Runaway Manga Novels & Stories

Narinig ko ang napakalakas na tili ng gulong ng sasakyan habang pilit nitong tinatapakan ang preno sa basang daan. Ang malaking sasakyan ay dumulas nang bahagya patungo sa kinaroroonan ko, at bago ko pa man magawang umiwas, nawalan na ng lakas ang aking mga tuhod. Dumilim ang paligid at bumagsak ako sa basang kalsada, habang ang huling narinig ko bago ako tuluyang mawalan ng malay ay ang malakas na kalabog ng p***o ng sasakyan na bumubukas at ang mga yabag ng sapatos na papalapit sa akin.

Wala siya a mood. “Iba na lang pagtripan mo tol. Wala ako sa mood I’m in hurry. Pwede ang umalis ka na hinaharangan mo ang daan" sabi ni Miguel.

Ang alam niya lang ay kailangan niyang makalayo sa lugar na pinanggalingan niya. “Where should I go…” paulit-ulit niyang usal habang naglalakad at naghahanap ng masisilungan sa kalsadang walang kabahay-bahay at katao-tao. Malayo-layo na din ang nalakad niya. She couldn’t hear the footsteps following her anymore. Maybe they got tired of looking for her. She had done this numerous times, yet this was the only time she truly succeeded in getting away from them. Without thinking about the consequences of her actions, she still managed to smile.

Yun ang gagawin ko! Pagtapos kong magbihis ay mabilis agad akong lumabas. Mabuti na lang at wala pa rin gaanong tao, kaya walang makakakita sakin. Pinaharorot ko agad ang sasakyan para mabilis akong makauwi at makaligo. Pagdating na pagdating ko ng apartment ko ay naligo agad ako. Habang naliligo ako at nagsasabon ay nakaramdam ako ng hapdi sa gitnang parte ng katawan ko.

marahan niyang hinaplos ang buhok ni Ayra at bahagya itong hinalikan sa noo "...and don't run away from me ever again" PROJECT: Runaway STATUS: Failed the second time - LunaToMySol

tanong ng binata, bagamat mas abala siya sa isang business proposal na hawak-hawak. “Yes, sir. The roads are a bit slippery, but I’ll drive safely,” sagot ng driver, pilit na tinatago ang amoy ng alak sa kanyang hininga. Ngunit sa isang iglap, lumiwanag ang mga ilaw ng kotse at narinig ang preno—sumalubong ang isang pigura sa gitna ng kalsada. Si Kiarra, nabigla sa bilis ng sasakyan, napalingon lang at hindi na nakaiwas. Isang malakas na tunog ng preno at sigaw ang pumuno sa paligid. Tumilapon si Kiarra, bumagsak sa kalsada, at nawalan ng malay habang ang ulan ay lalo pang bumuhos.

Ngunit hindi pa siya nakakalayo nang may marinig siyang ingay mula sa di kalayuan. Mga boses na parang may nag-aaway. Kahit medyo malayo pa siya ay rinig niya ang ingay mula doon. Hindi normal na maingay sa baryo nila. Maliban na lang kung maraming nakuha ang mangingisda at pinamimigay na sa mga kabaryo ang isda na nahuli ng mga ito. Napakunot ang noo niya at napahinto sa paglalakad.

Narinig niyang tumawa ito. "Ganyan din ako noon nang iwan ako ng asawa ko at pinagpalit sa iba. Pero kinaya ko ang sakit dahil may isang Tucker na umaasa sa akin. Pero ikaw? masyado ka kasing mahina pagdating sa kanya, dinadaan mo lang lagi sa iyak at layas! hindi naman habang-buhay ay runaway wife ka." Hindi niya alam kung nagbibiro ba ito sa parteng huling sinabi nito.

Baka pa ito na mismo ang magtaboy sa kanya palayo. She decided to move faraway. Hindi na sapat ang layo niya so she thought she’ll find a place na hindi sakop ng impluwensya nito. It was an exhausting journey for her and her growing child. Marami rin siyang lugar na tinigilan but everything felt like there was someone after her. Hanggang sa makarating siya sa Ormoc at makilala si Rita, the woman who was a runaway like her, who chose to rebel against her family and choose her passion over anything else.

Mesaiyah's Point of View Pagkapasok namin ng runaway house, expect the unexpected. Ang iniimagine ko kanina ngayon kabaligtaran ang lahat. Ang ganda sa labas pero pagpasok mo ng bahay. Grabeng usok tapos..tapos..andaming mga naghahalikan tapos yung mga suot ng babae halos makita na ang kanilang private part ng body nila. Magkakasala pa yata ang mga mata ko dito ah! Dito ko ba talaga gustong magtrabaho? Sa ganitong mga nakikita ko?