Novel & Cerita Ruthless

สายตาคมหลุบต่ำ มองเศษแก้วที่แตกกระจายอยู่บนพื้น ก่อนจะคว้าไวน์อีกขวดออกมาจากตู้ เปิดมันด้วยมือสั่นเล็กน้อย แล้วดื่มต่อโดยไม่พูดอะไรอีก เหล้าไหลลงคอ แต่ไฟในอกกลับยิ่งลุกโชน ความโกรธ ความหึง และความกลัวที่จะสูญเสียเธอไป กำลังกลั่นตัวเป็นพิษร้ายในหัวใจของเข าเอง

"ถ้าแม่เขมรู้ว่ามาเรียมกำลังทำอะไรอยู่ เมฆเชื่อว่าแม่เขมจะต้องเสียใจมาก ที่ไม่สามารถยับยั้งบาปกรรมที่มาเรียมกำลังก่อขึ้นได้ และมันก็จะเป็นตราบาปติดตัวไปจนวันตาย การแก้แค้นมันไม่มีอะไรดีขึ้นหรอกนะมาเรียม คนที่จะเสียใจที่สุดก็คือตัวของเธอเอง" พูดจบเมฆก็เดินออกไปด้วยความช้ำใจ ในสิ่งที่เพื่อนกำลังกระทำ แม้ว่าบริษัทของเขาจะได้กำไรมหาศาล แต่นั่นมันก็ไม่ยุติธรรมกับชยันต์เลยสักนิด กลยุทธ์ทางการตลาดมันคือการแข่งขันทางการค้าก็จริง แต่สิ่งที่มาเรียมกำลังทำ เงื่อนไขข้อเสนอหลายๆ อย่างนั้น

เสียงกระเส่าเปล่งออกจากริมฝีปากหนา สายตาแหลมคมจับจ้องใบหน้าขาวเนียนที่บัดนี้เปลี่ยนเป็นแดงก่ำนิ่ง ๆ ก่อนเขาจะกระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้ที่เหนือกว่า "สารเลว!" ทำให้คนกำลังโดนรังแกโกรธจนตัวสั่น เธอก่นด่าคนที่กำลังเสพสุพกับร่างกายของเธอเสียงกระท่อนกระแท่น สายตาคมจ้องมองใบหน้า หล่อเหลาอย่างโกรธแค้น

บทรักอันเร่าร้อน รุนแรง ดำเนินต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ชายหนุ่มยั้งตัวเองไว้แทบคลั่งพลางก้มลงมองร่างเปลือยเปล่าของหญิงใต้ร่างด้วยสายตาหื่นกระหาย ขณะที่โจนจวงเข้าใส่หล่อนไม่หยุดหย่อน เสียงครางจากปากบวมช้ำสีแดงสดของหล่อนทำให้เขาสติแตกกระเจิง “สุดยอดของเลย ทูนหัว คุณเก

คำสุดท้ายทำเอากฤษฎาถลึงตาใส่ฟ้ารุ่งอย่างตกใจ นี่เขาไม่ได้หูฝาดใช่ไหม ผู้หญิงที่นั่งตรงหน้าเขาถึงขั้นจะขายตัว เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ที่เกิดจากการพนัน “คงไม่ต้องถึงขั้นนั้นมั้งครับ” สายตาของฟ้ารุ่งที่จ้องมองเขา ทำให้กฤษฎาที่ถึงแม้จะอายุขึ้นเลขห้าแล้วแต่ความเป็น ชายก็ยังมีอยู่ ต้องเอียงหน้าหลบสายตาของฝ่ายหญิงที่ดูบุกรุกเขาทางสายตาอย่างเอาจริงเอาจัง “คุณรังเกลียดฉันใช่ไหม”

ใบหน้าของต้นหนาวแสดงออกว่าไม่พอใจมาก เพราะเขาขบกรามแน่นจนขึ้นเป็นสันที่มองเห็นได้ชัดเจน “ตายจริง” ปลายฝนอุทานออกมาพร้อมยกมือขึ้นทสบอก นั่นเพราะไม่คิดว่าริต้าจะร้ายกาจขนาดนี้ “นั่นคือเหตุผลที่วันนี้เหนือหายไปทั้งวันหรือเปล่า”

กครั้ง “รินจ๋า... เดี๋ยวพี่จะลองเอาเข้าไปอีกครั้งนะครับ” คำประกาศสิทธิ์นั้นมาพร้อมกับการโถมกายเข้าหาอย่างไม่ทันตั้งตัว น้ำมันหล่อลื่นช่วยให้เขาทะลวงผ่านกลีบเนื้อนุ่มเข้าไปได้อย่างง่ายดาย บัวรินผงกศีรษะขึ้นมองภาพการเชื่อมต่อที่ดูจาบจ้วงนั้นด้วยความใจหายวาบ เธอรู้สึกเหม ือนร่างกายกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ภายใต้แรงอัดอั้นที่โถมเข้าใส่

นีน่าจ้องมองหน้าแดเนียลผ่านม่านน้ำตา "ดี สะใจดี เธอมันก็แค่ผู้หญิงเลวๆ คนหนึ่งที่ทำได้ทุกอย่างเพื่อความต้องการของตัวเอง สกปรกไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง"แดเนียลขบกรามแน่นด้วยความโมโหพยายามกดความรู้สึกจริง ๆ เอาไว้ในส่วนลึกที่สุดของหัวใจ

เช็ดน้ำตา สะอึกสะอื้น เธอเจ็บทั้งกายและใจไปหมด ผลคะแนนของเธอจะต้องเต็มทุกครั้งที่มีการสอบ หากครั้งใด ผลการเรียนลดลง เธอจะต้องถูกเรียกมาทำโทษ และ บังคับให้เรียนเพิ่มเติมอีก คุณแม่คาดหวังให้เธอสอบแพทย์ให้ติดให้ได้ ด้วยผลคะแนนในโรงเรียนที่เธอเรียนก็การันตีได้ในร ะดับหนึ่งแล้วว่า เธอสอบได้แน่ๆ แต่คุณแม่ต้องการให้เธอได้ลำดับต้นๆ ของการสอบ เพื่อที่คุณแม่จะได้รับคำชมจากเพื่อนๆว่า ลูกเก่ง ลูกฉลาด เลี้ยงลูกได้เก่ง แม้จะไม่มีหัวหน้าครอบครัวก็ตาม

ไอ้ขาบบอก “ครับ” แม้ไม่อยากเชื่อว่าราชาแห่งบาปอย่างมิสเตอร์คอนแวนต์จะอกหักแต่เมื่อคิดและประมวลตามแล้วก็น่าจะจริง เพราะสภาพตอนนี้เหมือนหุ่นยนต์ก็มิปาน