Residence In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Liliana's Point Of View* Kinabukasan.... Nasa bahay ako ngayon at hindi ito matatawag na bahay sa iba dahil nga nakatira ako sa mansion. Yes, sa mansion ako nakatira na pamamay-ari ng pamilya namin.

Nadatnan ko syang nagluluto. Nag-iisa lang akong naninirahan dito sa bahay namin sa Naga City dito sa Camarines Sur. Narito kasi sa Naga ang trabaho ko. Taga Del Gallego talaga ang pamilya namin at tagalog ang salita doon. Si mama, taga-Lupi kaya minsan kinakausap nya kami ng Bicol language.

walang gatol na sabi nito. “Paano mo naman nalaman kung saan ako nakatira?” usisa ko sa kanya. “Well, may kakilala ako na kakilala ka sa St. Luke's-BGC. This is a nice place. Upscale ang condong ito ah! Puro mga mayayaman ang nandito.” puna nya sa condo ko. 'Hindi naman. Its just that dito ang pinili kong lugar para malapit sa ospital at sa school ng anak ko.” paliwanag ko.

As in yung tipong, kung may mawala kang hikaw sa sahig, baka abutin ka pa ng isang taon bago mo mahanap. May malaking gate na parang mas mataas pa sa self-esteem ko. At yung mismong bahay—three floors yata? O baka apat? Basta sobrang laki na parang kung magtatakbuhan kami ni Teo dito, baka kailangan pa ng tricycle. “Mam, naligaw po kayo?” tanong sa akin ng isang kasambahay habang inaangat ang kilay. “Ah… ito po ba yung La Vista, Quezon City, Block-something?” halos pabulong kong sagot, sabay tingin sa papel na hawak ko.

“Ow! Sandali! Gano’n kagaling ang utak mong mag-imbento? Gano’n ka kadaling manghusga?” “Dalhin mo ako sa Manila ngayon din. Gusto kong malaman kung may nauna kang naging asawa sa bahay mo roon. Gusto kong malaman kung ano nga ba talaga ang papel ko sa’yo.” “Penthouse lang ang naroon na bahay ko. Pahingaan kapag napapagod akong umakyat at umuwi dito sa Tagaytay. Walang tao. Walang kahit sino. Alaala lang ng nakaraan ang naroon.”

Inabala naman niya ang sarili niya sa pagbubuklat nang may nakita siyang isang picture ng simple na lumang bahay at hindi gaanong malaki, 'yung tamang tama lang sa dalawang nakatira. "That picture was their house since they left Pampanga but now they live in a mansion..." Biglang sabi ni Rei sa kanya na nakatingin pala sa ginagawa niyang pagtingin tingin sa mga pictures. Napatingin naman siya bigla kay Rei dahil sa sinabi nito. Nagtataka siya kung anong mansion ang tinutukoy ni Rei sa kanya. Kung paanong nagkaroon sila ng mansyon na mag-ina except na lang kung.....

Nilingon ko dito at napansing titig na titig ito sa kalsada. “Where are we going?” “Home.” Isang salita lang pero agad akong nabahala. I have no home other than my parent’s mansion! Kung siya siguro, marami naman siyang penthouse, resthouse, at condominiums na matatawag niyang tahanan. Pero ako? “We’re going to Batangas, to your condo,” he said. Nanlaki ang mga mata ko. “M-my condo?”

Sasabihin lang din naman pala ang dami pang satsat. “Ang totoo niyan hindi pa rin namin kilala. Ang hirap naman kasi ng pinapagawa mo eh.” Kakamot kamot pa niyang sabi. “Wala akong malaman na isang taong galing sa lugar niyo kamo. Ang alam ko lang talaga lahat ng nakatira dito ay matagal ng residente dito.” Impossible. Iyun ang sinabi ng bihag naming nagtitiktik sa akin.

saad ng matanda "Salamat po nay" saad ni Angelo "Teka iha ano bang pangalan mo at saan ka ba nakatira?" tanong ng matanda kay Loraine "Ako po nay si Loraine, guro po ako ni Angela nitong nagdaan na klase. Sa cavite po ang uwe ko ngayon, doon po kase ako nagtitigil kapag bakasyon pero kapag may pasok naman po ay dito lang po ako sa may kanto, dito po sa Santa Mesa , may inuupahan po akong dorm doon, rent to own po siya kaya baka by next year po ay dito na po ako sa Santa Mesa magtigil. "saad ni Loraine sabay mano sa matanda.

Bakit siya tinulungan nito? Mula noong gabing iyon, tila naglaho na lang siya. Kahit ang VGC at Corpuz Estate, dalawa sa pinakamakapangyarihang pamilya sa syuda ay hindi siya mahanap. Para siyang naglaho sa hangin. “President, townhouse area po ba muna o apartment buildings?” “Townhouses muna.”