Rebound In Tagalog Novels & Stories

Sana naman kahit mura lang may maibenta siya. Mabuti pa itong taong ito, ang sweet sweet, alam niyang nagpaparamdam ito sa kanya, ngunit inuunahan niya lang kaya di masabi sabi ang gusto, ngunit ngayon na wala naman pala siyang pag asa sa boss niya, this would be worth a try right? Wala namang mawawala rebound na kung rebound, she needs to keep her mind away from his boss and she might need a help for her to accomplish it.

Isang paghagod ni Anthony ang nakapagpabalik sa akin sa reyalidad. "It's, okay. I love you" ani ni Anthony habang hinahagod pa rin ang likod ko. Pinupunasan rin nito ang mga luha na naglalandas sa mukha ko. Si ate naman ay nakatungo pa rin habang umiiyak.

"Nag so-sorry ka?" Hindi makapaniwala kung tanong sakanya. "Narinig mo namang sinabi ko diba? Bingi ka ba o tanga?" Wow, new word! Nakakagigil tinawag akong tanga! "Alam mo tang*na ka eh, sarap mo talaga hambalusin!" Gigil kung saad. "Alam mo sa sobrang dami ng mga katulong na dumaan sakin ikaw lang ang may lakas ng loob na murahin ako."

Malakas iyon kaya bahagya pa syang nagulat. Napahinto sya nang makita si Roman at si Rebecca na lumabas ng banyo. Umiiyak si Rebecca habang akay akay ni Roman papalabas. Tama nga ang hinala ni Angela, may nangyari ngang hindi maganda. Napalunok pa sya dahil sa nakitang pag-akay ni Roman kay Rebecca na halata namang nagpapanggap lamang na umiiyak.

"Dahil wala akong tiwala sa kanya," "Paano mo siya tinanggap kung wala ka pa lang tiwala? Bonak lang?" saad ko pa, nakakunot naman ang noo nito na parang nagtataka. "Bonak? What is bonak?" Bobong anak. "Bonak means, bilisan mo na lang bumalik dahil bubuo pa tayo ng anak." Ngumiti ako sa kanya nang tumango-tango ito, bobong anak nga.

Lumingon siya sa akin at nangungusap ang kanyang mga mata. "Until now," dagdag pa niya. "Luis—" "Look, hindi ko naman hinihiling na gano'n din ang mararamdaman mo para sa 'kin. Pero sana pabayaan mo na lang ako, alam kong wala ng pag-asa para sa 'ting dalawa pero ayaw kong bumitaw. Kahit paulit-ulit akong maging rebound okay lang."

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Nakaunan siya sa aking braso habang hinahaplos ko ang mahaba niyang buhok. Ang tagal kong nangulila sa kanya. Ngayon, nandito na siya sa aking tabi, silang dalawa ng anak namin. Kailangang bumalik na kami ng San Jose sa lalong madaling panahon. Hinalikan ko ang kanyang noo at labi. My beautiful Sabrina. Sino ba ang mag-aakalang matatagpuan ko ang tunay na pag-ibig sa hindi inaasahang pagkakataon?

Ngunit sa gitna ng entablado, nakatayo ang isang dambuhalang hologram ni Gabriel. “Magandang gabi sa inyong lahat,” ang boses ni Gabriel ay umalingawngaw sa buong silid, walang emosyon at mechanical. “Ngayong gabi, ipapakita namin ang tunay na kahulugan ng Rebirth. Ang sangkatauhan ay mahina dahil sa emosyon. Pero sa pamamagitan ng Source, magiging isa tayong matatag na network.”

Sa tuwing wala siyang nakikita, mas lalo siyang nababalisa. Nag-vibrate ang phone niya, ikinagulat niya. Mabilis niyang kinuha ito mula sa bulsa, at nakita ang pangalan ni Creep sa screen. “Sabihin mo sa akin na may nakita ka,” pagmamakaawa niya, sinagot ang tawag.