Renacido Novels & Stories

Na hindi four inches ang sukat ng pagkalalaki nito! Arrg! Kakainis!

'' Naglakad s'ya paikot sa akin. ''Gaya ng sabi ko kanina, ang pangalan ko ay Ariadne. Mula pa ako sa nagdaang kabihasnan.'' pagpapakilala n'ya. ''Ako ang kaisa-isang anak nina Reyna Riyanon at Haring Radino. Mga tapat silang pinuno ng Ancient Egypt na minsan na ring binulag ng sobrang paghahangad sa kayamanan. Mga mapagmahal na magulang na binulag rin ng sobrang paghahangad ng ikabubuti ng kanilang anak...'' Napansin ko na unti- unting tumulo ang mga butil ng luha mula sa mga mata n'ya.

impit niyang sambit sa pangalang iyon. Hindi ang ama kundi ang lalaking iyon ang naiisip niya. Na sana, darating ito sa pangatlong pagkakataon para saklolohan siya. And then, a silhouette of a tall, lean masculine figure emerged through the heavy rain. Nakatayo iyon sa itaas ng batuhan at tila desperadong naghahanap sa paligid hanggang sa tuluyan siyang makita. “Fuck!”

Kaya naman ay tinulungan na niya ito dahil na aalala niya ang nakababatang kapatid niya kay Jane. Tinulungan ni Rico si Jane na sumama sa kanila sa Canada. Dahil sa koneksyon ng kaniyang asawa at pera ni Jane ay nabigyan nila ng bagong pagkatao si Jane. Mula sa Jane Acosta ay naging si Hannah Valdimosa ito. Ang pangalan ng kaniyang kapatid. Naging mahirap lang ang sitwasyon nito noong malaman nila na buntis si Jane. Doon lumabas ang mga trauma ni Jane. naging suicidal ito at madalas nagkaroon ng matinding depression dahil sa trauma na sinapit nito. Umabot pa nga sa punto na gusto sanang tanggalin ni Jane ang dinadala ngunit pinigilan ni Rico. Pinakiusapan nito na buhayin ang bata at aampunin

Huminga nang malalim si Nico at muling tumingin sa paligid. “Una sa lahat,” sabi niya, “Nais ko munang magpakilala ng maayos sa inyo.” Yumuko siya ng bahagya. “Ako ni Nicolai Alcione. Ako ang punong imbentor sa aming bayan ng Ignus.” “Ang punong imbentor?” gulat kong tanong. “Ngunit mukhang magkasing-edad lang tayo!”

Hahakbang na sana ako pero nahinto lang din nang may magsalita sa likod ko. "RRM stands for Reeve Ranger Mondragon, binibini," baritonong boses niya. I looked at him from head to toe, and I knew that this bastard was an idiot Mondragon. I think I have seen him before. And if I'm not mistaken, he must be a cousin of Morris and Diezel, known as the black dragons. "Hi, Cariena." Kindat niya. Nakikila rin ako. Sabi ko na nga ba.

Dahil alam kong di kayo nakakaintindi ng lenggwaheng kabayo ‘’ tugon ni Adonis Sabay hagikgik pangkabayo ‘’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ Natawa ang magkapatid ‘’’hahahaha hahahaha hahahahah hahaha’’

"My name's Felix. . .Felix Delgado." Ngumiti ako. "Hyacinth. Hyacinth de Asis." He stared at me for a few moments, and then he smiled and nodded. "Thanks, Hyacinth."

Ang gabing iyon… ~~~~~ “Ano nga pala ang pangalan mo Ginoo?” biglang tanong ng kanilang Papa. Palan-taw na sana ang sasabihin ko pero mahahalata niyang hindi ako normal na mamamayan ng Kolonya, “Pedro po ang pangalan ko” napatingin naman ako kay Selestina na napahinga ng maluwag. Siguro kinakabahan din siya sa mga sasabihin ko, dahil alam kong, ayaw niya ring malaman ng kanyang Papa ang tunay kong pagkatao. “Hindi rin pala ako nakapagpakilala sa iyo Ginoo, ako nga pala si Adolfo Amor at ito ang dalawa kong anak, ang aking panganay, si Selestina” tinuro niya si Selestina, yumuko naman ako bilang pag galang, na para bang yun ang una naming pagkikita. Muli namang nagsalita si Adolfo ang Papa ni

hindi isang tanong kundi isang anunsyo ang binigkas ni Rodney nang ito'y muling magsalita. Saglit na itinigil ni Rostam ang ginagawa saka tinapunan ito ng tingin. " Magkaibang operasyon ang gagawin natin. Hindi kami makikialam sa iniyo at ganoon rin kayo, " dagdag ni Rodney. " Si Mario ang target namin dito at gaya ng napagusapan, saamin ang ulo at sayo ang katawan. Hindi mo pa naman siguro 'yon nakakalimutan? "