Novel & Cerita Real And Make-believe

Normal naman siyang tignan at walang pagbabago. "Is this a real wishing well? If I'm going to wish for something right now, are you going to grant it?" tanong ko at marahang hinaplos ang balon. Napabuntong hininga ako dahil wishes are not even real in the first place. Wishing is not enough to make our dreams into reality. If you don't do anything to make it happen, the wish will just be a bunch of words. "Oo naman, hangga't naniniwala ka, mangyayari't mangyayari iyon. Hindi naman agaran pero balang araw."

Ramdam ko ang biglang panlalamig ng mga kamay ko. Totoo pa ba ito? This is too good to be true. Parang panaginip lang ang lahat. Sinasabi ko sa sarili na baka panaginip lang ang lahat pero takot naman akong kumpirmahin iyon dahil baka paggising ko, hindi ko matanggap na mas maganda ang panaginip kaysa reyalidad. "Can we at least give her an ice cream, please, Daddy?"

Ang kulit ng tinamaan ng lintik. "Lawak ng imagination mo, 'te. Ang layo na nang narating. Walang limit, ah," sarkastikong komento ko. "Of course. Ako pa ba?" proud pa na sagot nito. Jusmiyo talaga. "Pero paalala lang, iba ang imagination sa reality. Kahit single kami pareho, cannot be, okay?" "Cannot be? Sino ang may sabi at kakatayin ko, now na!"

“I mean… anong level ng believable?” Umangat ang isang kilay ni Kuya at napangiti siya ng bahagya, yung ngiting alam mong may kasunod na seryosong punto. “Syempre dapat realistic,” paliwanag niya. “Yung pagkakakilala niyo, yung flow ng pagiging close niyo, hanggang sa pagkahulog ng loob. Hindi pwedeng pilit. Hindi pwedeng halata.”

"I say these kinds of movies are full of shit. Do you know why chicks dig that?" Itinuro nito ang television screen. "Because it's pure fantasy and it doesn't really happen in real life. Siguro minsan ay nangyayari pero madalang na madalang. There are scenes there that impossible to happen in real life." Tumango-tango si Gilliane. "We girls always want to be the one, the special one. The mate of an alpha male. Iyon nga lang, kabaligtaran ang nangyayari sa totoong buhay."

Nilapitan niya ito, "kung mayroon mang fake dito ay ikaw iyon dahil sa kapal ng make-up mo!" "Make-up lang iyan na pwedeng burahin or baguhin, unlike sa fake na ugali ng tao na kahit anong tago mo ay lalabas at lalabas ang tunay na kulay nito. Ang mukha ay kayang itago sa suot na maskara. Pero ang tunay na pagkatao ay hindi." Makahulogang turan ni Jenny. Panandaliang natigagal si Jennelyn dahil na sapol siya sa pang-realtalk ng babae. " Who are you?" Naningkit ang mga mata niya habang mataman na pinagmamasdan ang mukha ng kaharap.

Paalala Sa Mga Mambabasa: Ang akdang iyong mababasa ay hindi makatotohan at pawang kathang-isip lamang. Ang mga pangalan, tauhan, negosyo, lugar, kaganapan, lokal, at insidente ay produkto ng imahinasyon ng may-akda. Ang anumang pagkakahawig sa mga aktwal na tao, buhay o patay, o aktwal na mga kaganapan ay nagkataon lamang.

The one everyone awaited was too busy waiting tables and paying off debts. “Another thing,” Mirai added, as if reading my thoughts, “to me, the beings around us don’t feel real. Think about it—we can die and be revived at the chapel. And all this magic, these weird floating panels? It’s like we’re trapped in a video game.”

Sabi niya. Napaiwas ako ng tingin. Naramdaman ko ang mahinang pagtusok ng kung ano sa dibdib ko ng marinig ang magpakatotoo. Totoo naman ako sa sarili ko. Totoo ang pinapakita ko. Totoo ang pagmamahal at kabaitan na pinapakita ko. Pero alam ko sa sarili ko, may parte sa pagkatao ko na nagsisinungaling. Una pa lang, nagsinungaling na ako sa kaniya.

Nagkatinginan kaming dalawa at nakita ko ang ngiti sa mukha niya na para bang natutuwa siya sa mga sinasabi. People got stucked to the idea of fairytale kaya nakakalimutan na nila ang realidad. At alam kong talagang napaka-imposible mangyari ang fairytale na minsan ko nang hinangad, pero wala naman masamang mangarap 'di ba? Baka malay natin isang araw o 'di kaya sa panaginip ay maranasan man lang natin. "Nevertheless... you can go out there, experience life, and create your own fairytale, right? All of us, can."