Novel & Cerita Reality In Tagalog

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

[ kabulaanan - falsehood ] Sapat na ang panloloko nito sa kanya. Sapat na ang lahat ng iyon. Sapat na upang biyakin ang kanyang inihandog ditong tiwala. Mga hakbang. Tinahak niya kahit mabigat sa kanyang kalooban. Tinungo niya ang pintuan. Paalis. Paalis sa lugar na iyon. At wala nang balak na bumalik pa. Mga kahulugan ng mga binanggit na termino:

Hindi iyon kabiguan. Ito ay realism. Ito ay katotohanan na kahit may takot, may pangako pa ring hindi sinasabi, ngunit ramdam. Nanatili silang magkatabi, nakadikit sa mesa, sa katahimikan. Ang mga mata nila ay nagtutugma sa bawat galaw—hindi sa salita, kundi sa damdamin. “Alam mo,” bulong ni Miguel, “may mga pagkakataon na natatakot ako na baka bumalik sa dati. Ngunit ngayon, ramdam ko—kaya nating magmahal nang hindi nawawala ang sarili.”

pagpapaalam nito »»» medyo kunting plastikan at tiis tiis lang sa mga salitang hindi naman totoo dahil ang plano ko ngayon ay ang pag awayin ang dalawang to, yung dalawang nagsasanib pwersa para diinin ako kaya ngayon gagawa ako ng paraan na kayo mismo ang sumira ng buhay niyo. ngayon ay nagsasalo salo kami sa iisang lamesa medyo madalim sa labas isa sa mga gusto ko ay gumabe dahil gusto kong panoorin ang mga hampas ng alon.

Ashley Umaga na nang makatanggap ako ng tawag mula kay Mama. Nangungumusta lang naman siya. Marami siyang paalala tungkol sa buhay-may-asawa. At bigla ay bumundol ang kaba ko nang banggitin ni Mama ang tungkol sa honesty. “Be honest always. Be honest to your husband. Ang tiwala ay hindi basta-basta nakukuha o naibabalik sa dati kapag nasira na.”

Dama ko ang kalayaan na halos apat na buwang nakatago sa ilalim ng kadiliman. Hindi ako nangahas na buksan ang aking mga mata. Takot ako na makita ang malupit na realidad. Nanginginig ang aking mga kalamnan. Malakas ang bundol ng aking dibdib kung bakit ay wala akong mahanap ang rason. "Dalhin n;yo ang salamin dito," sabi ulit ng babae na may langkap na kasabikan. Ilang segundo ang nakalipas may narinig akong lagitgit na animoy may kinaladkad na mabigat na bagay. Alinlangan kong tinikop ang aking mga palad.

at ng isang simula ng bawal na relasyon na puno ng panganib, ng pagnanasa… at marahil, ng pag-ibig. ——— Kinabukasan, maaga pa lang ay gising na si Elora. Hindi niya alam kung anong pakiramdam ang uunahin…. kaba, kilig, o pagkalito. Nakatitig siya sa kisame habang nakahiga sa kama, ni hindi gumagalaw. “Totoo ba ‘yon? Nangyari ba talaga? Natikman ba talaga namin ang isa’t isa?!”

I want more than this— AGAD akong napaupo mula sa pagkakahiga. Natampal ko ang aking noo ng mapagtanto ang nangyari. What was that? Why did I dream of that? I sighed before laying in my bed again. I'm almost there, malapit na akong mabaliw.

- si Kuya "For real?" - Mateo "Burger! Burger!" - Arjay Napatingin siya kay Manolo nakangiti lang ito. Muka namang naka move on na kaya medyo nakahinga siya ng maluwag. Tumingin siya kay Gab at nakatingin din pala ito sa kanya parang nag aantay din ng isasagot niya. Pinanlakihan niya ito ng mata pero tinaasan lang siya ng kilay parang inuudyukan siya na umamin.

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.