Sa Rurok Ng Tagumpay Novels & Stories

Isang patak ng luha niya ang natuyo sa gilid ng papel. Dapat masaya ako. Dapat nararamdaman ko ang tagumpay dahil sa wakas ay nabawi ko ang kontrol. Pero bakit sa bawat patak ng luha niya... parang mas lalo lang nadudurog ang sarili kong dibdib?

sabi ko bago inangat ang aking mukha para halikan siya. Sa gitna ng bagong silid ng aming simula, naramdaman ko ang tunay na kahulugan ng tagumpay. Ang aming kwento ay hindi nagtapos sa pagiging isang simpleng katulong at bilyonaryo nagpatuloy ito bilang dalawang taong nagkasundo sa pag-ibig, pagkaka pantay-pantay, at walang katapusang pag-asa para sa hinaharap.

Sigaw na ungol ko ng marating ko ang rukruk ng tagumpay . Umuulos pa ito sa likod ko at malaya ko pa rin itong tinatanggap kahit tumutulo na sa hita ko ang sariling katas ko. "Ahhhh shit! ang sarapppp" Humihingal na sabi nito at naramdaman ko nalang ang mainit na katas nito sa sinapupunan ko.

Tuwang-tuwa si Rong Huangde na makita ang kanyang apo na sabik na sabik sa tagumpay. Inabot niya at tinulungang tumayo si Rong Bingshao bago sinabing, "Bingshao, tandaan mo, kung gusto mong manalo sa isang labanan, una sa lahat, kailangan mong magkaroon ng pagnanais para sa tagumpay. Ang iyong pagnanais para sa tagumpay ay kailangang umabot sa sukdulan upang talunin ang isang kalaban tulad ng Jordan!

sabi niya, “mas mabigat pa.” Binuksan ni Calestine ang mga mata. “Kaya ko.” “Alam ko,” sagot ni Adrian. At doon, sa pagitan ng katahimikan at ingay, sa pagitan ng nakaraan at hinaharap, unti-unting nabubuo ang isang uri ng tagumpay na hindi kailangang ipagsigawan. Hindi nila kailangang sirain ang mundo para maghiganti.

Sa bawat rejection at bawat simpleng accomplishment, naramdaman niya ang tinatawag na personal na tagumpay. Naglakad siya sa mga opisina, nag-fill out ng resumes, at nagpakilala sa mga bagong kakilala. May ilan na nagbigay ng ngiti at may ilan na nagbigay ng pagdududa sa kanyang kakayahan. Ngunit hindi siya sumuko. Napagtanto niya: ang tunay na yaman ay hindi sa pera o posisyon, kundi sa tiwala sa sarili at sa tapang na harapin ang bagong simula.

Sa sandaling iyon, naisip kong ito pala ang tunay na kahulugan ng tagumpay. Hindi ang dami ng perang naipon. Hindi ang taas ng posisyon. Kundi ang makitang ligtas, masaya, at magkakasama ang mga taong pinakamamahal mo. At sa wakas... Matapos ang lahat ng pinagdaanan namin, natagpuan na rin namin ang tunay na kaligayahan.

Lubos pa sa saya'ng matatawag ang nararamdaman ko ngayon dahil alam kong nagbubunga na ang mga pinaghihirapan ko. Hindi namam talaga makakatulong ang pagsuko dahil ngayon subrang saya na kahit papa'no ay may kahihinatnan rin lahat ng mga bagay lalo na kapag pinaghihirapan hanggang sa maabot na ang r***k ng tagumpay.

"Ano’ng ibig mong sabihin?" Tumawa nang mahina ang boses, tila nasisiyahan sa kanyang reaksyon. "Ang tinatawag mong tagumpay ay isang regalo. Si Trojack ang nagbigay ng tropeyo sa’yo. Kung hindi dahil sa kanya, baka umabot ka lang sa top three, pero siguradong hindi ka magiging unang pwesto." Nanlamig ang mga daliri ni Rosa habang mas humigpit ang pagkakahawak niya sa telepono. "Imposible 'yan. Sino ka? Paano mo nalaman ito?"

tugon ko. Habang hinihintay ang pag-uwi ng mga bata, nakaramdam ako ng labis na pasasalamat. Sa kabila ng mga pagsubok, nandito kami, buo at masaya. Sa bawat araw na lumilipas, lalo kong naiintindihan na ang tunay na tagumpay ay hindi lamang sa trabaho o pera, kundi sa pagmamahal at pagkakaisa ng pamilya.