Sa Rurok Ng Tagumpay Novels & Stories

Ang kaniyang tapang, ang kaniyang pagiging totoo. Noong mga nakaraang buwan, akala ko ang tagumpay ay nasusukat sa taas ng stocks at ganda ng hotel. Pero sa piling ni Aya, natutunan ko na ang tunay na tagumpay ay ang pagkakaroon ng kapayapaan sa gitna ng gulo. Matapos ang press conference, dumiretso ako sa parking lot. Pero bago pa ako makasakay sa sasakyan, isang pamilyar na boses ang tumawag sa akin mula sa dilim.

At hindi ako makapaniwalang dahil sa kalokohang iyo'y mawawala ang mga taong importante sa'king buhay. Mga kalokohang pinananalaytay ng mga maharlika sa kanilang katawan upang sila'y magtagumpay. Bagay na hindi ko maatim na tanggapin dahil ang tunay na tagumpay ay bunga ng pagtya-tyaga, pagsisikap at pagpupursige ng isang tao para sa kanilang mga sarili.

Kunti na lang maabot ko na ang r***k ng tagumpay. Kaya mas lalo kong pinagulpi si Sayruz. Dapat lang na iwan nilang bangkay ito. Or bahala na ang asawa ko na gawin ang trabaho niya. Ang patayin si Sayruz. Dahil ang patay hindi na yan makakapagsalita. Ahahahaha.

Lahat tayo ay may pagkakataon, at sa bawat hakbang, mas napapalakas ako. Minsan, ang tagumpay ay hindi nasusukat sa laki ng kumpanya o sa dami ng kita. Ang tunay na tagumpay ay makikita sa paghubog ng mga relasyon, sa pagtulong sa mga tao, at sa pagkakaroon ng malasakit sa bawat hakbang na tinatahak mo—sa negosyo man o sa buhay.

Natutunan ni Liza na ang pagkatalo ay hindi kalakip ng isang buhay na hindi magtatagumpay—bagkus ito ay isang hakbang patungo sa tagumpay. Dahil sa bawat hakbang na kanyang ginagawa, natutunan niyang ang tunay na tagumpay ay hindi nasusukat sa kung gaano karaming mga tagumpay ang natamo, kundi sa kung paano natutunan at nalampasan ang bawat pagkatalo.

“My treat. Pero uwi muna tayo at magpalit. Mukha na tayong mga dugyot. Imbis na boylet ang makahanap niyo, baka gulo pa ang lumapit.” Napahalakhak silang dalawa at nagpatuloy sa pagbibiruan habang ako naman ay abala sa pagtatapos ng mga trabaho ko. Kahit stress, iba ang pakiramdam ng tagumpay. Hindi ko pwedeng sayangin ang momentum, kaya laban lang kahit ano pa ang mangyari. Sabi nga sa post na nabasa ko sa f*, “Hindi tayo pwedeng sumuko dahil mayabang tayo.”

Biglang sulpot ni Alexander sa harapan ng nobyo. "Kaya ko ang sarili ko." Napasimangot si Alexander at nagsusungit na naman ang nobyo. "Dylan, hayaan mo nang tulungan ka ni Young Master at hindi mo pa rin naigagalaw ng maayos iyang isa mong kamay."

sabi ni Travis. Nagulat si Sophia pero buong tapang na nagpatuloy, “Minsan, it’s better to make the best mistake. Maaari itong humantong sa isang magandang konklusyon pagkatapos ng lahat. "Hindi ako sumasang-ayon." Manipis na ang pasensya ni Travis.

Naalala ni Ruby ang sipi ng pangungusap na nabasa niya sa isang nobela. 'Ang tagumpay o pagkabigo ng pag-ibig ay napatunayan sa pamamagitan ng iyong unang pag-ibig. Kung maayos itong naglakad kahit hindi nasuklian, ang bagong pag-ibig na sisibol sa hinaharap ay madaling lalago dahil ang lupa ay napapataba nang mabuti, kaya't ipaglaban na maging matagumpay ang iyong unang pag-ibig'

kunot-noong tanong ni Roy. "That's not what my point is, Roy! Can't you understand me? I am just doing this for you. Walang ibang daan sa pagiging succesful, Roy. Kahit baliktarin mo na ang mundo ay walang tao na naging successful sa pag-take ng shortcut. Lahat dumaraan sa proseso and I want you to experience that to be able to be successful just like I am." "And how the hell it will help me to be successful, Anne?"