Novel & Cerita Roses Picture

At mula roon ay lumabas si Mateo na may hawak-hawak na pumpon ng bulaklak. Kulay pulang mga rosas ang mga ito— simbolo ng pag-ibig. “Ang ganda,” nakangiting ani Irene matapos niyang tanggapin ang bouquet. Ipinulupot niya ang kaniyang braso sa braso ng binata.

Kung hindi lang siya dinala ni Xenon sa rose garden na iyon, hinding-hindi malalaman ni Avrielle na mayroon palang napakalaking garden na punong-puno ng mga rosas ang nag eexist sa Manila. Ang lugar na iyon ay pag-aari lahat ni Xenon. Nagkalat ang mga Damascus roses sa buong flower fields. Sa ilalim ng papalubog na araw na kasing ganda ng isang oil painting, naroon ang mga pink roses na nagkalat sa lugar. Ang tanawing iyon ay lubhang nakakuha ng atensyon ni Avrielle.

Nilapag niya ito ng dahan dahan sa malambot na kama saka pinagmasdan. Unconsciously a warm, soft smimle spread through her lips looking at the well-organized and well-designed roses that her husband give to her. Well never though he has some sweetness in his body. Napunta naman ang naga mata niya sa gitna ng kumpol kumpol na Rosas. Kumunot ang noo at pinatagilid ng bahagya ang ulo. Well what is this? Some kind of accessory? She took the black box that was in the middle of bunch of red roses. When she took it a white paper dropped on it. She pick it up. A note?

Mahilig kasi si mommy rito, maging ang kwarto nila ni daddy noon ay punong-puno ng mga litrato at paintings ng mga rosas. “Sir, ano pong sa inyo? Meron po kaming iba’t ibang klase ng bulaklak. Meron po ditong lily, tulips, carnation at pati na rin po ng rose,” pangmumungkahi sa akin ng tindera.

Ang malinaw na dagat, ang bughaw na kalangitan, at ang mga batong tila naka-porma upang bigyan sila ng palabas ay nagbibigay ng kakaibang pagkamangha sa kanila. "Grabe, Ate, parang painting lang. Dati sa cellphone at sa tv ko lang ito nakikita tapos ngayon nandito na ako. Nakikita na ng mga mata ko!" manghang sad ni Rose habang hawak ang kaniyang cellphone at walang hupay sa pagkuha ng mga litrato. Bawat anggulo ay hindi nito pinapalampas.

Kaya inikot niya ang paningin sa hardin na punung-puno ng bulaklak, hanggang sa mapadako ang tingin niya sa isang matangkad at eleganteng pigura ng isang lalaki. Sa tabi ng isang kumpol ng rosas na nakalagay sa isang mamahaling vase, naroon si Kevin. Nakatingin ito sa kanilang direksyon habang may hawak na isang rosas na nagkukulay pink mula sa pula, ang bulaklak ay nakaipit sa pagitan ng kanyang mga daliri, animo’y nilalaro niya ang magandang bagay na iyon.

"Hello, my love." Nanlaki ang mga mata ko sa bati ni Raven habang nakatingin sa mga mata ko. Binuksan niya ang pinto ng kotse at kinuha ang isang bouquet sa tabi niya, lumapit ito sa akin at inabot ang pulang mga rosas. "Hala, level up na talaga sila!" kinikilig na sabi ni Roselle. "B-Bakit may pa-ganito ka?" nahihiya kong sambit.

Ang dalagang nasa litrato ay nakangiti nang maliwanag—animo'y sumisikat na araw. Mistulang isang mirasol ang dating niya—punô ng init at liwanag. May mga biloy siya sa magkabilang pisngi, at ang mumunti niyang labi, kulay rosas, ay bahagyang nakabuka, ipinapakita ang pantay-pantay at mapuputing ngipin. Lahat ng iyon ay malinaw na kuha sa larawan.

Syempre, magkakasama lang ang crops at nakahiwalay iyon sa mga flowers. Agad na nagtatakbo si Dior papunta roon sa area ng mga roses. Iba't ibang mga kulay ng roses ang narito, pero nasa iisang area lang sila. Nakita kong yumuko roon si Dior at pumitas ng ilang piraso.

Kinuha niya iyon at binuksan. Nanigas ang kanyang katawan nang makita ang laman. Mga litrato ni Rosie. Mga larawang kuha noong mga panahong hindi niya pa kilala ang babae. Sa ilang larawan, makikita itong nakasuot ng damit na hindi pangkaraniwan sa kanya at may kasamang ibang mga lalaki. Sa iba naman, tila nagtatrabaho ito sa isang lugar na hindi pamilyar kay Valerian.