Recipe For Merienda Novels & Stories

Sa sandaling umalis si Mavros, kinuha ni Maxine si Mariana para kumuha ng meryenda, "Ate Mariana, lahat ng meryenda dito ay paborito ko, subukan mo sila." Pumulot si Mariana ng isang piraso. Ang mga meryenda dito ay mukhang masarap, at hindi sila amoy matamis, pero medyo matamis at ma-prutas. "Mariana, hindi ko inasahan na magkakaroon ka ng tapang na pumunta sa piging?" sarkastikong sambit ni Kaena. Nagbago ang mukha ni Mariana. Pumunta ang pamilya Ruiz para pumukaw muli't muli, na talagang hindi natatapos.

Hinawi niya ang attention ni Marga, at pinatong sa food tray ang dala. “I know hospital meals are bland,” aniya, low yet deliberate. “So I asked La Maison de Fleur to prepare your old favorite—grilled salmon with lemon-caper glaze, truffled mashed potatoes, at strawberry mille-feuille.” Kumalam ang tiyan ni Marga kahit pilit niyang pinapakalma ito. Huling kain niya ay oatmeal kaninang alas-sais.

Dumating si Manang Elena na may dalang tray ng meryenda—mainit na tsaa, paboritong bibingka ni Psyche, at kaunting prutas. “Merienda muna po kayo, Señor, Señorita,” magalang nitong sambit. “Salamat, Manang,” sabi ni Psyche, pilit na ngumiti. Tumingin ulit siya sa kanyang lolo, at doon, hindi na niya napigilan ang sarili. Yumakap siya dito nang mahigpit, parang bata. “I love you, Lolo…” mahina ngunit taos-puso niyang sambit.

Gusto nilang maging dahilan ako para lumambot si Jace at magpadalos-dalos sa mga desisyon niya sa loob ng boardroom. Narinig kong tumunog ang oven toaster sa kusina. Inilapag ni Manang Celia ang isang plato ng mainit na pancakes sa lamesa, may toppings pa na chocolate syrup at sliced bananas. "Ma'am Iris, ready na po 'yung merienda ni Zion," nakangiting sabi ni Manang, pero agad ding napawi ang ngiti niya nang makita ang mukha ko. "Naku, ano pong nangyari? Parang bigla kayong namutla nang husto diyan."

One of these days, alam ko, magkakasalubong din kami. “Charmaine, Marie, mag-merienda muna kayo,”nakangiting sabi ni Mommy, kasama ang kasambahay na si Estella na may bitbit na tray ng meryenda. “Naku, nag-abala pa kayo,” nahihiyang sabi naman ni Tita Marie na sumabay sa paglapag ni Estella sa chicken sandwich at lemonade sa mesa.

Ngumiti siya ng matamis. "Try those later," itinuro ni Ymir ang glass jar na puno ng makulay at bilog na candies. "I made them from variety of native fruits. No sugar ang mga iyan. Just the juice mix with honey and corn syrup. Maganda iyan sa umaasim mong sikmura or kapag nasusuka ka, you can take one."

Umamba akong tatayo, pero agad niyang nahawakan ang aking braso at pinaupo ulit. "Fine. I'm sorry, okay? Nagbibiro lang ako. Masyado kang pikon!" Humalakhak siya. "Manang, pakihapag na ang merienda na ipinahanda ko, please!" Mabilis na umaksyon ang dalawang katulong. Inihapag nila ang dalawang baso sa lamesa, isang pitsel na naglalaman ng orange juice at isang kahon ng dark forest cake. Bago sila umalis ay isang matamis na ngiti ang iniwan nila, gano'n din ang ginawa ko. Sinalinan nila ang mga baso ng inumin.

“Masustansya ang mga iyan. Puwede tayong gumawa ng ginataang halo-halo. Pampainit din ng katawan.” “Oo! At magprito tayo ng turon at banana cue,” dagdag ni Yanna na halos tumatalon pa sa tuwa. Palibhasa’t, ngayon lang niya matututunan ang mga ganoong sikat na merienda ng mga pinoy. “Favorite ng mga lalaki iyon! Tapos, mag-ihaw tayo ng mais. Mayroon pa sa likod, ate, nakita ko kanina.” Nagningning ang mga mata ko sa mga sinasabi nilaa. “Perfect! At dagdagan pa natin ng malamig na calamansi juice para pantanggal ng pagod. Para mabalanse ang tamis ‘di ba?”

And suddenly, ang apat na upuan ay puno na. Mirella raised a hand and called the server's attention. "I would like to have a caesar salar, no croutons and a pineapple juice." Walang thank you. "Make it fast, dear," sabi pa nito sa babae. "I'm going to have the same," wika naman ni Cherry. "But with baked chicken strips." Tipid ang ngiti ng server. "Right away, Ma'am." Nang makalayo ito ay kunot noong tumingin si Ian kay Mirella. "What are you doing here?"

I would just peek my head, then didiretso na ako agad sa kuwarto ko at magpapahinga—or should I say, iiyak—hanggang sa makatulog na lang. It also became a habit for me to eat my merienda in the school premises, so that I wouldn’t be able to join my father in the dinner. My merienda would already be my dinner. The last time I remembered joining him was during the New Year’s Eve, kung saan kasama rin namin si Tyler.