Novel & Cerita Cruel

"สวบบบบบ ~~~~ "กรี๊ดดด...อื้อออ.. "เจ็บไหมเกล...อ๊าา..ฉันปวดหนึบไปหมด "จะ..เจ็บค่ะ...

ครีมพยักหน้า แล้วยิ้ม ปุยได้แต่เตือนครีมให้ระวังเอาไว้ " ท่าทางเคน่ากลัวไม่น้อย แถมผู้หญิงห้องอื่นก็ชอบมองแปลกๆเวลาที่ครีมเดินกับเคด้วย" ครีมยิ้มตอบเพื่อนไปว่า " ครีมจะดูแลตัวเองให้ดี ไม่ให้เสียการเรียน"

“หมาหวงก้างนะมึง สรุปชัดๆ สิว่าที่พูดมาทั้งหมด อยากได้ลูกหรือแม่กันแน่” คนถูกกล่าวหาว่าเป็นหมาหวงก้างไม่ตอบโต้ ท่าทางพร้อมแอ่นอกรับเสียด้วยซ้ำ ก่อนจะเสนอด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น “มึงจะดูรูปอชิหรือเปล่า กูถ่ายเก็บไว้เพียบเลย น่ารักทั้งนั้น”

ราฟาเอลรู้ดีว่าธามนั้นมีความเป็นสุภาพชนอยู่สูงมากและไม่ทำร้ายใครลับหลัง ธามไม่มีทางทำอะไรให้เป็นเรื่องเอิกเกริกให้ตัวเองเดือดร้อนแต่ธามจะเป็นคนที่เอาคืนศัตรูได้เจ็บแสบด้วยวิธีการที่แนบเนียนกว่าใช้อารมณ์เข้าห้ำหั่น และเขาเองก็ไม่ค่อยอยากจะเสี่ยงสักเท่าไหร่สู้ไปหาอะ

เขาซัดหล่อนกับด้วยคำพูดรุนแรง ตอนนี้ใบหน้าของเขาถมึงทึงน่ากลัว สายตาคมกริบกระด้างแกมหมิ่นแคลน แพรวาสั่นไปทั้งตัวด้วยความโกรธ ความปวดร้าวแผ่ไปทั่วทุกรูขุมขน เขาทำร้ายหล่อนด้วยคำพูดจนหล่อนแทบจะตายเพราะความเจ็บช้ำ แต่ถึงจะเจ็บแค่ไหน หล่อนก็จะไม่มีวันให้เขาได้เ ห็นมันเด็ดขาด

ข้อมือเล็กที่สวมใส่กุญแจอยู่เริ่มแดงเถือกขึ้นมาเมื่อเป้จับมันขยับไปมาแรงๆ คนใต้ร่างครวญครางด้วยความเจ็บปวดแต่ก็มีความเสียวซ่านในคราเดียวกัน

“ทำไมไม่ยอมกินอะไรเลย ทรมานตัวเองไปเพื่ออะไร ทำแบบนี้ไม่ฉลาดเลยนะชาร์ม คุณควรจะกินอาหารที่คนของผมนำมาให้เพื่อจะได้มีแรงไว้สู้กับใครบ้าง” จบคำพูดนั้นใบหน้างามที่ร้องไห้จนน้ำตาแห้งเหือดก็ค่อยๆ เบือนหน้ากลับมามอง คราวนี้ดวงตาที่ฉายแววเศร้าหมองกลับแปรเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวขึ้นท ันใดพร้อมกับลุกยืนขึ้นช้าๆ เผชิญหน้ากับเขา

"เจ็บ ฮือๆ นายมันเลว เรย์ ฉันเพิ่งรู้ว่านายมันทั้งเลือดเย็น ทั้งเลว ไอ้คนเลว ฉันเกลียดนาย" ฉันด่าออกไปสารพัดตามแต่ที่ฉันจะนึกได้ เสียงก็ไม่ค่อยจะมีหรอก แต่มันเจ็บแค้นจนรู้สึกว่ายังไงก็ต้องฝืนพูดออกไปให้ได้ "ปากดี เดี๋ยวจะทำให้พูดไม่ออก"

ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่กลุ่มเกย์และสาวสองยังส่งข้อความมาคุกคามมันอย่างน่าขยะแขยง ไอ้อ๊อดกดลิงก์วิดีโอที่ถูกแชร์ว่อนไปทั่วเน็ต ภาพตัวเองที่กำลังเริงกามอย่างวิปริตกับสัตว์ประหลาดสามนางปรากฏชัดเจนต่อสายตาคนทั้งประเทศ! ไอ้อ๊อดไม่อาจทนต่อความอัปยศที่กัดกินจิตใจได้อี กต่อไป มันเดินไปที่สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา จ้องมองสายน้ำที่ขุ่นคลั่กเบื้องล่างมันทิ้งตัวลงสู่กระแสน้ำเย็นเยือก ปิดฉากชีวิตคนขับรถสิบล้อจอมโฉดลงอย่างโดดเดี่ยว การแก้แค้นของเสี่ยนั้นเลือดเย็นยิ่งกว่าการประหารชีวิต

กวินสบถคำหยาบคายออกมาอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วโพรงปาก เขายกมือนวดคลึงกรามตัวเองเบา ๆ แล้วใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มไปด้วย ซีกหน้าด้านซ้ายปวดหนึบเพราะอีกฝ่ายก็มือหนักไม่ใช่เล่น “มึงรู้ไหมว่าน้องกูต้องเจ็บปวดเพราะคนเหี้ย ๆ อย่างมึงมากขนาดไหน ว ันที่น้องกูเจ็บปางตาย เคยมีหมาตัวไหนมันโผล่มาดูดำดูดีบ้างไหม หมามันยังรักลูกของมัน แล้วมึงล่ะ มึงมันเลวยิ่งกว่าหมา!”