Sabi Ng Mama Mo Novels & Stories

Minsan siya ang kumakatok sa kwarto ko kapag need niya ng pera sa balik-balik niya o may ambagan sila. Ang tanging kausap ko lang talaga sa bahay na ito ay ang aso kong si Space. Kapag sobrang nababalot ako ng pag-iisa ay dinadayo ko ang bahay ng ate ko para doon tumambay at bwisitin ang maliit kong pamangkin. "Kung hindi ba nawala si mama rito...hindi ba magiging ganito katahimik sa bahay?" isa sa mga muni muni ko sa gabi bago matulog.

Sabi ni papa at umaksyon na kukunin niya na ang anak ko kay mama. “Ako na pa. Matanda ka na, mas madali kang mapagod.” Nakangiti namang sabi ni Escalante. Pero halatang peke ang ngiti niya. Si mama naman ay palipat-lipat ang tingin sa kanilang dalawa. Kapag si mama talaga mapikon sa kanila, bahala sila. “Kahit na matanda ako, malakas pa rin ako sa kalabaw. Hindi ba Tobi?”

“Malabo iyang sinasabi mo.” Humigpit naman ang kapit ni mama sa kamay ko. “At paano mo naman nasabi, hmm? Hindi mo naman nakikita ang repleksyon mo sa tuwing tinitingnan mo siya,” rason nito sa akin. “At kung sakali mang makikita mo ang sarili mo, alam kong makukuha mo rin ang ibig kong saibihin.”

"You can tell anything to me, Mcki. You can trust me." Sa simpleng salita na to ni Oli ay gumagaan kahit paano Ang kanyang kalooban. "I don't know how." Sabi niya at humikbi ng tuluyan na para bang Ibinuhos na lahat ng nasa kanyang dibdib. "Nag away ba kayo ni Tito Ronan?" umiling Siya. "Nang step mom mo?" Napalunok Siya at nahinto sa sunod na narinig Mula Kay Oli. Nauudyukan na Siyang sabihin Kay Oli Ang lahat dahil sobrang bigat pasanin ito ng solo.

sabi ni mama umpisa ng lumakad. “Gan'yan ka naman hindi pa ako nasanay na ayaw mo akong maging anak,” nasabi ko dahil sumama ang loob ko sa mama ko. “Iyon naman pala ‘wag kang magtanong kung saan ako pupunta. Bahala ka na sa buhay mo total malaki ka naman na. H'wag mong sabihin na hindi kita binalaan sa anak ni Damian,”

tanong naman kaagad sa akin ni Mom. "Pag dating nyo na lang po ni Mama saka ko sa sabihin sa inyo. Kaya kung di po kayo maka tiis ay pwede naman na kayong umuwe Miss na miss na po namin kayo e." nasabi ko na lang dito.

Seryosong sabi ni mama. Nag-angat ako ng tingin kay kuya para mag pakampi pero humiwalay siya ng yakap sa akin at itinaas ang mag kabilang kamay sa ere. "Hindi kita matutulungan pag dating diyan, Aki. Sundin mo na lang si Mama para walang problema. Para sa'yo din naman 'to. Sige ka, malalagot ka kay papa pag nalaman niya ang ginagawa mo. "

Ngumiti si Kiara sa kanya. Mukhang walang kamalay-malay si Kiara na hindi ito gusto ng Mama niya. Nagkibitbalikat siya. Wala siyang pakialam kung gusto man o hindi ng Mama niya si Kiara. Walang makakapigil sa kanya na pakasalan ito. Pinisil niya ang kamay ni Kiara na namamawis pa rin sa kaba. "Narinig ko na ikaw ang kaisa-isang anak na babae ng mga Somana, Kiara." Tanong agad ng Mama niya ng ma-upo ito.

Sagot naman ni mama. " Oh inumin mo mo na ito, para mahimasmasan yang kalasingan mo. Iwan ko sayong bata ka din ka naman lasenggera, bat ka ba uminom ng ganon karami kagabi" Medyo galitcna sabi ni mama. "Mama naman ang sakit na nga ng ulo ko eh, pinapagalitan mo pa ako, Hindi mo na ba ako lab ma🥺" pagpapacute kong sabi kay mama.

“Di ba sabi ko, kapag nagugutom ka na, huwag mo na akong hintayin. Sana’y kumain ka na. Aba, pati ‘yang mga anak mo, magugutom din.” “No worries, mahal. Nag-milk naman ako and some cookies kanina. Gusto ko lang talagang sabay tayong mag-dinner today since lagi akong tulog na pag dumarating ka. Saka nagpaluto rin ako ng paborito mong sinigang na baka.”