Novel & Cerita Rosaline Restaurant

"What? restaurant na ni Nicolas ang resto na ito.Maluha luha na naman si Kaye dahil lahat na lang ng memorable sa kanila ay inalagaan nito. Bigla naman sumingit si Rosa na kalalabas lamang galing kitchen "Oh Hi insan,abuti naman at naisipan mo ng pasyalan ang negosyo mo?" Sabi nito. Hindi na pinansin ni Kaye ang bato ng malayong pinsan agad siyang humingi ng tulong dito. "Rosa kailangan ko ng hipon.Ipaglabas mo ako ng hipon" Sabi ni Kaye pero hindi na hinihintay sa sumagot ang pinsan. Agad na nagpunta ng kusina si Kaye at binuksan ang ref at nanghanap ng lahit dorzen ng hipon .Kailangan niyang makahanap ng hipon. Pero kung kelan naman halos isang lubong dasal ang inusal niya ay saka naman si

Nanatiling nakayuko ang ulo ko habang may paggalang na sinabi, "Magandang gabi, Miss. Ako si Masseur No. 888. Inaasahan kong pagsilbihan ka ngayon." “Bago ka ba?” Tanong niya habang nakatayo sa harapan ko. Tumango ako. “Oo, Miss.” "Tumingala ka," Sabi niya. Inangat ko ang ulo ko. Sa pamamagitan ng sunglasses, nakilala ko ang mga mata niya. Napatulala ako ng todo. Rosaline Dunne? Hindi ako makapaniwala! Si Rosaline ang CEO ng aming kumpanya.

Lalo na ngayong wala ako sa mood. Umato na lamang ako ng suntok at pinanliitan siya ng mga mata. Natapos ang araw sa trabaho. Oras na para sa pa welcome namin kay Roselyn. Gaya ng usapan namin kanina, nauna na sina Lenny at Roselyn sa Seaside Grill. Pero sabay pa rin kaming lumabas ng shop. Kita ko pa ang pagpasok nila sa cafe' ni Renxo. Malutong na halik ang sumalubong sa akin pagpasok ko. "Mahal, na miss kita, sobra!" malambing na sabi ni Romeo, at niyakap ako ng mahigpit.

Ngunit sa kabila ng kanyang pagtingin sa bawat sulok, hindi niya makita si Rosa. Sa kabilang banda, sa mas tahimik na buffet restaurant na katabi ng banquet hall, mahinahong kumakain si Rosa sa tabi ng bintana. Ang malambot na liwanag ng mga ilaw ng lungsod ay bumabagsak sa salamin, nagbibigay ng mainit at komportableng ambiance sa paligid. Tahimik niyang ninanamnam ang bawat kagat ng kanyang pagkain, lubos na walang ideya sa kaguluhang nagaganap sa itaas.

"I know. But you'll thank me later. Now go. I'll be here if you need an escape plan. Pero huwag naman sana! Mag-usap kayo ng maayos." Taking a deep breath, Alexandra walked through the entrance, immediately greeted by the soft fragrance of fresh roses and aged wine. The restaurant was dimly lit, with golden sconces casting warm hues against the marbled walls. Couples whispered over candlelit tables, and the sound of clinking glasses blended with the gentle notes of the piano. Every waiter moved with precision, their uniforms crisp, their posture impeccable. Then she spotted him.

SA RESTAURANT.. Puno ng ilaw at malamig ang ambiance ng lugar, may malalambot na musika sa background. Agad namang naaliw sina Eli at Roselle sa pagkaing nakahain sa kanilang mesa. “Miss Rosie, order tayo ng spaghetti!” masiglang sabi ni Eli, habang si Roselle naman ay tuwang-tuwang naglalaro ng straw sa kanyang juice. "Mukhang masarap iyon! gutom na gutom na kami.."

Agad na iniwas ni eloisa ang kanyang paningin sa gawi ng lalaki. Kinuha niya si Lucas mula sa pag kakahawak ni rose at binuhat ito hanggang sa marating nila ang restaurant na kakainan nila. Hindi na sila lumayo pa ng resort doon nalang sila kumain sa loob mismo ng Resort kung saan sila naka check in.

“Roscoe—” “Let’s go,” turan ni Roscoe na halata ang pagkairita sa tono ng kanyang boses. “I’ve booked a restaurant. Kumain muna tayo bago kita ihatid sa inyo.” anitong pumasok na ng sasakyan at hindi man lang nag-abalang pagbuksan ng pintuan si Lizzy na ilang sandali pang natulala sa naging gawi ni Roscoe sa kanya.

tugon pa ni Ma'am Rosaline sa akin. Binuksan ko ang ilaw doon sa sala para maliwanag kami na mag-uusap-usap doon. Hindi ko naman binuksan ang lahat ng ilaw doon. Isa lang na ilaw ang binuksan ko sa may sala. Twelve midnight na, tulog na ang mga kasamahan ko na kasambahay ngunit kami ay gising pa rin at kailangan na pag-usapan ang tungkol sa dalawa lalo na kay Cassy. Sigurado ako na ito na ang katapusan ni Cassy. Malalaman na ni Ma'am Rosaline ang ginawa niyang kasalanan na pagnanakaw sa mamahaling necklace nito. Walang kasalanan ang hindi pinagbabayaran.

saad ni Rosaline na huminahon na. “Aalis na ako. Mamaya na lang ulit Joaquin. Okay lang ba sayo na magdinner tayo sa favorite resto mo?” tanong sa akin ni Cindy. “Dinner would be great.” saad ko ngunit bigla akong hinalikan ulit ni Cindy sa labi. Napatingin naman ako ng matalas kay Rosaline na biglang napayuko. Marahil ay nahihiya siya dahil nakikita niya ngayon na may humalik sa akin na ibang babae.