Realidad In Tagalog Novels & Stories

Nagsuot din siya ng seat belt bago niya pinaandar muli ang sasakyan. Sa buong durasyon ng biyahe ay tahimik lang ako habang nakasandal ang aking ulo sa salamin. ‘Reality hurts. . . Ang sakit isampal sa akin ang reyalidad kung gaano kababoy ang ginawa ko para lamang magkapera dahil hindi ko inakalang mayro’n na pa lang asawa ang naka-devirginize sa akin. Ngunit wala naman akong magagawa lalo na’t binayaran niya ako para maka-sex niya.’

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

“Pre may asawa na yung tao.” “Alam ko, true love is timeless Luxurious. Hindi mo alam kung kelan ka tatamaan at hindi mo alam kung kanino. Hindi mo madidiktahan ang puso, kahit ilang beses mo pang itanggi, siya pa rin ang hinahanap mo kahit na ayaw mo.” Makahulugan niyang saad. “That’s really impossible Vilarreal, bakit ako magkakagusto sa taong minsan kong pinahirapan at nasaktan ng dahil sa mga kalokohan ko sa buhay.”

Awa dahil alam kong mahirap para sakanya 'to. Bago pa man tumulo ang luha ko ay bumukas na ang pinto at iniluwa ang nag-aalalang mukha ni Mommy, sa likod niya ay si Daddy at si Rio na mabilis sinuyod ng mata ang silid. Anong ginagawa ng isang 'to dito? Wag niya sabihing tinawagan nanaman siya nila Mommy dahil nawawala ako?

O_____O "Sino ka?! Nasaan ako!? ano'ng nangyari?! Isusumbong kita sa daddy ko!" ?____? reaction ng lalaki. "What!? Are you crazy? Will you shut-up!?" "Wow! Kung makashut-up ka akala mo naman kung sino ka! Bakit?! Sino ka ba ha!?" Teka... at nang matitigan ko ang mukha niya ng mabuti ay narealize ko na parang nakita ko na siya. "Teka... Wait? Parang nakita na kita." >.< reaction niya.

Kailey That night when Shan left at the resort without any words i must admit that the reality that night hits me,,iyong reyalidad na dapat pala ipinaglaban ko ang pagmamahal ko or i should atleast confessed her how much i love her, how much i am deepy inlove with her.

Reika's Point of view: I'm still crying while holding my baby bag. It's so dumi na! This bag is my favorite pa naman, he's making me gigil. I'm gigil na gigil sa kaniya. He's not here, after ko siyang sigawan he left without telling where he will go. So what's my pake ba? Bahala siya d'on.

Hanggang dito na lang Pilit ko mang ipaglaban ating pagmamahalan Ito'y balewala sapagka't ako'y iniwan Hanggang dito na lang Ikaw itong nagpaalam Alam kong hanggang dito na lang Malaya ka na, sa 'yo'y paalam na Kahit masaktan man ako hanggang dito na lamang ito Hanggang dito na lang Pilit ko mang ipaglaban ating pagmamahalan Ito'y balewala sapagka't ako'y iniwan Hanggang dito na lang, ikaw itong nagpaalam Alam kong hanggang dito na lang Hanggang dito nalang dahil sinampal na ako ng realidad na wala na akong mababalikan pa. Na hinding hindi na babalik sa akin ang lalaking mahal ko dahil pagmamay- ari na ito ng iba. Sana tuluyan kong makayanan dahil wala akong ibang pagpipilian kundi ang kayan