Rice By Manuel Arguilla Novels & Stories

Nalaman ko na palipat-lipat pala sila ng tinitirhan dahil nga sa negosyo at itong si Leandro ay gusto ‘daw na pabago-bago ang placed para sa mga pinipinta niya. Kung pwede nga lang sipain na to paalis ng bansa ginawa ko na. Walang mintis na ginugulo nito ang tahimik naming buhay ni Glaiza. Pagkatapos ng ginawa kong fruit shake at nasa mangkok na banana chips ay naabutan kong seryoso si Leandro na nanonood ng TV. Napatingin ako sa pinapanood niya at isa itong news tungkol sa lalaking pinakabatang negosyante na bilyonaryo, Ryc Garcia ang pangalan. Teka, parang narinig ko na ‘yan?

"Wag na wag niya lang tatangkaing agawin si Carriuz sakin then she'll be fine, Argo." Tinalikuran ko siya at inis na inis akong lumabas ng building niya. Tss.. Hayop! Dapat talaga hindi ko hinayaang magkakilala sila ni Riza at Argo, nine years ago. Nagbakasyon siya dito sa Maynila at nagkakilala kami dahil sa Mommy at Daddy ko. Si Mommy ang gumagawa ng mga damit ng Royal Family sa Louvitogn. That's how we met and became friends. Sinama ko siya unang beses sa school na pinapasukan ko and that's how he met Riza. He's a total nerd back then, he pretends to be one of the students in pur school para lang makita si Riza. I don't know much pero Argo told me that he once talked to Riza. Lumalim ang

"Pero infaieness, kung lahat ng demons sa hell kasing guwapo at kasing bango mo yy bet-lalu ko ng magswiming swiming sa dagat dagatang apoy mo sir" Imagine ng pilyang isip ni Rica. Ewan ba niya kung bakit magand ang mood niya siguro dahil sa may hawak na siyang pera at may pangbili na ng gamot si Angelo. "Weeh yun nga lang ba Rica? o may ibang dahilan. Susu kunwari ka pa baka dahil nadiligan ang tuyot mong palayan na matagal ng nagsa suffer ng El Niña....buwahahaha" Bully ni Rica sa sarili.

Chapter 64- Ang pagkilatis" Mr.Rico Ormando! Ang gulat na bigkas ng Donya."Dapat nagsabi ka para na-ipaghanda kita nang kaunting salo salo manlang,Nakakahiya tuloy ang pagpunta mo rito,Tanging agahan lang namin ang ma-iaalok ko sayo,Mr.Rico Ormando. "Papa! Bakit biglaan ang pagpunta niyo rito? Di niyo manlang kami tinawagan ni harjie. Ang nagtatampong sabi ni Rina sa kanyang ama.

“Kaya ka niya binalak patayin! Nang una ay balak ka lang naming ikulong sa Silid ng mga Buwitre, ngunit maging iyon ay nagawa mong sirain... kaya nawalan na siya ng ibang paraan...” “Balak ninyo akong ikulong?” inulit ko. “Kung ganon... ang pagkakadakip kay prinsipe Lucius...” “Isa lang siyang pain, para puntahan mo sila sa silid ng mga Buwitre...” “At ang aking kabigkis... ang lason sa kaniyang lalamunan?” “Nais ni Manuel na makuha ang lahat ng iyo...” patuloy ni Ricardo. “Kaya nga pati ang napili mong kaparehas ay nagawa niyang angkinin...”

mahinahong mungkahi pa niya kay Manuel upang hindi na ito mag-alala pa. Bahagya namang tumango si Manuel na halatang hindi pa rin makapaniwala sa mga natuklasan at animo malalim ang iniisip. Naiintindihan naman niya iyon dahil nang malaman din niya noon ang tunay na kulay ng pamilya Alarcon ay labis din ang pagkabigo niya sa mga ito. Gayundin na umasa siyang walang gagawing kakaiba ang mga ito sa mga nakalipas na panahon. Sa tingin ni Ian ay mag nag-trigger sa mga ito ngayon kung kaya naging aggresive at mabilis na kumilos upang makuha ang gusto sa kanila. At kung anuman iyon ay sinisigurado niyang malalaman niya iyon upang pigilan ang mga ito.

“My dad is Rolando Palencia of Palencia Enterprise.” Napaismid kaagad si Manuel sa narinig. Tama nga ang hinala ng matanda na mababa lang ang impluwensya ng pamilya ni Gabby. Kahit kailan ay hindi man lang niya narinig ang kumpanya na ‘yon. Manuel thought Zion was a good judge of character. How could he choose a lowly woman like this one? Manang-mana talaga ang apo ni Manuel sa anak niyang nagawa pang mambabae ng pulubing babae.

ani ni Santi na ikinasalubong ng kilay ni Uno. "Valix Zamora?" "Yes el señor, where lady Manuela called him Kiko. Young master Lucas remembered the name of him na tinawagan ni Lady Manuela at humingi ng tulong upang makaalis sa manor."ani ni Pierro na ikinaigting ng panga ni Uno. "Does that mean, that fucking bastard has Manuela all along?" "There's a possibilty el señor, and i think he dropped young master Lucas since all he need was lady Manuela."

Lalo akong magmumukhang dukha kapag nagkataon. “Ay ang gwapo naman ni Manuel. Last na kita ko sa kaniya, sixteen years old siya.” Biglang pinakita sa akin ni Professor Keira ang picture ng sinasabi nilang Manuel. Isang picture ng vintage portrait. Parang gusto ko mapakamot ng ulo ng wala sa oras. Kung i-mention nila si Manuel, aakalahin ng mga nakakarinig na nabubuhay sa panahong ito ang taong ito. “Gwapo si Manuel Saenz, ‘di ba? Dating nagmamay-ari ng ancestral house nila President Navarroza.”

Nag-research siya, nagtanong tanong. Lucas Pangilinan, oldest son of Ronaldo Pangilinan, known as the richest Filipino, and Cyril’s former best friend, aside from Christian, Justin and Jude. Tila nakakain ito ng hindi maganda. Pero hindi ito magpapatalo, dahil agad itong nakabawi. “We’re just the same. Right?” Pang-iinsulto nito. “You didn’t settle for less, you seduced the best! You leave Cy no choice, you use your pregnancy to catch him.”