Roses Picture の小説・ストーリー

She smiled. At the note in her hands. Pagkuwa'y binalingan niya ang tatlong stem ng pula na Rosas sa ibabaw ng mesa. Dinampot niya ang Isang tangkay at dinala sa ilong at sinamyo. Isang banayad na ngiti ang gumuhit sa mga labi niya. Pagkatapos muling tinitigan niya ang Isang papel na may mensahe ng pag -ibig. She read it again.

hindi ko napigilang maisatinig iyon dahil sino ba naman ang hindi magugulat sa surpresa niyang ito para sa akin. Nakalatag sa buong sahig ang mga red rose petals. Habang maayos na nakasabit sa ibabaw namin ang mga yellow tiny lights at sa gitnang bahagi naman ay makikita mo ang isang lamesa para sa aming dalawa. May nakita pa nga akong red wine sa ibabaw nito. May mga balloons and different kinds of roses na nasa bawat gilid lang nitong rooftop. Habang sa mga lights naman ay may nakatali na mga ibat ibang klase ng aking mga litrato. Mayroon pa nga akong nakita na mga pictures rin naming dalawa pero karamihan sa mga ito ay mga larawan ko. At kadalasan ay pawang mga stolen pictures pa ang laha

Sa ikatlong pagkakataon, nang hindi pa rin siya sumagot ay hindi na ako nagpumilit pa at ibinalik na lamang ang cellphone sa handbag ko. A knock sounded at my door. Napatingin ako sa pintuan at kumuha ng wet wipes para punasan ang lamesa ko kahit malinis naman at walang dumi. “Come in,” wika ko. Bumukas ang pintuan at pumasok si Rose na pulang-pula ang labi dahil sa lipstick. Nanlaki ang mga mata ko at napatayo pa nang makita na halos lumuwa na ang dibdib niya sa suot niyang itim na camisole.

"I would like you to meet, Napoleon Rose." "Wh-what?" Para akong bingi sa sinabi ni Papa. Hindi naalis ang mata ko sa taong nakatayo sa aking harapan. Yes, Napoleon Rose is a goddamn beautiful woman kahit pa nakasuot sya ng simpleng slack, longsleeves at blazer. "I thought Napoleon Rose is.."

Mabilis kasing humahaba ang mga sanga ng moonlight roses kapag mainit ang panahon at kapag nalagyan ng maayos na support, gagapang ang mga iyon hanggang maging isang buong wall of roses. Nakatupi hanggang siko ang manggas ng polo ni Vincent habang puno naman ng lupa ang pantalon at sapatos nito. Halos tapos na ang kahoy na frame at isa-isa nitong maingat na itinatali ang mga sanga ng rosas habang nakikipag kwentuhan kay Grandma.

It's a small garden with a canopy. Napangiti siya saka bumitaw sa pagkakahawak ni Dane at nakangiting nilapitan ang naggagandahang bulaklak. Hinaplos niya ang kulay pulang rosas habang nakatitig doon. "It's very pretty." "Like you?" She stilled and looked at Dane. "Am I? Pretty, I mean?" Tumango ang kaharap. "Very. Kunh alam mo lang.”

Gusto niyang marinig ang boses nitong nagkukwento. Dahil gusto ng kanyang ina ang rosas, inaral niya na rin ito. "Oo naman! Bawat bulaklak may mga ibig sabihin. Kaya nga dapat kapag nagbibigay ng bulaklak, pinag-iisipang mabuti." Nakangiti niyang paliwanag sa lalaki. "Katulad naman ng rosas, ang bawat kulay ay may mga kaakibat na simbolo. Ang mga puting rosas ay sumisimbolo ng dalisay na pag-ibig, ang mga pulang rosas naman ay sumisimbolo ng madamdaming pag-ibig. Ang mga rosas na kulay rosas ay sumisimbolo ng panata ng pag-ibig, ang mga dilaw na rosas ay sumisimbolo ng walang hanggang ngiti, ang mga itim na rosas ay sumisimbolo ng kahanga-hangang pag-ibig, ang mga pulang rosas ay sumisimb ol

Ngumunguya siya sa tinapay at random na nag- tap sa screen ng kanyang phone, habang pinipigilan ang kanyang mga luha. Sa pamamagitan ng luha sa kanyang mga mata, nakita niya ang isang pamilyar na mukha sa screen. Ang kanyang matalik na kaibigan noon sa Hightide Church, si Rose, ay nagsasagawa ng kanyang ika- labing walong kaarawan. Sa larawan, nakasuot si Rose ng sopistikadong tiara sa ibabaw ng kanyang maputla at mahabang buhok; nakasuot ng pink na damit, para siyang prinsesa na lumabas sa storybook.

It was like the world inside the mirror bloomed dramatically after our first time together. Biglang nagkaroon ng buhay ang buong paligid ng mansyon. Pagkagising ko kasi kinaumagahan ay nagulat ako nang makita ang lively atmosphere ng mansyon. May naamoy pa ako na bango ng bulaklak kaya sinundan ko ang pinanggalingan 'nun. Animo itinulos ako sa kinatatayuan ko pagkakita sa hardin. Ang mga bulaklak na nakikita ko ay puro rosas at namumukadkad pa. The conspicuous things I instantly saw were the thorns and petals of the rose. The petals were crimson red like blood and the thorns were not the normal thorns of a rose.

Umaasa na sa simpleng mga salitang iyon, maiibsan ko 'yung sakit na natamo niya noong mga panahon na pinagtatabuyan ko siya't sinasaktan. He crouched and kissed my lips softly. "I love you too, baby. Always put that on your mind." "I will, Ryu." I smiled and looked at the big painting in front of me. It was a portrait of me. Naked. Romantic, because of the red roses in the background. At dahil na rin sa mga petals ng mga rosas at kandila na nagkalat sa buong silid. I'm sure that those are the scented candles I've been smelling outside near this house.