Renfield Dracula Novels & Stories

Marunong naman ako magbasa kung legit ba yung news or sadyang fake. Di nga liable source si Wiki dahil na eedit. Pero habang tumatagal, maganda na din siya pagkunan ng chismis. Hahaha. Dr. Alucard. Ang daming result ngunit pagdating sa mga image ang lalayo naman ng result. Wala siyang mukha, kundi mga nagkukunwari atang Dr. Alucard. Yung isang image may hawak na scythe ni kamatayan. Alucard sound Drakula. Parang vampire.

Kaya naman lalo pang nakakagulat na sa loob lamang ng tatlong taon, ang parehong bata ay lumaki sa ganitong nakakatakot na sukat. Sa kabilang banda, si Renard—isa sa Ten Hellions ng South Draconia—ay hindi man lang nakatagal sa isang atake! Totoo ba ito?!

Dahan-dahang iminulat ni Drickson ang isang mata. Nakatayo si Renna sa harap niya. Humihingal. Pawisan. May maliit na gasgas sa braso. At mukhang… buhay na buhay. “Hindi ka… multo?” mahina niyang tanong. “Multo ng nanay mo!” singhal ni Renna. “Akala mo multo ako?” Dahan-dahang ngumiti si Renna. Yung ngiting pang-kontrabida sa low-budget horror movie.

saad ni Ralph. “Ayos lang, I’ve been there before at kilala kita, ano? Kamusta? May mga sumusulpot bang alaala sayo lately?” tanong ni Renzo. “Meron kaso malabo pa eh,” saad ni Ralph na nahilot ang sintido niya, ininuman niya na kasi ng gamot ngunit umiikot pa rin ang paningin niya at para bang may humahatak na demonyo sa kanya pababa.

He has nothing to do with the royalty and the black Mondragons. "He is looking for you, big boss. Baliktarin mo man ang mundo ay kadugo mo pa rin ang mestisong tupa na 'yon, boss. He may look like a Dracula, but trust me, he managed to free the two branches down Galatia." Nagtagpo lalo ang kilay ko. Ngayon ko lang nalaman ito. "Why you didn't tell me, Renz? Fuck you." I can feel my blood rising.

Isang matandang librarian ang nakangiti sa kanya. “Opo.” “Nasaan na po ’yung building na nasa picture?” Napabuntong-hininga ang matanda. “Maraming bahagi ng Clarendon ang binago sa paglipas ng panahon.” “Tinibag po ba?” “Hindi.” Bahagyang ngumiti ang matanda. “Natabunan.” Nanlaki ang mga mata ni Keila. “Natabunan?” Tumango ang matanda.

ensiyon nila sa lalake. Relaxed na nakaupo siya doon at nakasandal pero makikita mo pa rin and authority sa aura niya. He looks very familiar. He raised his hand and made a gesture telling me to come near him. Takang humakbang ako palapit sa kaniya. Ngayong mas malapit na ako sa kaniya, I realized that I have met him before. Kaya pala familiar ang mukha niya sa akin. Siya yung gwapong lalake na nagpunta noong nakaraan sa Momo’s. Kung tama ang pagkakatanda ko, Tristan ang pangalan niya. Bilib na sana ako sa memorya ko dahil naalala ko ang mukha at pangalan niya pero sino ba naman kasing makakalimot sa napaka gwapong lalake na ito. Kahit saglit lang ang interaksiyon namin sa Momo’s ay natandaa

Si Thana naman ay patagong ngumiti. "Thana, sa cabin ka uuwi bukas," bilin ko. "Oo," mabilis niyang tugon. "Thank you," nakangiting sabi ni Ryder. Ryder Cullen. The scent of his blood is different. He’s not a vampire. Not a human. He’s something in between. A curse. PRESENT

Pinapagitnaan ako nina Ross at Chadleen sa pwesto namin. “Bakit parang takot kayo? Ano bang mayro’n kay Professor Grimm?” bulong ko sa pinsan nang makatiyempo. Sinulyapan niya muna ang harap para kunwari ay nakikinig kaming dalawa sa pwesto namin kahit na pabulong kaming nag-uusap. “He was the legitimate son of the owner of the Hotel Grimm, Count Vladimir, and the princess of the Nodrams, Countess Amanda. He was a hybrid of a vampire and a Nodram, and he’s also a virtuoso.”