Amazing Mga Nobela at Kwento

กที่เคยเป็น ปลายยอดสีชมพูหวานราวกับไข่มุกเม็ดงาม ยั่วยวนสายตา ความกลมกลึงอวบอิ่มเต็มล้นฝ่ามือ ให้ความรู้สึกนุ่มหยุ่นเหมือนกำลังขยำมาร์ชเมลโลก้อนใหญ่ เขากำลังคลั่งตายอยู่แล้วหากไม่ได้สัมผัสความงดงามไม่ได้ดื่มชิมรสชาติหวานหอมตรงหน้าในนาทีนี้ เอริกไม่ปล่อยให้ตัว เองต้องทนทรมานอยู่เกินสิบวิ เขาพุ่งเข้าหาความหวานล้ำที่ลอยอยู่ตรงหน้าทันที

เอี้ยนซื่อจิ้นเคาะหมวกเกราะของน้องสาว “ไม่ว่าจะเจ้าจะมีความสามารถหรือสติปัญญา หากวางตัวประมาท เจ้าก็จงเตรียมหลุมฝังศพตัวเองได้เลย มีแม่ทัพไม่กี่คนหรอกนะที่สวรรค์โปรดปราน ข้าอวยพรให้เจ้าเป็นคนผู้นั้น” “ขอบพระทัยเพคะ ข้าจะจำไว้” ร่างบอบบางพิจารณาคำพูดที่พี่ชายทิ้งไว้ ก่อนจะกลอกตา... แม่ทัพที่ได้รับการโปรดปรานคืออะไรหว่า

คนให้นั่งอมยิ้มละไม เธอเงยหน้าขึ้นมาแล้วยิ้มเขิน “ยิ้มอะไร” “มองคนน่ารัก” ในสายตาของวายุนั้น อันดาไม่ใช่ผู้หญิงสวยเฉี่ยว เปรี้ยวคม แต่เป็นผู้หญิงน่ารัก ยิ้มหวานสดใส หน้ากลมละมุนมองแล้วมีความสุข เขาเลยชอบมองเวลาเธอเผลอๆ มองแบบที่ไม่อยากหันสายตาไปมองทางไหน

พอเงยหน้าลืมตามองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าก็ตกตะลึงในความสวย มือน้อยหนึ่งข้างผละจากเอวสอบที่ตนกอดแน่นยื่นออกไปตรงหน้าแล้วก็มองไปรอบๆ มีดาวมากมายส่องแสง “เจ้าชอบรึไม่กับของขวัญที่ข้ามอบให้ในคืนพระจันทร์เต็มดวงนี้” อามาร์ถามนางที่ตนกอดอุ้มแน่นด้วยแขนข้างเดียว