Respeto Quotes 소설 & 이야기

"Alam mo ba ang ibig sabihin ng respeto?" "Oo naman," sagot niya nang walang alinlangan. "Ang respeto ay isang bagay na dapat pareho nating ibinibigay. Ngayon, tanungin kita—nirespeto mo ba ako?" Napatingin si Mr. Joaquin Gavinski sa kanya, halatang hindi niya nagustuhan ang sagot nito. "Ikaw? Kailan mo ako nirespeto?" tanong ng matanda.

inis kong sabi sa kanya. Pag mayaman talaga respetuhin talaga natin lalo na pag nasa harap ng maraming tao, dahil kung hindi for sure wala pang isang araw nasa headline ka na ng news. Ayaw kong ma stress si ate kaya pinakitaan ko ng pag respeto kanina kahit sarap niyang murahin ng paulit-ulit. Humahalakhak ulit siya pero hindi nagsalita.

Nanginginig ang boses ni Mama habang dinuduro siya. "Pero huwag mo siyang pilitin!" Katahimikan ang sumunod sa sinabi ni Mama. At binasag 'yon ng malakas na tawa ni Armando. Isang malamig na tawang nakakakilabot. "Respect?" Inulit niya ang salita na parang nakakatawa iyon. "Deserve pa ba ninyo ang respeto?" Nanigas ako. Si Mama rin.

Hinawakan pa niya nang bahagya ang kamay ni Jecelle nang mas matagal kaysa sa inaasahan, bago ito dahan-dahang binitawan. “Respeto?” tanong niya habang nakatitig nang matalim sa kanyang mga mata. “Sa mundo ng negosyo, Miss Mendez, ang respeto ay nakukuha sa pamamagitan ng lakas at diskarte. At sa kasong ito, ang lupang iyon ay hindi sa inyo pa naman, kaya may karapatan akong makipag-agawan.”

"Huwag kang matakot, okay? Walang magagawa ang Mommy mo sa akin. Alam mo sa totoo lang, nirerespeto ko pa rin ang Mommy mo kahit na naiinis na ako sa kaniya. Pero kung gan'yan siya nang gan'yan, mawawala talaga ang respeto ko sa kan'ya." Tumikhim si Ava. "Naiintindihan ko naman kung bakit mawawla ang respeto mo sa kan'ya. At saka kahit ako rin naman eh. Hindi ko na nga siya masyadong ginagalang. Madalas na nga pasigaw akong kumausap sa kan'ya. Sobra na kasi ang ginagawa niya sa akin. Hindi na makatarungan."

Kim. “Respect? How would you expect a respects from them kung ikaw mismo ay walang respeto sa mga tao mo?” seryoso ngunit parang kakain ng buhay ang mga titig nito kay Mrs. Kim. “Naririnig ko ang pagsinghal mo kay Ms. Gustavo, which is wrong. She’s just a new employee and willing to know our regulations. So bigyan mo naman sya ng tamang pagtrato”

Masama Ang tingin nila Sakin kaya Kunot noo ko Naman Silang tinitigan ngunit iniwas Naman nila agad Ang kanilang mga tingin. Maya maya pa ay agad namang binigay ng Host Ang mikropono Kay Vern. Nag salita Naman ito at nag papasalamat,bigla namang dumako Ang tingin niya Sakin kaya ngumiti naman ako ngunit umiwas Naman agad siya ng tingin. “Give your best and Always remember respect each other” wika nito at agad na naman niyang binigay Ang mikropono sa host.

ani niya. “Pero sana naman naiisip nila `yang ginagawa nila. Magkaroon din sana sila ng respeto sa sarili, dahil kapag nirerespeto mo ang sarili mo rerespituhin ka rin ng ibang tao.”

Tinitigan niya ito nang diretso sa mga mata. “Tila hindi mo yata alam ang kahulugan ng salitang respeto. Kaya kung gagamitin ko rin ang lohika mo, pwede ko bang sabihin na wala ka ring pinagkaiba sa isang lalaking gwapo nga pero arogante at walang modo?” Malamig siyang tiningnan ni Luke at nagpakawala ng isang mapait na ngisi. “Whether you deserve my respect depends entirely on your own ability.”

Ngunit embes na magsalita ay hinubad nito ang suot na americana at hinablot ang jacket na naka kumot sakanya at binato nagulat ang lalaki. ***End of chapter*** quote: I gave everyone respect first before I disrespect them.. 🤣