevertheless... you can go out there, experience life, and create your own fairytale, right? All of us, can."

Nagsisimula na akong mag-overthink. Anong mangyayari sa kaniya kapag nalaman ng iba na gan’yan ang tunay niyang pagkatao? Paano na lang kaming dalawa? Natatakot ako sa katotohanang magkaiba pala ang mundo namin. Hindi ko alam kung ano ba dapat ang mararamdaman ko at kung maniniwala ba ako sa lahat ng nasasaksihan ko ngayon. Maybe this is just only a dream. Oo, tama! There’s no such thing as werewolf. They’re just fictional beings.

Why am I thinking about an impossible fantasy and dying so hard expecting that it is not? I know that it only exists in books and movies; an illusory idea that was created to make people expect and look stupid. Yet here I am, living in the world far from illusions, and I still don't care — if in reality I'm dreaming for a fairy tale.

Thinking that it was just a dream makes me feel sad. Pero nagtatalo ang isipan ko kung panaginip ba ‘yon o hindi. Ngunit kung panaginip lamang ‘yon ay bakit naiwan ang amoy niya sa higaan ko? That’s why half of me believed that it was real. That man is real and I’m not imagining or dreaming because he. Is. Real.

I tapped her nose lightly pero mukhang hindi iyon effective dahil nakanguso pa rin siya. Madalas sabihin sa pelikula iyong tulak ng bibig, kabig ng dibdib. And that’s what Riz is doing right now. Pareho lang kaming nangangapa sa pagsasama namin but I think if we start it with honesty, we have a chance on this marriage.

sabi ko sa sarili ko. pinagsawa ko ang mga mata ko sa mga nakikita kong mga grupo na nag pipicknic ung iba nman nag lalaro. " ang saya sana kng totoong mag asawa kmo ni michael tapos ganito kmi namamasyal na magkasama" kausap ko sarili ko. " ano ba self bkt ka nag iisip ng ganyan agreement lng ang meron kau hindi kasal.dont tell me heart my feelings ka na o feelingera lng.stop stop pls!" pakikipag talo ko sa sarili ko.