Novel & Cerita Romance Oscuro

Tunay ngang jungle ang pinasok niya, dahil bukod sa malagubat na ayos ng unit, nagkalat din ang mga babae sa loob na sumasayaw sa maharot na musika habang unti-unting nagtatanggal ng kasuotan. Lima silang magkakaibigan at tulad niya ay galing din sa mga kilalang pamilya ang mga ito. Si Lion o Alessandro Lion Vitale, anak ng mayamang businessman at may-ari ng Vitale Island. Red Aragon, kauna-unahang business tycoon sa kanilang magkakaibigan sa edad na disiotso. Ace Ferrer, ex-military, owned and leads the underground organization called Oscuro Segreto. And of course, Alexis o X Montemayor, katulad niyang businessman na may-ari ng pinakasikat na Club na may limang branches sa loob at labas ng

usisa ni Pink habang pinupunasan ang sariling luha. "Tortured and almost raped ng mga tauhan ni Dominguez," malamig na sagot ng lalaki. Hindi na nagulat si Pink sa narinig dahil sa kasalukuyang sitwasyon ni Cassandra, tiyak na impyerno ang dinaanan nito. Ngunit habang tinititigan ang mga mata ng dalaga, mayroon siyang natuklasan na alam niyang hindi pa alam ng demonyong kasama nito.

Inisa-isa ko silang lahat na tingnan kasi ngayon lang ako nagkaroon ng pagkatataon na makita sila nang malapitan. Hindi ko alam kung paano ko sila kauusapin kung gayon na hindi ko naman sila kilala. Kung sabagay ay kilala naman nila ako, dahil ako ang fiancée ni Saverio na General nila. “I’m Luciano Ravello Cursoti, the Lieutenant General of the Vendetta.” Vendetta? It’s an Italian word, right? Ang ibig sabihin no’n ay Revenge if I’m not mistaken.

I should be sated by now, I need to have him inside me again, he was thick, hard and heavily veined. He stared at my naked body, I saw amusement in his eyes, it burned my body muli siyang sumampa sa ibabaw ko I can even felt his hard in my entrance "It's going to be a long night Celestine." Bulong nito, I pushed him that caused him to lay beside me and I quickly sat down on his stomach.

My mind is spinning while I'm walking straight to the dark surroundings of mine , I try to find the light but I can't see it . I sat down in the middle of nowhere it's just me and the darkness , I cry for help but no one answered . I cry more and more but no one hear it . Nasaan ba ako ? Why everything is dark .... **** Havier's pov I drink the last sip of my wine when I hear my secretary share her problem I'm not drunk nor dizzy . Hindi pa ako lasing pero siya she's drunk already . Tumayo ito saglit at biglang nawalan ng malay mabuti nalang at mabilis ko siyang nasalo o kung hindi tatama ang ulo nito sa sahig .

And it showed us a room with a gloomy mood at puro pula ang mga bed sheets nit which made me surprised ngunit hindi ko lang iyon ipinakita sa kanila. "Well, I know the interior design screams 50 Shades of Grey ngunit mag-asawa naman kayo eh so you can uhh—" Pinalo ito nang malakas ni Aldrich sa balikat. "Ito naman puro kalibugan nasa utak." Tumawa naman si Matteo. "Oh sige na, iwan ko na kayo. Sorry nga pala Miss Ysabelle if I uhh, made you uncomfortable with our conversation."

NALINGAT si Kairoz sa pamilyar na amoy ng isang bulaklak —ang amoy ng paborito niyang Jasmine. Marahan niyang iminulat ang mga mata at ang unang sumalubong sa kaniyang paningin ay ang malamig at madilim niyang silid. Mapa-umaga o gabi man ay laging sarado ang makakapal na kurtina sa kaniyang silid, dahil sa kadiliman ay nakakatagpo siya ng katahimikan.

Namumula na ang kanyang pisngi, mabigat na ang mga mata, ngunit patuloy siyang umiinom, tila ba gusto niyang lunurin ang lahat ng iniisip. Maya-maya’y isang babae ang lumapit—nakakaakit ang bawat galaw, mapanghamon ang titig, at may ngiting nag-aanyaya ng kasalanan. Dumikit siya kay Adrian, halos nakapulupot na sa kanyang braso. Hindi na nakapag-isip si Adrian, sumabay siya sa sayaw, pinapadala ang sarili sa tukso. At bago pa man makapigil si Cinco, naglapat na ang labi ni Adrian at ng estrangherang babae. Maingay ang paligid, ngunit sa mismong sandaling iyon, tila tumahimik ang mundo.

At sa huling tingin niya, napagtanto ni Elena na kahit gaano pa kasakit ang nakaraan, may lalaking handang gawin ang lahat para sa kanya—isang tao na kahit may dark edges, ay palaging nandiyan, palaging protektado, at palaging intensyonado. Sa huli, habang nakasakay sa sasakyan at unti-unting naglalaho sa harap ng cameras, ramdam ni Elena ang weight ng mga nangyari. Ang lungsod ay puno ng liwanag, flashes, at celebration, ngunit sa kanyang puso, may halo ng init at lamig—isang senyales na ang dark romance nina Nathan at Elena ay mas malalim, mas kumplikado, at hindi basta matatapos sa isang gabi.

Ang dark-romance ay hindi naglaho—ang intensity ay naroon pa rin, ngunit ngayon ay may ibang anyo: isang apoy na nagbibigay-init at pangako, hindi sugat. Dahan-dahang inilapat ni Lucas ang kanyang noo sa kay Aurora, marahan, ngunit puno ng pangako. “Kahit panandalian lang, ito ang sandali natin,” bulong niya. “At kahit ano pa ang dumating, mananatili itong apoy sa pagitan natin.”