Sa Rurok Ng Tagumpay Novels & Stories

“Madaling magalit, madaling magtanim ng sama ng loob, ngunit ang magpatawad ay tanda ng isang malakas at marangal na puso. Ipinapakita nito na ang iyong pagkatao ay hindi nababawasan ng mga ginawa ng iba.” “Tama po kayo, Ma,” sagot ko. “Noong bata pa ako, itinuro ninyo sa akin na ang tunay na tagumpay ay hindi ang pagganti sa mga nanakit sa atin, kundi ang pagpatuloy sa pagiging mabuti sa kabila ng lahat. Kung gagawin ko rin ang kanyang mga ginawa, magiging katulad ko rin siya—nagdadala ng bigat sa puso.”

Sa buhay na hindi na kailangang patunayan. Dati, akala ko ang tagumpay ay pag-akyat. Ngayon, alam kong may isa pang uri ng tagumpay. Ang marunong bumaba mula sa entablado. Ang marunong magbigay ng puwesto. Ang marunong magsabi ng: “Kaya ninyo na.” At ang pinakamahalaga— ang marunong umuwi. Hinawakan ko ang kamay ni Adrian.

(POV: Drake De La Joya) Minsan, ang tagumpay ay parang kalawang. Tahimik. Hindi mo napapansin kung kailan ka na inuubos. At minsan, napapaniwala ka nitong kaya mong kontrolin ang lahat—pati damdamin mo.

At sa bawat tawanan, sa bawat yakap, alam ni Julia na ang lahat ng pinagdaanan ay may saysay. Dahil sa huli, ang tunay na tagumpay ay hindi nasusukat sa laki ng kompanya o dami ng naabot, kundi sa pamilyang nabuo mga pusong piniling magmahal, magpatawad, at magpatuloy, kahit minsan ay nasaktan.

“Okay, Attorney.” Napangiti ako. Sa gabing iyon, habang patuloy ang simpleng celebration sa loob ng mansyon, napagtanto kong hindi pala sukatan ng tagumpay ang titulo na nasa pangalan mo. Hindi rin ang perang nasa bank account mo. Minsan, ang tunay na tagumpay ay iyong makahanap ka ng mga taong hindi ka hinusgahan dahil sa nakaraan mo. Mga taong minahal ka kahit wala ka pang napapatunayan.

"Hindi ko pa nasasabi kung anong pinili ko sa kaniya but I already made a decision even before she asked me." "That decision," humiwalay siya sa pagkakayakap at nag-aalalang tumingin sa akin. "What is it?" I gave him a half-smile. "I'll leave." "Are you sure?" he asked. I nodded. "I'm a hundred percent sure. Masiyadong mahalaga sa akin ang pangarap ko, Markus. You told me this before. You said that I shouldn't stop dreaming until I reached my dreams because sky is the limit. Pero I also realized na hindi lang pala ako dapat mangarap. Instead of just dreaming for it to happen, I should do something to make it happen,"

‘Yung iba daw kasing grade year ay mahihirap ng paamuin, hindi daw madala sa santong usapan, kaya naman ginagamitan nila ng santong paspasan. Teaching is a great professional work dahil ikaw ang sanhi bakit sila ngayon nagiging successful sa trabaho nila. Ang guro ang nagiging gabay nila upang makamit nila ang tagumpay na kanilang inaasam. Guro ang susi sa lahat ng tagumpay na natatanggap natin. Sila ang rason bakit ako nandito at ginagabayan ang bawat estudyante.

Bakit parang bawat letra ay mabigat, mahapdi, at tumutusok sa kanyang konsensya? Huminga siya nang malalim, pilit pinipigilan ang lungkot at guilt na gumagapang sa kanyang sistema. "Ito ang kapalit ng tagumpay," paulit-ulit niyang iniisip, ngunit alam niya sa kaibuturan ng kanyang puso, may mali. May malaking kulang sa kanyang tagumpay—isang bagay na hindi kayang bilhin ng kayamanang inasam niya.

Dreams Ang mga pangarap ay simula ng tagumpay—huwag kang matakot mangarap nang mataas, dahil sa bawat hakbang, papalapit ka sa katuparan nito. 👨‍⚕️HIDEO ADONIS

"Napakasama mong tao..." Natawa si James. "Sabi nga ng kasabihan, ang isang sundalo ay dapat makamit ang tagumpay sa pamamagitan ng hook o sa pamamagitan ng crook." Hinawakan ni James at ng iba pa ang kanilang mga aura at nagtungo sa gilid para magpahinga, na nagpapakita ng matinding Pagod na pagod sa kanilang mga mukha.