Sa Kabilang Buhay Novels & Stories

Kaba. Isang matinding kaba na hindi para sa sarili ko, kundi para sa kaniya. At para sa amin. Dahil sa pakiramdam na… may malaking bahagi ng buhay niya, o ng kaniyang nakaraan, na kahit ako na pinakamalapit sa kaniya ngayon… ay hindi ko kayang abutin. Isang lihim na sapat na para baguhin ang takbo ng aming pagsasama.

Tila paulit-ulit na bumalik sa utak ko ang sinabi niyang 'yon. Paano ako magiging masaya kung mag-isa na lang ako sa buhay? Paano ako magiging masaya kung alam kong nasa panganib pa rin ang buhay ko at walang kasiguraduhan ang aking kaligtasan? At paano ako magiging kampante kung ang mga taong nakapaligid sa'kin ay hindi totoo. Mga taong pumatay sa mga magulang ko.

O mukha lang talaga akong katawa tawa? “Anong walang bright side? Nagjo joke ka ba?” asik nito tsaka muling tumawa. “Lahat ng tao, may bright side. Alam mo ba ‘yung kasabihan na habang may buhay, may pag asa? Parehas lang din ‘yon ng sa bright side kasi habang buhay ka, may bright side ‘yang buhay mo. Hindi pwedeng wala, ano ka ba? Hindi ka lang talaga marunong maghanap o hindi mo lang hinahanap. Hindi mo makita kasi focus ka masyado sa dark side ng layp mo”

Humahalakhak na tanong ng isang tao pa sa video. ["Grabe naman. Doon tayo sa paano kung mahal na mahal nila ang isa’t-isa kaya hanggang sa susunod na buhay gusto nila, sila paring dalawa."] ["O siya tigilan mo na ‘yan, so paano mo nga ba masasabi na kasama mo siya sa past life mo?]

Palusot ko. "Kilala kita, hilain ko dila mo ng dumaretsyo pananalita mo e." Pagsusungit nito. "So san nga galing? Mukhang mamahalin ah?" Panguusisa nito. "M-may nagbigay b-birthday present.." saad ko. "Ahh ganon ba." Saad naman nito, wow parang di narinig na birthday? Ni hindi man ako ginreet kahapon tsk! May iba na kasing pinagkakaabalahan!

sambit ko na sumasabay sa kanyang pag-iyak. Isang lalaking nabubuhay sa sakit. Isang lalaking nabubuhay sa pagsisisi. Isang lalaking nabubuhay sa panghihinayang. Ngunit sa kabila no'n, isa ring lalaking nabubuhay sa hindi makalimutang pagmamahal, isang lalaking nabubuhay sa ngalan ng pag-ibig.

Hawak ko ang sariling dibdib. "Water! Water please!" sabi naman nila para mapainom ako ng tubig. It's like my world turned upside-down, sa isang iglap, hindi ko akalain na ganito pala kagulo ang buhay ko. Mula sa aking nakaraan, hanggang sa aking patutunguhang distinasyn, nakakabit pa rin sa akin ang kamalasan.

Tanong ko, mas lalong nainis yung kalbo na nasa harapan ko. "Hoy bata, kilala mo ba kung sino binabangga mo?" Tanong nya, sabay lapit sakin. "Ungas wag mo ko hamunin baka pag uwi nyo pinagkakapehan na kayo!" Galit na singhal ko. Mas lalo akong nagalit ng upuan nya yung kotye ko. Bullshit, alam nya bang mas mahal pa yan sa fucking life nya? "Tabi dyan!" Mahinahon kong sabi mabait na ko ha, mabait na ko sa lagay na 'to.

humalakhak ito at ibinaba ang kamay na may baril. “Ano bang kailangan niyo?!” malakas na sigaw ko. “Paano kung sabihin kong buhay ng isa sa kanila? Sino sa kanila ang iyong isasangla?” Sa tanong nito ay napuno ng pangamba ang aking puso. ‘Buhay? Kung kaya kong ilabas ng buhay ang mag-ina ko rito, wala na akong pakialam kung buhay ko ang kapalit!’

“The Human Condition.” Pagkasabi niya niyon, bigla nitong hinawi ang telang nakatakip sa tabi ng sahig.bLumantad ang isang bakal na kulungan na puno ng kung anu-anong buhay na hayop tulad ng ipis, daga, palaka, at ilang insekto na gumagapang at nagkakagulo sa loob. Ang amoy ng dumi at lumang pintura ay agad kumapit sa hangin.