Sa Kabilang Banda Mga Nobela at Kwento

"Attention students. This day is free day. Mayroong banda ang bibisita sa atin ngayon. And guess who?! It's Basis! (Sikat na banda sa panahon nila.) You are all required to participate and enjoy their performances. This will be held at the Gym. Enjoy, have a good day Students!" Announce na naggagaling sa speaker. At para namang mga nakawala sa hawla ang mga kaklase ko. Todo kung makatili. Basis. The most popular male band. Nag-gwagwapuhan ang apat na miyembro nito. Magaganda ang mga musika nila. Pero nah, not in the mood to fangirling. Sa isang iglap lang, kaming lima na lamang ang natira. Parang mga binagyo ang mga loko kong mga kaklase. Sigurado naman akong nasa gym na sila.

"Kalabanin natin sila tutal sila ang nagsimula ng away na iyan. Una pa lang, pinakialaman nila ang mga transaksyon natin kahit na hindi naman dapat nilang pasukin pa." "Sige, boss. Siya nga pala, may isang grupo na nagngangalang Sabado Boys. Gusto rin nilang makipag-alyansa sa inyo." "Ang corny ng pangalan nila," komento ni Kaizer. "Still no, ayaw kong pumasok tayo sa ibang grupo. Kaya nating patatagin ang samahan natin nang hindi kumakapit sa kahit kanino."

sabi ni mang mario "Oo. Saan kaya iyon banda." "Hindi ho kaya namamatanda na tayo. Katanghalian na ho kasi." "Hindi, Mario. Totoo yon, halika at hanapin natin sa may banda pa roon." at itinuro ang kabilang gilid ng ilog. Mataas na ang araw at masakit na rin sa balat. Luminga sila sa paligid habang pinipilit na sundan ang pinagmumulan ng iyak.

Ang ingay ng banda na nasa unahan ay siyang nagpabalik sa aking unawa at diwa. Mula sa loob ng airconditioning taxi ay nakita ko ang banda at mga banderitas sa bahay. Hulyo ngayon, hindi pa pista ng aming lugar, bakit may banda? Bakit may mga banderitas sa bahay. Napasinghap ako ng huminto ang driver."Ma'am, nandito na po tayo." Ang banda ay nasa harapan ni bahay namin. Ang mga banderitas na nakakabit sa mga poste at puno ay nagsimula sa eskinita papasok sa aming lugar hanggang sa aming bahay!

Humakbang siya sa harapan ni Kat at nagsabing, “Pasensya na, Mr. Lawrence, pero kami ni Kat at ang tatlo ko pang kaibigan ay bumuo ng isang bandang tinatawag na The Spades. Tumutugtog kami sa iba't-ibang bar, nagsasagawa ng live shows para kumita ng pera.” “Uh-huh.” Paulit-ulit na tumango si Kat.

Sa Kabilang Banda, Cristian: “Susunduin kita sa Kompanya mo mamaya.” Sharon: “Okay.. Gamitin mo yung gift kong car sayo.” Cristian: “Oo.” Sharon: “I love you..” Cristian: “I.. I L-Love you too..”

saad nito na halatang mahal na mahal nito ang kakambal. "Sabagay, hindi ko naman talagang lubusang nakilala si Jerlyn. Minsan, hindi ko rin maiwasang husgahan ang kapatid mong 'yon. Ganyan naman talaga tayong mga tao, mahilig manghusga sa kapwa natin tao, kahit wala naman tayong alam sa full story ng mga pangyayari. One sided lang ang alam natin. Tapos, the worst part is, t'saka naman ikakalat ang memes sa mga kapwa Marites."

🗣️ Bulungan ng mga Cultivator Muling nag-ingay ang mga tao. “Ang labo ng qualification battle ngayon. Dati, ang unang grupo ang may pinakamaraming tao, tapos pababa nang pababa. Ngayon, mas marami ang pangalawang grupo!” “May kakaiba talaga ngayon. Hindi normal ’to.” “Anong sekta ’yan? Kung may nakakaalam, magsalita na!” “’Yan ang Samahang Damayan ng Bituin. Kilala ko ’yang si Chris Dela Cruz. Kahit 100 talampakan ang layo, naamoy ko na ang baho niya…”

Nag-angat ako ng tingin at saktong may bandang lumabas sa stage. Oh, Your Band is here. Magsisimula na ang party. Isa-isa kong tinapunan ang mga celebrity na nasa stage. Napako ang aking paningin sa lalaking katabi ng main vocalist. Hindi bago sa akin ang bandang ito dahil sikat na sikat sila pero may isang miyembro na ngayon ko lang nakitang kasama nila. Baka bagong miyembro nila..

Malakas ang pakiramdam kong may kakaiba kay Rebecca. Bakas ang pagkagulat sa mga mata ni Rebecca ngunit mabilis iyong napawi at napalitan ng confidence. "The Kai-La-An tribe of the Benguet mountains. What about it?" she replied. "Can we go there?" I directly asked her habang parang pelikulang naglalaro sa utak ko ang mga visions na nakita ko when we shook hands. I am bothered.