Novel & Cerita ขย้ำรักเลขา

"ผู้หญิงคนนี้คือเลขาของประธานเหลียง ช่างเหมือนเวอร์ชันชีวิตจริงของเรื่องท่านประธานจอมเผด็จการตกหลุมรักฉันเลย!" "ความรักหวานๆแบบนี้เมื่อไหร่จะถึงตาฉันบ้าง ฉันก็อยากได้ท่านประธานจอมเผด็จการคนหนึ่งที่คอยป้อนข้าวต้มให้ฉันตอนป่วยเหมือนกัน!"

เขาตัดบทแล้วผละไป ไม่อยากให้หล่อนเห็นน้ำตาที่มันจะไหลออกมาเพียงเพราะได้รับไออุ่นเอื้ออาทรจากมือเล็กๆ คู่นั้น เขาผลักมันออกจากหัวใจมาตลอด เกล็ดมุกรักเขาเสมอมา และหล่อนคงเจ็บปวดที่เขาไม่เคยรักหล่อนเลย ตอนนี้เขารู้ซึ้งแล้ว รู้ซึ้งดีเหลือเกิน “คุณคงรำคาญฉันใช่ไหม วาคิม” คิดอย่างน้อยอกน้อยใจ ก่อนจะเอนกายลงนอนทั้งที่แก้มทั้งสองยังเปื้อนด้วยหยาดน้ำตา จะร้องทำไมนะ ฮอร์โมนคนท้องนี่ช่างน่ารำคาญ

มือหนาของโรมฟาดลงไปที่ใบหน้าช้ำของเลขาสาวเต็มแรง "กูเลวเฉพาะกับคนที่ทำร้ายเมียกู คนที่กูรัก และมึงทำเมียกูเจ็บ ทำไมอยากได้พี่กูมากงั้นดิ อย่างไอรามไม่เอามึงหรอกจำไว้ เฮ้ย!ออกมากันได้ล่ะ"

ดาริการ้องไห้คร่ำครวญ "พี่เดย์ว่า ยูมิควรจะทำยังไงกับเลขาคนสวยของพี่เดย์ดี" ยลดาถามเสียงเย็นยะเยือก พลางลูบไล้ไปตามกรอบหน้าของเขา ตรัยคุณกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก เมื่อเห็นสีหน้าและแววตาของเมียตัวน้อย

บเหมือนหยุดหมุนในทันที พาขวัญนิ่งค้าง รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ จางหายไป... เลขาส่วนตัว คำเพียงไม่กี่พยางค์กลับดังก้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่ในหัว เธอเป็นได้แค่เลขาส่วนตัว...แค่นั้นเองหรือ แล้วช่วงเวลาหวานซึ้งที่ผ่านมาล่ะ คำว่าคนรักที่เธอเคยเข้าใจมาตลอดล่ะ อนาคตและงานแต่งงา นริมทะเลที่เธอแอบวาดฝันไว้... มีแค่เธอคนเดียวใช่ไหมที่คิดไปเอง ปลายนิ้วเรียวเย็นเฉียบ เธอฝืนกลืนก้อนสะอื้นลงคอแล้วก้มหน้าลงเพื่อซ่อนสายตาปวดร้าว

“ถุย! คำว่ารักของมึง มันก็เหมือนผีไม่มีญาตินั่นแหละ หลอกได้หลอกดีไอ้ฉิบหาย” “แล้วกูจะทำให้มึงเห็นว่ากูรักไลลาจริง ๆ และเป็นพ่อที่ดีของใบชาได้”

เลขาพูดต่ออย่างไม่ทันได้คิดอะไร “แล้วคนที่เดินด้วยกัน... โอ้โห นั่นคุณปรัชญานี่นา!” ชยางกูรขมวดคิ้ว ซ่อนความอยากรู้เอาไว้ไม่ได้อีก “คุณรู้จักเขาด้วยเหรอ” “รู้จักค่ะ” เลขาฯ พยักหน้ารัว

ภัทรไม่เคยเลิกรักมนต์ แต่อยากรักใครสักคนที่ทำให้รู้สึกหายเจ็บปวดจากความทรมานนี้สักที / / / ฝากติดตามสนับสนุน ผลงานเรื่องอื่น ๆ ด้วยนะคะ ผ่านทาง APP J*****d - หนีรักมาพบคุณ (ลงจบแล้ว) - ทัณฑ์รักพ่ายพิศวาส (ลงจบแล้ว)

‘บทลงทัณฑ์จากนรกใช่ไหม ที่พวกท่านรู้ว่า ฉันหลงรักเขา เจ็บแล้วค่ะ ปวดหัวใจมาก ทรมานเหลือเกิน’ คีรยาได้แต่ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน >>><><<< ท่ามกลางแสงไฟสลัวในงานเลี้ยงฉลองครบรอบวันเกิดของ 'ปันฐิตา' หญิงสาวผู้เพียบพร้อมและเป็นที่รักของทุกคน 'คีรยา' หรือ 'แยม' ยืนมอ งเพื่อนสนิทของเธอจากมุมมืดของสวนหลังบ้าน แววตาของเธอเต็มไปด้วยความยินดีที่ระคนไปด้วยความเจ็บปวดลึกๆ

ไข่มุกร้องตามจังหวะกระเด้า “อู้ววว… ของหนูตอดแรงมากจ้ะที่รักจ๋า… อ่า… มันเอ็นสุดๆ… ” บั้นท้ายของท่านประธานแอ่นหยัดขึ้นจากโซฟา อัดแก่นกายสอดเสียบเข้ามาในร่องกลีบคับแน่นของเลขาสาว ทำเอาหล่อนสะดุ้งในทุกครั้งที่แท่งเอ็นกระทุ้งขึ้นมาจากด้านล่าง