Rude Novels & Stories

nalilitong tanong ni Rudny na nagsalubong pa ang kilay. "Hindi ka magso-sorry sa pang-iinsulto mo sa akin tungkol sa pagkababae ko. Kung sa'yo hindi big deal na minamaliit mo iyon ako malaking bagay sa akin na hindi dapat pinapalagpas!" matatag na ani nito. "I'm sorry! ayan okay na pwedi na akong umalis!" walang pakundangan na sabi ni Rudny.

Felize hindi naman siya ang pinunta mo rito kundi ang anak mo! But his presence is heavy and uneasy. Lalo pa’t masama talaga ang tingin niya which is hindi ko gusto. Iba ang kutob ko rito. He looks so rude and arrogant. I know the saying that don’t judge the book by its cover pero madalas akong tama sa kutob ko. Let’s see…

Ang tanging nasabi ko lang. "Hindi ka ba na-ooverwhelmed lang? I'm just curious, okay? Alam kong alam mo na naman ang reputasyon niya sa mga babae diba? He's rude, really rude. And you know he's still a guy, what if pinaglalaruan ka lang ng triplets?" She said like she's stating a fact.

pagrereklamo nito at saka muling ibinato sa akin pabalik ang Parker pen ko bago niya ako tinaasan ng middle finger at tuluyan na itong umalis ng office ko. Sakto namang pag-alis ni Rage ay ang pagpasok ni Milan, ang secretary ko. Bahagya akong napailing nang makitang sobrang revealing na naman ng damit na suot nito. Hindi na rin naman lingid sa kaalaman ko na may gusto siya sa akin. She made that so obvious. “Hi, Sir,” pagbati nito sa akin. “Mukhang bad mood ka today.”

Hindi ko naman kasi alam kong para saan ang celebration, mamaya pa siguro nila iaanunsyo, “It’s not safe here, this is not place where you can go around to play” Masungit na sabi nito. “dude your so rude, what’s go around to play? It’s obviously she’s here to breath some fresh air.” Natatawang sabi ng kaibigan nitong blonde ang buhok. “mind your own business Rogue” inis na sabi ni sir marcus sa blonde na lalaki na Rogue pala ang pangalan.

“Mag-r-react ako sa ginawa mo dahil ang pambabastos sa nakatatanda sa iyo, and for not showing them some respect is something I can’t tolerate!” “But the reason why I was becoming rude to that guy… hindi ba ‘yon valid, ma?” Hindi pa man siya nakaka-recover nang maayos, iniiyakan na ako ni Audrey. “How I become rude to him… is all because of you! Pinoprotektahan lang kita at ang sarili ko kasi masama siyang tao, ma! Sinaktan ka niya noon. For causing you violence before, how could I be able to see him becoming a good father to me?!”

Damn him, and his moves. "Let's go." Hinawakan niya ang pulsuhan ko at padarag na kinaladkad. He's always rude, di na yun magbabago sa kanya. Binitawan niya lang ang kamay ko nang umabot na kami sa sasakyan. He didn't even open the goddamn door for me! Padabog akong pumasok sa sasakyan at malakas na sinara ang pintuan. Wala naman siyang pake at nagseatbelt lang siya. Napairap nalang ako, he's an insensitive jerk!

Napa takip ako ng bibig at napa laki ang mata dahil sa gulat. Napahilata ang lalaki at hindi ko alam kung sinong sumuntok sa kaniya. Napalingon naman ako sa naka tayong pigura ng lalaki. Taas baba ang balikat nito at parang galit na galit. Wait bakit parang pamilyar ang likuran niya? Parang nag slow mo ang paligid ng tuluyang humarap ang lalaki. Oh my god!

He was rude to me at first, the suddenly he cried and now he gave a smile! Crazy!

“Hoy, ano ba! Ibaba mo nga ako!” “Huwag kang malikot kung ayaw mong mahulog.” sabi niya, at bigla akong natahimik. Ikinawit ko na lang ang mga braso ko sa leeg niya, at hindi maiwasang mapatitig sa mukha niya habang naglalakad siya. “Staring is rude.” sabi niya, at bigla akong pinamulahan ng mukha. “But if it’s you, walang problema sa akin.”