Residence In Tagalog Novels & Stories

Laura Pov Nandito ako sa mansion, ang main house na pinag e-stay namin pero sa condo ako nanatili since I came here dahil hindi ko pa kaya makasama ang stepmother ko which is Dad real wife. Hindi ko kaya dahil palagi kong naiisip na anak lang ako sa labas even though they treat me well.

gulat na sagot ko. “Yes way bakla. This is Choi’s Residence. So see the connection, Kiosh Choi, Choi Residence.” Sabi nito at pinitik pa ang aking noo. “Well hindi naman niya tayo kayang paalisin ditto no. Bayad na kaya to ni Dad.” Confident na sabi ko, well anak lang naman sya ng may-ari, so hindi nya kami kayang mapaalis.

Ang kapaligiran ay surreal. Itinayo sa likuran ng hardin, walang nakaharang sa tanawin ng dagat. Dahil nakatanim ito ng maraming mga puno ng begonia, pinangalanan itong Begonia Residence. Ang Begonia Residence ay bagong itinayo ng Elysium Gate ilang taon na ang nakalilipas. Ito ang lugar para sa mga nasugatan na alagad na magpahinga at makakuha ng paggamot. Iyon ang dahilan kung bakit ang Begonia Residence ay palaging napakatahimik at mapayapa.

Kinuha ko yong cellphone ko, and I noticed na may message mula sa unknown number. [Unknown//: Here’s the address of our house: 0126 Braxton Condominiums, Tower 2, Rizal Drive, Taguig City. Passcode’s 0422. See you at home. Stop sleeping in the hospital. May bahay kang uuwian. Don’t make me come over there. -老公] I can’t Chinese. I opened the translator app, and I copied and pasted the Chinese word. Ah, the Chinese characters mean ‘husband’.

Napalitan ng pagkagulantang. “Oh god..Hindi ko alam ang tungkol sa bagay na ito. Hindi ako nakatira sa bahay, Sila mommy, daddy at ang ate ko at ang asawa niya lang ang nakatira sa bahay. I have my own condo. I've been there for a long time. So I don’t know about this thing.” Pinakatitigan ko naman si Donica, Pilit binabasa ang mga mata nito kung nag-sasabi ba siya ng totoo. Base na rin sa kanyang reaksyon ay wala nga itong alam.

Sa totoo lang, iyon rin ang plano niya. … Ang Excellence Estates ay isa sa pinakamahal na residential area sa Makati City. Pagkapunta nila, agad silang nagrenta ng unit sa A Building, 26th floor. Mataas, maliwanag, at malinis, para bang ibang mundo kumpara sa kinagisnan nila. “Babies, Mommy will go to the supermarket. Be good, ha?” bilin ni Phoebe bago umalis. Pagkasara ng pinto, agad binuksan ni Raegan ang computer. Napailing si River. Alam niya na oras na wala si Mommy, nag-iiba ang ugali ng ate niya. At hindi nga siya nagkamali.

"You're a guest here. Isang taon lang 'to. H’wag mong balaking i-remodel ang bahay ko." Nginisian niya lang ako—yung ngisi na laging nagpapataas ng presyon ko. "Liannah, as of yesterday, this is our official residence according to the contract. Kung gusto mong maging convincing tayo, kailangan magmukhang may lalaking nakatira dito. My things will be everywhere. Sa banyo, sa kusina, pati sa closet mo." "Excuse me? Sa closet ko?!"

“You can visit your mother, and I will assign some bodyguards and a driver to accompany you. Malayo ba ang bahay ng mama mo rito?” “Nasa Pangasinan ‘yon, malayo siyempre. Iyong bahay namin, sa tatay ‘yon ng mama ko at hati sila ng kuya niya na merong sakahan. Hindi naman ‘yon makukuha nang buo ni Mama kaya naisip ko na bilhan siya ng bahay sa Maynila.” “If she agrees to live in Manila, you can purchase one unit from our real estate property in Santa Anna, Manila. Maari rin siyang magtrabaho sa ibang companies namin.”

Seryoso na ang mukha nito habang nakatingin sa unahan. “I thought we are going to Taguig? Dahil nandoon ang condo mo? Bakit ang tinatahak natin ay pa Makati? May dadaanan pa ba tayo?” Nalilito kong tanong. Saglit naman niya akong sinulyapan. “We will go to our house, we will not live in my condo.” Sagot niya. Nagulat naman ako. “Our house?!” He nodded. “Yes. OUR house.”

Na nagkaayos na kami ng taong lubos kong kinamuhian noon at sa hindi inaasahang pagkakataon ay nagkaroon din ito ng PTSD gaya ko? “Hmm, #7 A. Villa, Manuel Residence, Nashville Estates, Mabini, Batangas. Wait, Nashville Estates? Hindi ba’t puro mayayaman lang ang mga nakatira sa beach-front subdivision na ’yan, sissy? Woah, umamin ka nga sa’kin! Is my best friend here a secret heiress?” Karen raised her left eyebrow at me while smiling from ear-to-ear, bago niya ipinagpatuloy ang paglalagay ng nasabing address sa infotainment system.